مجالست با بدان در فضای مجازی

کد خبر: ۱۲۱۹۴۹

تاریخ: ۰۴ دی ۱۳۹۶ - ۱۸:۵۱

فضای مجازی هرچند که به نظر می‌رسد که مجاز باشد و حقیقت نیست، ولی اگر دقت شود معلوم می‌شود که حقیقت است نه مجاز؛ زیرا فضایی که امروز از آن به مجازی یاد می‌شود، جلوه‌ای از دنیای حقیقی و واقعی است.
البته مراد از حقیقت در برابر مجاز، همان واقعیت است؛ وگرنه بسیاری از آن چیزهایی که در دنیای بیرونی و نیز فضای مجازی وجود دارد، حقیقت نیست، بلکه باطلی است که لباس حقیقت به تن کرده است و تنها بخشی از امور در دنیای بیرونی و فضای مجازی واقعیت با لباس حقیقت است.
براساس آیات و روایات معاشرت و رفاقت با بدان و حضور در مجالس آنان موجب می‌شود تا انسان گرفتار افکار و اندیشه‌های باطل و رفتارهای زشت آنان شود و دنیا و آخرت خویش را تباه سازد. خدا به نقل از کسانی که این گونه با دوستان خلوتی خویش راه باطل گرفته و تباه شدند، می‌فرماید: یَا وَیْلَتَى لَیْتَنِی لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِیلًا؛ اى واى کاش فلانى را دوست خلوتی خود نگرفته بودم. (فرقان، آیه 28)
بنابراین، کسانی که در فضاهای مجازی به دنبال مجالست و معاشرت با بدان دروغ‌پرداز و شبهه‌افکن و گناهکار هستند، همانند کسانی هستند که در دنیای بیرونی به نشست و برخاست با بدان پرداخته‌اند. پس آن نهی‌ای که درباره مجالست با بدان در دنیای بیرونی بیان شده است درباره مجالست در فضای مجازی نیز صادق است؛ زیرا فضای مجازی چیزی جز دنیای واقعی نیست؛ و ابزارهای رسانه‌ای موجب نمی‌شود تا انسان از فضای واقعی بیرون باشد.
انسان مومن وقتی با بدان مجالست می‌کند، از آنها تاثیر بد می‌پذیرد، خواه این مجالست در دنیای بیرونی باشد یا در دنیای مجازی رسانه‌ای. از این رو در روایت آمده است:«لاتصحبوا اهل البدع ولاتجالسوهم فتصیروا عند الناس کواحد منهم قال رسول‌الله صلی‌الله علیه و آله: المرء علی دین خلیله و قرینه؛ با بدعت‌گذاران رفاقت نکنید و با آنها همنشین نشوید که نزد مردم همچون یکی از آنها خواهید بود! رسول خدا فرمود: انسان، پیرو دین دوست و رفیقش می‌باشد!» (اصول کافی، جلد 2، ص 375 «باب مجالسة اهل المعاصی)
همین معنی در حدیث دیگری از امام علی بن ابی طالب (ع)به صورت تاثیر متقابل بیان شده است؛ ایشان می‌فرماید: «مجالسهًْ‌الاخیار تلحق الاشرار بالاخیار ومجالسهًْ الابرار للفجار تلحق الابرار بالفجار؛ فمن‌اشتبه علیکم امره ولم تعرفوا دینه فانظروا الی خلطائه؛  همنشینی با خوبان، بدان را به خوبان ملحق می‌کند؛ و همنشینی نیکان با بدان، نیکان را به بدان ملحق می‌سازد! کسی که وضع او بر شما مبهم باشد و از دین او آگاه نباشید، نگاه به دوستان و همنشینانش کنید. اگر همنشین با دوستان خداست، او را از مؤمنان بدانید؛ و اگر با دشمنان حق است، او را از بدان بدانید! (بحارالانوار، ج 71، ص 197)