اخبار ویژه

کد خبر: ۱۰۴۷۲۴

تاریخ: ۰۲ خرداد ۱۳۹۶ - ۲۱:۵۹

دعوا و گروکشی افراطیون بر سر شورای شهر جدید تهران
درگیری داخلی افراطیون مدعی اصلاح‌طلبی بر سر شورای شهر جدید تهران شدت گرفت.
سایت انتخاب در خبری نوشت: ژاله فرامرزیان که تا ماههای اخیر چهره‌ای گمنام و ناشناخته در میان اصلاح‌طلبان بود، در هفته‌های اخیر به یکی از عوامل جدی اختلاف و نارضایتی چهره‌های اصلاح‌طلب تبدیل شده است. این فرد که ابتدا قرار بود بعنوان منشی شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان در شورای شهر صرفاً پیگیر مسایل اجرایی باشد، با برقراری برخی روابط سیاسی و دستکاری در فرایند گزینش کاندیداهای اصلاح‌طلب در انتخابات شورای شهر به یک چهره جنجالی و پرحاشیه تبدیل شده است.
فرامرزیان، در جریان ارزیابی کاندیداهای اصلاح‌طلب شورای شهر تهران اقدام به ارائه فهرستی به شورای‌عالی اصلاح‌طلبان کرد که بسیاری از چهره‌های شایسته از آن حذف شده و تعدادی افراد ناشناخته در آن جای گرفته بودند.
این اقدام موجب نارضایتی و اعتراض بسیاری از اصلاح‌طلبان شد به نحوی که برخی از چهره‌های اصلاح‌طلب نظیر جواد امام با انتشار مطالبی از دستکاری صورت گرفته در گزینش کاندیداها پرده برداشتند؛ با این وجود اکثر چهره‌های شاخص اصلاح طلب انتقادات را به بعداز انتخابات موکول کردند و جهت حفظ وحدت اصلاح‌طلبان و به احترام پیام رهبر اصلاحات که در آن با وجود اشاره به نارضایتی‌ها از لیست، به لزوم حمایت از آن اشاره شده بود، از لیست امید حمایت کرده و موجب پیروزی این فهرست شدند.
با این وجود حتی پس از انتخابات نیز اقدامات اختلاف‌آمیز و اظهارنظرهای تنش‌زای منشی اصلاحات که در قامت مادر خوانده به تعیین تکلیف برای اعضای شورا می‌پردازد ادامه یافت.
این سایت نزدیک به دولت و اصلاح‌طلبان در خبر دیگری نوشت: روز گذشته خبری در کانال تلگرامی مرتضی الویری عضو منتخب شورای شهر منتشر شد که در آن ادعا شده بود که اعضای شورای جدید گرد یکدیگر جمع شده و الویری را بعنوان رئیس شورا انتخاب کرده‌اند.
بررسی‌های خبرنگار «انتخاب»، اما حکایت از محتوای وارونه این خبر دارد؛ چرا که طبق اخبار رسیده، جلسه‌ای با دعوت الویری از دیگر اعضا در دفتر او با عنوان «صبحانه کاری» برگزار شده و او در اقدامی که در ادوار شورای شهر سابقه نداشته، به صورت کاملاً ناگهانی و بدون اطلاع قبلی خواستار تعیین «ریاست سنی شورا» شده و متعاقباً پاسخ داده که خودش مسن‌ترین است؛ پس باید رئیس سنی او باشد!
این در حالیست که اولاً بحث و رأی‌گیری در مورد رئیس سنی نشد و ثانیاً اساساً این تصمیم نمی‌تواند عقبه قانونی داشته باشد و از دیگر سو، به لحاظ سنی نیز، الویری پر سن و سال‌ترین عضو شورا نیست و چهره‌های مسن‌تری در شورای آتی حضور دارند.
نکته دیگر که باعث ناراحتی اعضای شورای جدید، شده این است که با توجه به غیر رسمی بودن جلسه، نباید بدون اطلاع دیگر اعضا، خبر این جلسه غیر رسمی منتشر می‌شد؛ اما برخلاف این «تصمیم جمعی» الویری این خبر را در کانال تلگرامی خود منتشر کرد.
یادآور می‌شود برخی طیف‌های اصلاح‌طلب نسبت به نحوه بستن لیست اعتراض‌های جدی داشتند. دیروز هم محسن سرخو در نامه‌ای به فرمانداری تهران خواستار بازشماری آرا شد و نوشت: به قرار اطلاع از صندوق‌های اخذ رأی، آراء به صورت لیستی شمارش شده در حالی که نام اینجانب در برخی از لیست‌های کاملاً مشابه وجود داشته است و از این رو در شمارش از قلم افتاده است.

شرق: شاخص بورس منفی شد
چند روز بعد از برگزاری انتخابات و انتخاب مجدد حسن روحانی، شاخص بورس منفی شد.
روزنامه شرق در گزارشی نوشت: تشکیل صف فروش، شاخص بورس را منفی کرد. طی معاملات بورس، صف‌های فروش منجر به افت شاخص کل شدند. این اتفاق در زمانی رخ داد که بر تعداد عرضه‌‌های اغلب گروه‌های بزرگ و لیدرهای بازار افزوده شد. در پی معاملات روز دوشنبه، شاخص کل با افت 69/58  واحدی به رقم 81 هزار و 124 رسید که این افت گام مهم بازار برای اصلاح قیمت‌ها محسوب می‌شود. شاخص هم وزن نیز با افت 23/61  واحدی به رقم 17 هزار و 604، شاخص قیمت با افت 21/6 واحدی به رقم 13 هزار و 761 و شاخص آزاد شناور با افت 53/22 واحدی به رقم 88 هزار و 642 رسید.
بیشترین تاثیر منفی بر شاخص کل را شرکت پالایش نفت بندرعباس با 58/28  واحد بر‌جای گذاشت و تاثیرگذارترین شرکت بر رشد شاخص کل را شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران با 78/34 واحد به ثبت رساند. این موضوع در حالی مطرح می‌شود که مدیرعامل کشتیرانی از ارتقای چهار پله‌ای رتبه این شرکت بین شرکت‌های کانتینری دنیا خبر داد و گفت: صددرصد تحریم‌ها علیه ناوگان ملی حمل و نقل دریایی برطرف شده و تنها مقداری محدودیت بانکی برای مشتریان کشتیرانی وجود دارد که پیش‌بینی می‌شود در پنج تا شش‌ماه آینده نقل‌و‌انتقالات مالی بهبود یابد.

منحل‌کنندگان شورای شهر اول جنگ غنائم را از سر گرفتند
در حالی که بیش از 5 روز از انتخابات شورای شهر تهران نمی‌گذرد، افراطیون مدعی اصلاح‌طلبی جنگ بر سر غنائم را آغاز کردند.
دو طیف افراطی مدعی اصلاح‌طلبی با گروکشی در شورای شهر اول تهران، موجب ایجاد بن‌بست و نهایتا انحلال شورای شهر تهران شدند تا آن جا که کروبی رئیس مجلس ششم گفت شما در شورای شهر، ما اصلاح‌طلبان را نزد مردم سرشکسته کردید.
روزنامه زنجیره‌ای آفتاب‌یزد دیروز در سرمقاله خود نوشت: متاسفانه باید اذعان نمود که در همین شروع کار و پس از اعلام نتایج برخی بحث‌های انحرافی مطرح و بعضی رسانه‌ها و افراد بد‌اخلاقی‌هایی را شروع نموده‌اند. نمونه بارز و روشن آن شورای شهر تهران و انتخاب شهردار پایتخت است. سوگمندانه از روز شنبه برخی چهره‌های کارگزارانی به همراه رسانه‌های‌شان شروع به مطرح کردن اسامی به عنوان گزینه‌های شهرداری پایتخت نموده‌اند که باعث تاسف است. محسن هاشمی‌رفسنجانی بی‌تردید مدیری شایسته و دارای کارنامه روشن و قابل دفاع است اما اینکه بناست او را از شورای شهر به شهرداری ببرند محل تامل و تردید جدی است.
این روزنامه می‌افزاید: مردمی که به فرزند ارشد آیت‌الله، رای مثبت داده‌اند هدف‌شان ایفای نقش وی در شورا بوده نه شهرداری. این عمل اگر از سوی اصلاح‌طلبان رخ دهد یقینا بی‌حرمتی به آرای مردمی است که به لیست امید رای دادند. ضمن آنکه از منظر سیاسی نیز این اقدام احتمالی توجیهی ندارد. مهدی چمران و باقی چمران‌های ناکام، پشت درب شورای شهر منتظر لغزش اصلاح‌طلبان هستند تا بتوانند وارد میدان شده و نقش ایفا کنند. ضمن اینکه اصلاح‌طلبان می‌توانند در بهشت نفوذ کنند. مگر قحط‌الرجال است؟ خوشبختانه در میان جریان چپ، چهره‌های مورد تایید مردم و شایسته کم نیستند و اصلاح‌طلبان فاتح، می‌توانند از میان آنان شهردار را برگزینند.
اگرچه روز گذشته محسن هاشمی طرح این بحث‌ها از سوی برخی رسانه‌ها و اشخاص را انحرافی دانسته اما نشانه‌های خوبی مخابره نمی‌گردد. فی‌المثل در انتخابات هیئت رئیسه اعضای منتخب شورای شهر تهران اثری از فرزند آیت‌الله نیست و همین نکته این گمانه را جدی کرده که اصلاح‌طلبان بنا دارند او را در راس شهرداری بگمارند. از سوی دیگر رسانه‌های کارگزارانی  و دبیرکل این حزب هنوز نتایج انتخابات اعلام نشده بود، یک پا ایستاده بودند و نام هاشمی را به عنوان شهردار مطرح می‌نمودند.
چنین رفتارهایی در جامعه فیدبک زشت و ناپسندی دارد و این شائبه را ایجاد می‌کند که اصلاح‌طلبان پس از پایان یک جنگ تمام‌عیار اکنون به جان هم افتاده‌اند و در حال تقسیم غنائم هستند. امیدواریم هر چه زودتر این غائله خاتمه یابد و جریان چپ در یک فضای آرام به دور از فشارهای سیاسی خاص دست به انتخاب اصلح‌ و هدفمند بزند. اگر چنین نشود اصلاح‌طلبان نباید گله‌مند باشند چند صباحی دیگر مردم از آنان ناامید شوند.

سند 2030 مرداد 95 امضا شد چرا روحانی انکار می‌کرد؟!
در حالی که رئیس‌جمهور ادعا کرده بود سند 2030 یونسکو امضا نشده، معاون وزیر آموزش و پرورش تصریح کرد این وزارت بعد از هشدار و اعتراض رهبر معظم انقلاب، اجرای سند مذکور را متوقف کرده است.
مهدی فیض در «همایش آموزشی توجیهی هدایت تحصیلی قطب غرب کشور» در همدان گفت: سخنان رهبری برای سند 2030 فصل‌الخطاب است و اجرای این سند در حال حاضر متوقف گردید و هیچ اقدامی برای اجرای سند صورت نخواهد گرفت و اصراری بر اجرای آن نیست و در آینده با بررسی مجدد این سند اگر رهبری اجازه دهند اجرای سند ادامه خواهد داشت وگرنه ایران از اجرای آن انصراف می‌دهد.
وی یادآور شد: حدود یک سال از این سند می‌گذرد و دستگاه‌های مختلف در جریان آن بوده‌اند.(!)
وی گفت: این سند در مردادماه 95 تنظیم و در زمان دکتر فانی وزیر وقت «امضا» شد و 2 نفر از کمیسیون فرهنگی مجلس نیز در کنار ایشان بودند لذا مجلس نمی‌تواند ادعا کند بی‌خبر بوده است.
یادآور می‌شود برخی مدیران دولتی در ماجرای امضا و اجرای مخفیانه سند FATF (مدعی شفافیت مالی و مبارزه با تروریسم) نیز ابتدا منکر پذیرش و امضای آن شده بودند و سپس به توجیه ضرورت اجرای تعهدات FATF  پرداختند اتفاق مشابهی نیز در زمینه پنهانکاری و در قراردادهای جدید نفتی (موسوم به IPC)  رخ داد.
روحانی در مناظره‌ها مدعی شده بود که امضای سند 2030 یونسکو دروغ است و گزارش دروغ به رهبری داده‌اند.

بدهی 14 هزار میلیاردی به شهرداری و زبان درازی معکوس حامی دولت
صادق زیباکلام می‌گوید قالیباف، کوله‌باری از بدبختی را برای اصلاح‌طلبان باقی گذاشت.
وی در مصاحبه با سایت انتخاب گفته است: مطمئنم از فردای روزی که اصلاح‌طلبان، شورا به دست بگیرند، اصولگرایان همان برنامه‌ای را که برای دولت روحانی پیاده کردند، روی آنها نیز پیاده می‌کنند و دائماً خواهند پرسید که چه کرده‌اید؟
وی خاطرنشان کرد: شهرداری تهران اکنون حدود 6 هزار میلیارد به بانک‌ها بدهکار است و دو هزار میلیارد به دارایی. خب اینها کوله‌باری از بدبختی‌هایی است که برای اصلاح‌طلبان می‌ماند که یک ماه دو ماه دیگر، شهرداری تهران را تحویل می‌گیرند.
این سخنان در حالی است که اولاً هر مدیریتی وقتی سرکار می‌آید، ذاتاً باید پاسخگو باشد و نمی‌توان با سیاه‌نمایی مدیریت قبلی، از پاسخگویی طفره رفت و پاسخ مطالبه کار و خدمت را با ناسزاگویی و تهمت بستن به مدیریت قبلی داد؛ کاری که دولت در این چند سال انجام داد.
ثانیاً آقای زیباکلام نمی‌گوید که دولت با وجود تعهدات قبلی، بدهی 14 هزار میلیارد تومانی خود به شهرداری تهران را تسویه نکرده بلکه در طول چند سال گذشته سعی کرده شهرداری پایتخت را در تحریم و بایکوت قرار دهد. اما با وجود همه این مضیقه‌ها، شهرداری تهران فقط بالغ بر 100 کیلومتر مترو در پایتخت ساخته که در کنار تحریم‌ها و کارشکنی‌های دولت، یک رکورد به شمار می‌رود.
یادآور می‌شود زیباکلام پیش از این نیز در مواردی نظیر بزک کردن مذاکره با شیطان بزرگ، توجیه مفاسد مه‌آفرید خسروی (مفسد 3 هزار میلیاردی) تحت عنوان نابغه و کارآفرین نمونه، و توجیه و ماست‌مالی حقوق‌های نجومی، نقش‌آفرینی کرده است.

ظرفیت 16 میلیونی منتقدان دولت خطرناک است
«اصولگرایان تا مرز تغییر سرنوشت و نتیجه انتخابات پیش رفتند و این نقض ادعای ظرفیت رأی 4 میلیونی آنها بود».
روزنامه هفت صبح (از مجموعه روزنامه‌های حامی دولت) در یادداشتی نوشت: آیا اصولگرایان شکست خوردند؟ در ظاهر دورخیز بلند آنها به نتیجه نرسید اما انتخابات نعمت‌هایی هم برای اصولگرایان داشت و نشان داد آنها هدایت یک کاندیدای صددرصد اصولگرا که از بدانه قوه‌قضاییه بلند شده و تا همین چند ماه قبل نامش برای بسیاری از مردم عادی آشنا نبود می‌تواند تا سقف 16 میلیون رای به دست بیاورد. کارشناسانی مثل صادق زیباکلام طی 4 سال گذشته با اشاره به رای سعید جلیلی در انتخابات گذشته سقف رای اصولگرایان رادیکال را 4 میلیون عنوان می‌کردند. حالا آن سطح 4 میلیونی در انتخابات 96 به 16 میلیون نفر افزایش پیدا کرده است. عددی که اگر خیزش آرای خاکستری به نفع روحانی در چند روز آخر شکل نمی‌گرفت می‌توانست سرنوشت انتخابات را عوض کند. از سوی دیگر اصولگرایان در وجود حجت‌الاسلام رئیسی بالاخره لیدر گمشده خود را پیدا کردند. چرا که همه می‌دانیم آیات مصباح، موحدی‌کرمانی، یزدی، جنتی و علم‌الهدی هر کدامشان از حضور موثر و مستقیم در فضای سیاسی کشور معذور بوده‌اند.
اما حالا رئیسی در اولین حضورش در میدان سیاست و آرای مردمی توانست نتیجه قابل قبولی به دست بیاورد. و بالاخره اینکه اصولگرایان توانستند از سایه برند احمدی‌نژاد خارج شوند. احمدی‌نژاد و طیف طرفدارش خود را تنها نیروی محرکه طبقات محروم برای خیزش سیاسی و حضور پای صندوق‌های  رای می‌دانستند. اما رئیسی با ترکیب شعارهای معیشتی با آرایه‌های ایدئولوژیک بخشی از آرای طبقه فرودست در شهرهای بزرگ و روستاها را به خود اختصاص داد تا نیاز احتمالی اصولگرایان به احمدی‌نژاد در دوره‌های آینده از بین برود.