حداد عادل در همایش «حکمت مطهر»:

«گفتمان عقلانی» نسخه شهید مطهری برای رفع التهابات دنیای امروز است

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی گفت: استاد مطهری اساساً یک متفکر عقل‌گرا بود و محور تفکر و اعتقادات ایشان «عقلانیت» ‌است، بنابراین اگر شهید مطهری زنده بود، بیش از هر چیز بر پایه گفتمان عقلانی، هموطنان خویش را به عقلانیت دعوت می‌کرد.

کد خبر: ۱۱۵۹۶

تاریخ: ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۲۲:۰۰

به گزارش فارس، دهمین همایش جهانی حکمت مطهر توسط معاونت آموزش و پژوهش سازمان صداوسیما با همکاری بنیاد عملی و فرهنگی شهید مطهری روز گذشته در تالار همایش‌های صداوسیما برگزار شد.
غلامعلی حداد عادل رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی اظهار داشت: استاد مطهری از جوانی به مسائل جهان اسلام توجه داشت، افق دید ایشان گسترده بود، به طوری که محدود به شهر و محله خویش نبود، بلکه نگاه وسیعی داشت و عالم اسلام را در دو بعد تاریخی و گستره جغرافیایی می‌دید، با این وجود شهید مطهری جهان اسلام را در متن واقعیت‌های جهان امروز ارزیابی می‌کرد و به مسائل اجتماعی مسلمانان از جمله وحدت اسلامی توجه داشت.
وی افزود: مقاله «الغدیر و وحدت اسلامی» استاد شهید مرتضی مطهری یکی از مقالاتی است که در باب وحدت اسلامی در دسترس است که در کتاب یادنامه علامه امینی به چاپ رسیده است. علامه امینی در سال 1349 شمسی از دنیا رفت و بعد از وفات ایشان برای تألیف کتابی تحت عنوان «یادنامه علامه امینی» اقدام شد که اساتیدی همچون آیت‌الله شبیری زنجانی، علامه محمدتقی جعفری، شهید مطهری و مقام معظم رهبری در آن مقاله‌ای را ارائه دادند.
رئیس فراکسیون اصولگرایان مجلس بیان داشت: شهید مطهری در مقاله «الغدیر و وحدت اسلامی» اعتقاد خویش را به اهمیت وحدت اسلامی بیان می‌کند و نکته جالب آن است که وی نگران این بود که مبادا بعضی‌‌ها تصور کنند که تألیف کتابی مانند «الغدیر» به وحدت اسلامی ضربه می‌زند، بنابراین شهید مطهری سعی می‌کرد معنای صحیح وحدت اسلامی را توضیح داده و اثبات کند که الغدیر بر خلاف وحدت اسلامی نیست.
وی با بیان اینکه استاد مطهری، روش علامه امینی را تبیین و اعتقاد او را به وحدت بیان و انعکاس مثبت «الغدیر» را میان اهل سنت، از حیث وحدت در این مقاله توضیح داد، گفت: آن قدر این بیان زیبا و دقیق است که گویی همین دیروز نوشته شده است و انسان حتی درباره یک عبارت آن، احساس کهنگی نمی‌کند، همچنین شهید مطهری در این مقاله توضیحی را درباره معنا و مراد وحدت ارائه داده و روش صحیح رسیدن به وحدت را نیز اشاره می‌کند.
حداد عادل با تأکید بر اینکه مراد شهید مطهری از وحدت بین مسلمانان این نیست که پیروان سایر مذاهب، از اعتقاد خویش دست برداشته و همگی یکی شوند و اخلاق بین مذاهب حذف شود و یا برای از بین بردن اختلافات، مذهبی به وجود آید که خصوصیت هیچ دینی را نداشته باشد، اظهار داشت: شهید مطهری می‌گوید بحث «وحدت» یک بحث اجتماعی است نه یک بحث کلامی، اعتقادی و استدلالی؛ شیعه و سنی اعتقادات و استدلالی دارند که باید به رفع شبهه و سوءتفاهم نسبت به هم بپردازند، اما این امر نباید مانع از آن شود که شیعه و سنی در برابر دیگران متحد نبوده و با یکدیگر اختلاف زیان‌بخشی داشته باشند.
وی در خصوص ماهیت اصول فکری  شهید مطهری برای تأمین وحدت میان مسلمانان ادامه داد: استاد مطهری اساساً یک متفکر عقل‌گرا است و بنده که نیز سال‌های طولانی توفیق درک بی‌واسطه از محضر ایشان را داشتم و از آنجایی که دانشجوی فلسفه غرب بودم، به خوبی درک می‌کنم محور تفکر و اعتقادات ایشان «عقلانیت» ‌است و بارزترین صفت برای ایشان، یک متفکر اسلامی عقل‌گرا است.
رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی عنوان کرد: اولین درس عقل به ما این است که دفع دشمن مشترک بر طرح اختلافات، مقدم است و این یک امر بدیهی و عقلی است که هر شخص عاقلی آن را می‌پذیرد، پس اگر این عقلانیت در جهان اسلام باشد و ما تشخیص دهیم که یک دشمن مشترک داریم، اولین کار ما این است که از کیان اسلام در برابر آنچه که کلیت اسلام را نشانه گرفته دفاع کنیم.
حداد عادل با بیان اینکه شهید مطهری معتقد است دین را نباید در مقابل عقل قرار داد، ابراز داشت: تعقل، عین دینداری است و تمام تلاش ایشان برای دعوت دانشگاهیان به دین، با زبان عقلانی صورت گرفته و اصولاً روش استاد مطهری این گونه بود. بنابراین «عقل» زبان استدلال جهانی است.
رئیس فراکسیون اصولگرایان مجلس با اشاره به سخنان رهبر معظم انقلاب در دیدار با ذاکران اهل بیت(ع) ابراز داشت: مقام معظم رهبری فرمودند دامن زدن به اختلافات مذهبی در دهه‌های اخیر توطئه صهیونیسم در برابر بیداری اسلامی است که برای خنثی کردن بیداری اسلامی جریان تکفیری را به وجود آوردند،  برای اینکه این آتشفشان بیداری اسلامی به صهیونیسم و دشمنان بیرونی سرایت نکند، به همین دلیل راه آن را به داخل کشور کج کردند و این روح حماسی را به اشتباه و از روی توطئه، متوجه برادرکشی کردند.