منبع تأمین گاز دامغان- کیاسر در زمستان معلوم نیست

ابهام درباره افتتاح پر سر و صدای یک انشعاب گاز

درحالی هفته گذشته خط لوله دامغان به کیاسر به حضور وزیر نفت افتتاح شد که مشخص نیست در فصل سرد سال گاز مورد نیاز برای تزریق به این خط لوله از کجا تامین می‌شود.

کد خبر: ۱۱۰۶۶۸

تاریخ: ۱۵ مرداد ۱۳۹۶ - ۲۱:۲۷

به گزارش خبرگزاری فارس، سه‌شنبه هفته پیش بود که خط لوله انتقال گاز دامغان به نکا به منظور پایداری انتقال گاز به استان‌های شمالی کشور با حضور بیژن زنگنه و جمعی از مدیران وزارت نفت و استان مازندران به بهره‌برداری رسید.
این خط لوله به طول 170 کیلومتر و به قطر 42 اینچ از خط انتقال گاز 48 اینچ پارچین- سنگ بست در جنوب رشته‌کوه البرز منشعب شده و بعد از عبور از مناطق کوهستانی و جنگلی و شهر کیاسر و ساری در منطقه پنبه چوله در شمال شهر ساری به خط انتقال گاز 30 اینچ قدیم شمال و شمال شرق کشور متصل شده و پس از آن به طول 20 کیلومتر به موازات خط مذکور تا نکا ادامه پیدا می‌کند.
ظرفیت انتقال گاز توسط این خط لوله حدود 40 میلیون متر مکعب است که اگر این میزان انتقال گاز محقق شود با توجه به مصرف گاز در این خطه از کشور دیگر نیازی به واردات گاز از ترکمنستان وجود نخواهد داشت.
سال 86 ترکمنستان با بداخلاقی و سوءاستفاده از شرایط کشور و سرمای بی‌سابقه‌ای که ایران را فراگرفته بود قیمت گاز را برای 6 ماه چند برابر کرد و وزارت نفت هم مجبور به پذیرش درخواست این کشور شد.
پس از سپری شدن این ماجرا شورای اقتصاد مصوبه‌ای را به وزارت نفت ابلاغ کرد که بر اساس آن، وزارت نفت باید با طراحی و اجرای خط یازدهم سراسری، گاز را از عسلویه به دامغان و سپس به کیاسر می‌رساند تا تامین گاز 6 استان شمالی کشور تضمین شود. بر این اساس خط لوله هزار و 100 کیلومتری از عسلویه تا دامغان با ظرفیت انتقال 120 میلیون متر مکعب گاز طبیعی در دستور کار قرار گرفت.
همزمان با آغاز عملیات ابتدایی این خط لوله، کار ساخت خط لوله دامغان به کیاسر به طول 175 کیلومتر هم آغاز شد تا پیش از اتمام خط لوله سراسری یازدهم، بتوان از این خط به عنوان یک خط لوله کمکی برای استان‌های شمالی کشور بهره برد و پس از اتمام خط یازدهم این خط و لوله کمکی به خط یازدهم متصل شود.
تا پیش از روی کارآمدن دولت یازدهم در سال 92 کار طراحی و فاینانس خط لوله سراسری یازدهم در حال انجام بود که با ورود بیژن زنگنه وزیر نفت در احداث این پروژه به یک‌باره از اولویت‌های صنعت گاز کشور خارج شد و کار ساخت این خط لوله به حال خود رها شد.
در سال 93 وزیر نفت با ‌اشاره به وضعیت تولید گاز در کشور گفت که تا پایان سال 94 به واردات گاز از ترکمنستان بی‌نیاز می‌شویم، اما به خاطر روابط سیاسی به واردات گاز از ترکمنستان ادامه خواهیم داد.
به هر حال تا سال 95 خبری از قطع واردات گاز از ترکمنستان نبود تا اینکه در زمستان سال 95 ترکمنستان به دلیل آنچه که بدعهدی شرکت ملی گاز ایران عنوان کرد به‌طور یک‌طرفه جریان صادرات گاز خود را به ایران قطع کرد. این مسئله نگرانی‌هایی را برای اهالی صنعت گاز کشور ایجاد کرد تا اینکه به دستور وزیر نفت احداث این خط لوله که از خط اصلی انتقال گاز تهران به دامغان منشعب می‌شود در دستور کار قرار گرفت، اما بدون آنکه توجه کافی به تامین گاز آن صورت گیرد.
یک مقام مسئول در صنعت گاز کشور در همین رابطه گفت: زمانی که در سال‌های 86 و 87 طرح احداث این خط لوله مصوب شد نه شهر تهران و نه استان‌های شمالی کشور به اندازه امروز گاز مصرف نمی‌کردند و احداث این خط لوله فقط یک برنامه کوتاه مدت بود تا نقش مسکن را ایفا کند.
وی ادامه داد: اصل طرح که منجر به پایداری گاز در مناطق شمالی کشور می‌شود احداث خط لوله یازدهم بود که توسط دولت یازدهم متوقف شد و مشخص نیست مسئولان صنعت نفت چگونه قرار است گاز مورد نیاز این انشعاب را در فصل سرما تامین کنند چنانکه مصرف گاز در استان تهران در فصول سرد سال همواره رکورد می‌زند بنابراین باید مسئولان صنعت نفت از هم اکنون فکری به حال تامین گاز این خط لوله بکنند و تنها راه تامین گاز احداث خط لوله یازدهم سراسری است.