رجال عصر پهلوی به روایت اسناد ساواک-21

حبیب ثابت و قاچاق مواد مخدر

کد خبر: ۱۰۵۶۵۲

تاریخ: ۱۶ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۹:۰۸

ولی چندی بعد که همین واعظ در مسجد مجدالدوله باز هم در اطراف چگونگی خیانت‌های برنامه‌سازان تلویزیون صحبت نمود و گزارش آن توسط حبیب ثابت به ساواک داده شد، توسط سرهنگ نشاط به ساواک احضار و مورد بازجویی قرار گرفت. موسوی واعظ، پس از این بازجویی، نامه‌ای به سرهنگ نشاط نوشت که در بخشی از آن آمده است:
«با در نظر گرفتن اوضاع و احوال و شرایط زمان، تنها گاهی در برابر فرقه ضاله بهائیه که از هر امکانی برای ضربه زدن به حیثیت مذهبی استفاده می‌کنند و این تجاوز را بعضی اوقات از حد می‌گذرانند، نمی‌توانیم آرام بگیریم. مخصوصاً حبیب ثابت، این عنصر کثیف و نجّار سابق که روی پیش‌آمدهایی اکنون از لحاظ مادی وضعی پیدا کرده؛ اما بالاخره به قول فردوسی کبیر بی‌ریشه بودن او، او را در راه‌های انحراف و بدبختی کشانیده، خود را در این کشور مالک الرقاب و بدون مزاحم دیده، از لحاظ خصوصی و عمومی جنایاتی را مخصوصاً به وسیله تلویزیون مرتکب که تحمل آن برای مسلمین سنگین است.»
به دلیل همین حمایت‌ها بود که وقتی قرار شد نصرت‌الله معینیان، که در آن موقع ریاست اداره تبلیغات و رادیو را به عهده داشت با حبیب ثابت در گفتگویی نسبت به چگونگی اجرای برنامه‌های تلویزیون همفکری نمایند، در گزارشی که درباره این جلسه تهیه گردید، نوشته شد:
«موضوع کارکنان بهائی تلویزیون و فشارهای شدید بهائیان خارج به این دستگاه از طرف مشارالیه (حبیب ثابت)، برای ادامه این رویه مستمسک قرار گرفت.»
حمایت‌های ساواک از حبیب ثابت و خانواده‌ی او به میزانی بود که حتی از چاپ عکس آنان در مراسم خاص، توسط نشریات و روزنامه‌ها ممانعت می‌گردید:
«بنا به اظهار آقای ایرج ثابت در شب جمعه مورخه 27/12/40 خانم ایشان از طرف شرکت هواپیمائی پاکستان در هتل ونک جایزه‌ای دریافت داشته است و چون عناصر مطبوعاتی به جهات مختلف سعی دارند این قبیل موضوعات را برای مؤسس تلویزیون دست‌آویز قرار دهند، به طور مسلم عکس خانم مشارالیه را در پشت جلد مجلاتی من جمله تهران مصور و آسیای جوان با درج مطالبی ناگوار و زننده چاپ خواهند نمود که این موضوع از نظر حفظ حیثیت و عفت خانوادگی وی فوق‌العاده گران تمام خواهد شد. نامبرده بدین وسیله از سازمان اطلاعات و امنیت کشور تقاضا نمود در صورت امکان مسئولین مربوطه دستور اقدامات لازم را در این باره صادر فرمایند. ضمناً مشارالیه استدعای شرفیابی به حضور تیمسار ریاست ساواک را نموده است.»
حبیب ثابت یکی از هم‌پیمانان ساواکِ شاه بود که در هر زمان و مکان مورد حمایت دستگاه امنیتی قرار داشت و موضوعات «فوری و مهم» را با سران ساواک در میان می‌گذاشت:
«آقای حبیب ثابت پاسال صاحب تلویزیون ایران در مورخ 27/3/43 با اینجانب مذاکره کرده و اظهار داشت که مایل است برای یک موضوع فوری و مهم به حضور تیمسار قائم مقام ریاست ساواک شرفیاب شود و استدعا نموده در صورتی که معظم‌له موافقت فرمایند ظرف امروز و فردا برای وی ساعت ملاقات تعیین گردد.»
حبیب ثابت و قاچاق مواد مخدر
در دوران سلطنت پهلوي‌ها، فساد تمامی اركان قدرت از خاندان سلطتنی و دربار تا پایين‌ترين رده‌هاي ديوانسالاري را در برگرفته بود.
یکی از انواع مفاسدی که دامنگیر رژیم شاهنشاهی پهلوی بود و برخی از اعضای خاندان سلطنتی در آن نقش مستقیم داشتند، مصرف و قاچاق مواد مخدر بود، که محمدرضا پهلوی نیز درگیر آن بود. پري غفاري، که زمانی معشوقه‌ی شاه بود، با صراحت درباره‌ی تریاک کشی شاه می‌نویسد:
«ضيافت‌ها هم‌چنان برقرار است و جام‌ها به سلامتي ما تهي مي‌شود... محمدرضا بعضي شب‌ها بساط ترياك را پهن مي‌كند. من هم گاهي بستي مي‌زنم.»
در این دوران، حبیب ثابت نیز که زمانی راننده‌ی سردار فاخر و زمانی راننده‌ی خاندان دولّو بود و با امیرهوشنگ دولو ارتباط تنگاتنگ داشت، در جریان تجارت مواد مخدر نیز ایفای نقش می‌نمود.
در شهریورماه سال 1348ش، گزارشی به ساواک رسید که در آن آمده بود:
«شخصی به نام زین‌العابدین سبحانی طی نامه‌ای جهت مجله خواندنی‌ها، حبیب ثابت را بزرگترین قاچاقچی مواد مخدره در ایران معرفی و یادآور شده در چندی قبل مقدار ده کیلوگرم هروئین و مرفین از اتومبیل وی کشف شده است؛ اما مطابق معمول حبیب ثابت با پرداخت حق حساب و حق‌السکوت موضوع را سَنبل کرده است.
نویسنده نامه سپس با تذکر اینکه ملیاردها تومان ثروت حبیب ثابت از راه قاچاق مواد مخدره و بدبخت کردن مردم ایران به دست آمده، از مدیر مجله خواندنی‌ها خواسته با تحقیق در این زمینه و سپس درج آن موضوع را به سمع مقامات عالیه کشور رسانده تا مردم تعقیب قانونی وی را به چشم ببینند.»
ساواک که کاملاً در جریانِ چگونگی قاچاق مواد مخدر قرار داشت، پس از دریافت این گزارش، دستور بررسی سابقه‌ی زین‌العابدین سبحانی را صادر کرد و با ارسال این گزارش به اداره اطلاعات شهربانی نیز مخالفت نمود و دستور به بایگانی نمودن آن داد.