عوارض زردچوبه زیادی

کد خبر: ۱۰۵۵۴۶

تاریخ: ۱۵ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۹:۳۵

زردچوبه یکی از ادویه‌های محبوب است که خاستگاه آن به جنوب آسیا باز می‌گردد. زردچوبه در بسیاری از دستورالعمل‌های غذایی به ویژه غذاهای هندی کاربرد دارد.
به گزارش «اتوریتی نیوتریشن»، از زردچوبه به واسطه فواید سلامت آن نیز استفاده می‌شود. مکمل‌های زردچوبه یا کورکومین – ماده فعال اصلی زردچوبه – روند افزایشی محبوبیت خود را دنبال می‌کنند.
با این وجود، برخی افراد درباره عوارض جانبی احتمالی مصرف بیش از اندازه مکمل‌های زردچوبه و کورکومین نگران هستند.
از جمله فواید مکمل‏‏های کورکومین می‎توان به موارد زیر اشاره کرد:
کاهش التهاب: التهاب مزمن با بسیاری از بیماری‌ها پیوند خورده است. مطالعات نشان داده‌اند که مکمل‌های کورکومین ممکن است سطوح نشانگرهای التهابی را کاهش دهند.
بهبود وضعیت آنتی اکسیدانی: کورکومین و دیگر کورکومینویدها آنتی اکسیدان‌هایی قدرتمند هستند که ممکن است وضعیت آنتی اکسیدانی را بهبود ببخشند.
بهبود عملکرد رگ خونی: مطالعات نشان داده‌اند که مکمل‌های کورکومین ممکن است اتساع رگ‌های خونی را بهبود ببخشند، جریان خون را افزایش داده و فشار خون را کاهش دهند.
کاهش خطر حمله قلبی: آن‎ها ممکن است خطر حمله‎های قلبی را نیز کاهش دهند. ویژگی‌های ضدالتهابی می‌توانند در این زمینه موثر باشند.
عوارض زردچوبه
و کورکومین
زردچوبه و کورکومین به طور کلی امن و بدون عوارض جانبی جدی در نظر گرفته می‎شوند، با این وجود، برخی افراد ممکن است هنگام دریافت دوزهای بالا در قالب مکمل‌ها برخی عوارض جانبی را تجربه کنند.
افزون بر این، پودرهای زردچوبه‌ها یا کورکومین تجاری به طور معمول حاوی مواد افزودنی هستند که از آن جمله می‌توان به دی اکسید سیلیکون اشاره کرد.
برخی انواع ارزان پودر زردچوبه ممکن است حاوی افزودنی‌های غیرمجاز نیز باشند که در برچسب مواد تشکیل دهنده به آن‌ها اشاره‌ای نشده است.
زردچوبه ادویه‌ای باستانی
زردچوبه با نام علمی Curcuma Longa، یک ادویه باستانی، گیاه دارویی و رنگ غذایی در خانواده زنجبیل است. ساقه‌های زیرزمینی آن به نام ریزوم شناخته می‌شوند و به رنگ زرد درخشان یا نارنجی هستند. آن‌ها به طور معمول خشک شده و تبدیل به پودر می‌شوند و سرشار از کورکومینویدها، ترکیباتی گیاهی و عامل رنگ مشخص زردچوبه، هستند.
زردچوبه یکی از اجزای اصلی کاری‌های هندی است و مزه آن تلخ و تند توصیف می‌شود. زردچوبه به طور عمده از کربوهیدارت‌ها، بیشتر نشاسته و فیبر، تشکیل شده است. با این وجود، همانند همه ادویه‌ها، زردچوبه حاوی ترکیبات گیاهی و مواد مغذی است.
ترکیبات فعال اصلی در زردچوبه کورکومینویدها هستند. آن‌‎ها مسئول رنگ زرد-نارنجی و بیشتر فواید سلامت این ادویه هستند. کورکومین شناخته شده‌ترین کورکومینوید در زردچوبه است.
ترکیبات زردچوبه
زردچوبه حاوی دو درصد اگزالات است. در دوزهای بالا، این ممکن است به شکل‎گیری سنگ‎های کلیه در افراد مستعد منجر شود. افزون بر این، تمام پودرهای زردچوبه تجاری خالص نیستند. برخی از آن‌ها ممکن است حاوی مواد ارزان‌تر و بالقوه سمی باشند که در فهرست مواد تشکیل دهنده به آن‌ها اشاره‌ای نشده است.
مطالعات نشان داده‌اند که پودرهای زردچوبه تجاری ممکن است حاوی موادی مانند نشاسته کاساوا یا جو، آرد گندم یا چاودار باشند. مصرف زردچوبه‎های حاوی آرد گندم، جو یا چاودار موجب شکل گیری نشانه‎هایی منفی در افراد مبتلا به عدم تحمل گلوتن یا بیماری سلیاک می‎شود.
برخی پودرهای زردچوبه ممکن است حاوی رنگ‎های غذایی مشکوک باشند که برای بهبود رنگ زردچوبه هنگام ترکیب کردن با آرد به آن اضافه می‎شود. یکی از رنگ‌های پر استفاده در هند زرد متانیل است که به نام زرد اسیدی 36 نیز شناخته می‌شود. مطالعات حیوانی نشان داده‌اند که مصرف مقادیر زیاد از زرد متانیل ممکن است موجب سرطان و آسیب‎های عصبی شود.
در شرایطی که آثار سمی زرد متانیل روی انسان مورد بررسی قرار نگرفته است، اما استفاده از آن در آمریکا و اروپا غیرقانونی است.همچنین، برخی پودرهای زردچوبه ممکن است از محتوای سرب بالا برخوردار باشند. سرب یک فلز سنگین است که به طور ویژه برای سیستم عصبی سمی است.
عوارض مکمل‌‎های زردچوبه
مکمل‎های کورکومین به عنوان محصولاتی امن و بدون عوارض جانبی در دوزهای مصرفی پایین در نظر گرفته می‎شوند. نتایج یک مطالعه نشان داد که مصرف 490 میلی گرم کورکومین در روز برای یک هفته هیچ عارضه جانبی به همراه ندارد. مطالعات دیگر نشان دادند که دریافت دوزهای 1,200 تا 2,100 میلی گرم کورکومین در روز برای دو تا 6 هفته به شکل گیری عوارض جانبی آشکار منجر نشد.
با این وجود، بخش کوچکی از افراد ممکن است برخی عوارض جانبی خفیف را در دوزهای بالا تجربه کنند که از آن جمله می‎توان به موارد زیر اشاره کرد:
مشکلات گوارشی: افراد ممکن است مشکلات گوارشی خفیف مانند نفخ، رفلاکس اسید معده و اسهال را در دوزهای بالاتر از 1,000 میلی گرم تجربه کنند.
سردرد و حالت تهوع: دوز 450 میلی گرم یا بیشتر ممکن است موجب سردرد و حالت تهوع در تعداد اندکی از افراد شود.
راش پوستی: برخی افراد مواجهه با راش پوستی پس از دریافت یک دوز 8,000 میلی گرمی یا بیشتر از کورکومین را گزارش کرده‎اند، اما این شرایط بسیار نادر به نظر می‌رسد.
طی یک مطالعه مشخص شد دریافت روزانه دوزهای بسیار بالای 2,600 میلی گرم در هر کیلوگرم از وزن بدن برای 13 هفته یا تا دو سال ممکن است موجب برخی عوارض جانبی جدی در موش‌ها شود که از آن جمله می‌توان به بزرگ شدن اندازه کبد، زخم‌ معده، التهاب و خطر افزایش یافته سرطان روده یا کبد اشاره کرد.
در حال حاضر، هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد مصرف سطوح پایین‌تر کورکومین در کوتاه مدت موجب شکل گیری عوارض جانبی جدی در انسان‎ها شود، اگرچه مطالعات انسانی درباره آثار بلند مدت آن انجام نشده‌اند.
در هر صورت، هیچ توصیه رسمی برای مصرف زردچوبه وجود ندارد و بیشینه مصرف قابل تحمل نیز شناسایی نشده است. با این وجود، به عنوان یک قاعده کلی، میزان مصرف شما نباید از دوزهای توصیه شده روی برچسب مکمل‎ها تجاوز کند.
از سوی دیگر، برخی دستورالعمل‎های رسمی برای مصرف کورکومین وجود دارند. کمیته مشترک فائو و سازمان بهداشت جهانی درباره افزودنی‎های غذایی، میزان مصرف غذایی قابل قبول در روز را سه میلی گرم در هر کیلوگرم از وزن بدن مشخص کرده است. به عنوان مثال، برای فردی با وزن 81 کیلوگرم این به معنای مصرف 239 میلی گرم در روز است.با این وجود، نتایج یک مطالعه نشان داد که دوزهای 3,600 تا 8,000 میلی گرم در روز موجب عوارض جانبی جدی نمی‎شوند. مطالعه‌ای دیگر نشان داد حتی دوزهای واحد 12,000 میلی گرمی نیز به خوبی تحمل شده‎اند.
کلام آخر
به نظر نمی‎رسد مکمل‎های زردچوبه و کورکومین هیچ گونه عوارض جانبی به همراه داشته باشند. با این وجود، برخی افراد ممکن است مستعد ناراحتی‎های خفیف مانند سردرد یا اسهال در صورت دریافت دوزهای بالا باشند.
به خاطر داشته باشید که زردچوبه‎های با کیفیت پایین ممکن است حاوی مواد تشکیل دهنده ارزان مانند نشاسته گندم باشند که مصرف آن‎ها موجب شکل گیری نشانه‎هایی نامطلوب در افراد مبتلا به عدم تحمل گلوتن خواهد شد.