وزارت ارشاد، تئاتر را به حال خود ر‌ها کرده است؟ (رویدادها)

شاید بی‌اغراق باشد اگر بگوییم جمهوری اسلامی ایران تنها کشوری در جهان است که افرادی در حین اقدام به عملی به صورت کاملا آشکار و بدون هرگونه مزاحمتی، مدعی شدید‌ترین محدودیت‌‌ها برای انجام آن عمل از سوی حکومت می‌شوند؛ اقداماتی که هم در شرع و هم در قانون کاملا محکوم هستند اما براحتی توسط برخی مدعیان انجام می‌گیرند و جالب آنکه فریاد «وا آزادیا»ی آن‌‌ها هم گوش فلک را پر کرده است.

کد خبر: ۱۱۸۸۲

تاریخ: ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۸:۵۲

به گزارش رجانیوز، تئا‌تر «هم هوایی» که این روز‌‌ها در تالار حافظ تهران اجرا می‌شود، حکایت همین افراد است. ماجرای این نمایش درباره سه نسل از زنان ایرانی است که انقلاب اسلامی ایران زندگی آنان را نابود کرده و نهایتا هم سرنوشت آنان یا به مرگ و اعدام می‌رسد یا مجبورند روی سنگ قبر همسرانشان برای تغییر این اوضاع دعا کنند! جالب است که در این تئا‌تر، «قصاص یک قاتل» و «مرگ یک کوهنورد بر اثر حادثه» دستمایه سیاه‌نمایی از وضع زنان ایران در دوران پس از انقلاب اسلامی قرار می‌گیرد، بدون اینکه دلیل و علت موجهی برای آن تراشیده شود. نمایش «هم هوایی» آن قدر ضعیف و بدون ایجاد ارتباط با مخاطب اجرا می‌شود که یقینا پس از پایان اجرا، هیچگونه اثری از آن باقی نخواهد ماند اما در این میان حلقه مفقوده «نظارت بر تئا‌تر» همچنان اصلی ترین ایراد نظام پخش نمایش در ایران است که مشخص نیست چرا به اینگونه تئاتر‌‌ها که توهین علنی و رسمی به شهدا و انقلاب اسلامی هستند و حتی بدیهی‌ترین مسائل نظیر حجاب حداقلی بازیگران هم در آن‌ها رعایت نمی‌شود، مجوز نمایش داده می‌شود و پس از آن هم هیچ‌گونه نظارتی صورت نمی‌گیرد تا احیانا شاهد تغییر متون دیالوگ‌‌ها توسط کارگردان و دیگر عوامل تهیه نباشیم؟