تصویر تکان دهنده «برابری جنسیتی» سند 2030 در غرب

کد خبر: ۱۰۳۷۲۸

تاریخ: ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۸:۲۷

امین صادقی
در حالی سند موسوم به 2030 به عنوان سند آموزشی یونسکو درباره برابری جنسیتی و حقوق بشر در جهت سیاست کهنه «جهانی سازی» با به عبارت بهتر «آمریکایی سازی»  به کشورهای دیگر تحمیل می شود که حاصل و نتیجه روش‌های به اصطلاح «برابری جنسیتی» در کشورهای اروپایی و آمریکایی، نتایج فاجعه بار و تکان دهنده‌ای به بار آورده است. یکی از نتایج فجیع همین به اصطلاح  «برابری جنسیتی» مورد ادعای سند 2030 یونسکو، افزایش چشمگیر و گسترده تعرض و تجاوزات جنسی در مراکز آموزشی و دانشگاهی غرب بوده است.
در آوریل 2015 دانشگاه هاروارد،  یک نظر سنجی درمیان دانشجویان خود انجام داد که بخشی از پروژه پژوهشی بزرگی درباره تعرضات جنسی در 64 دانشگاه معتبر آمریکا و در میان 150 هزار دانشجوی آنها (اعم از فارغ التحصیل ویا مشغول به تحصیل) بود. نتیجه این پژوهش که در سپتامبر 2015 منتشر شد، بسیار تکان دهنده بود.
نظر سنجی فوق نشان می داد که 2/72 درصد از دانشجویان دختر حاضر در این آمارگیری، در زمان حضورشان در دانشگاه هاروارد مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفته‌اند. این آمار رتبه دانشگاه هاروارد (به عنوان رتبه اول علمی دانشگاههای جهان) را در زمینه تعرضات و تجاوزات جنسی نیز بالاتر از سایر دانشگاهها قرار داد! این درحالی است که طبق همان گزارش حدود 80 درصد از دانشجویان دختر مورد تعرض قرار گرفته، هیچ گزارشی به مقامات دانشگاه ارائه نکرده بودند.
براساس همین آمار بود که سال گذشته فیلم مستندی به نام «زمین شکار» توسط کربی دیک (مستند ساز آمریکایی) ساخته شد. کربی دیک که 3 سال قبل نیز مستندی درباره 19000 تعرض جنسی در طول یکسال در ارتش آمریکا ساخته بود، در این مستند نیز به تجاوزات و تعرضات جنسی در دانشگاههای آمریکا پرداخت. او در انتهای مستند فوق چنین نتیجه گرفت که :
«اگر دانشگاه هاروارد به تعداد جرایم تجاوزی که در آن محیط آن صورت می‌گیرد اعتراف کند، درب‌هایش بسته می‌شود و روسایش خودکشی می کنند»!
فیلم مستند «زمین شکار» به خاطر ترانه اش به نام «وقتی برای تو اتفاق بیفتد» به مراسم اسکار هم راه یافت که آن ترانه را «لیدی گاگا»(خواننده آمریکایی)  برروی صحنه هشتاد و هشتمین مراسم اهدای جوایز آکادمی علوم و هنرهای سینمای آمریکا اجرا کرد، در حالی که گروهی از دانشجویان مورد تعرض جنسی قرارگرفته با شعار «تقصیر من نبود» گرد او را گرفته بودند. قبل از اجرای این ترانه بود که در اقدامی بی سابقه جو بایدن معاون اول اوباما، رییس جمهوری وقت آمریکا به روی صحنه رفت و ضمن دعوت همه مردم آمریکا به حضور در کمپینی برای اعتراض به تجاوزات جنسی به ویژه در محیط های دانشگاهی، عاجزانه درخواست کرد که «فرهنگ خود را تغییر دهیم تا دیگر کسی قربانی این گونه فجایع قرار نگیرد»!
گزارش و نظر سنجی فوق در کنار گزارش چند ماه پیش «آژانس حقوق بنیادین» که نشان می داد از هر 3 زن در قاره اروپای به اصطلاح مدرن، یک زن مورد تجاوز جنسی قرار گرفته و در کنار نامه سال گذشته 17 زن سیاستمدار فرانسوی (از جمله کریستین لاگارد، رییس صندوق بین المللی پول) که اعتراف کرده بودند در دوران فعالیت سیاسی خود، مورد تجاوز همکاران مرد خویش قرار گرفته‌اند و در کنار گزارش مهم سال 2016 نوردیک از دانشگاه استکهلم که کشورهای رکورد دار تجاوز جنسی را دانمارک و سوئد و کانادا و آمریکا و انگلیس اعلام کرده بود و در کنار مصاحبه چند ماه پیش جین فاندا (هنرپیشه و فعال اجتماعی معروف هالیوود) که ضمن اعتراف به مورد تجاوز قرار گرفتن خود و مادرش در سنین کودکی ، اذعان کرده بود « با توجه به تاکید هالیوود بر نمایش زنان در زمینه‌های جنسی، بازیگر زن جوان بودن کاری «وحشتناک» است»، بیانگر این مطلب است که جهان غرب با شعار «برابری جنسیتی» یعنی یکی از مهم‌ترین اهداف سند 2030  با بحران عمیقی در زمینه برخورد با زنان مواجه گشته به طوری که کارشناسان معترفند «اروپا دیگر بهشت زنان نیست»!
گزارش نوردیک دانشگاه استکهلم، سوئد را برای زنان کشوری «خطرناک» توصیف کرده و دانمارک را در این مورد واجد «بحران عمیقی» دانسته بود. این درحالی است که رسانه ها و موسسات به اصطلاح حقوق بشری غرب بدون توجه به اساس این نابهنجاری های یعنی اختلاط افسار گسیخته زنان و مردان و رفتارهای بی بندوبارانه و عریان‌گرایانه، سعی کردند که تمام این فجایع را به تبعیض‌های جنسیتی مرتبط ساخته و اینکه زنان در حد مردان در پست های مهم قرار ندارند. اما گزارش «آژانس حقوق بنیادین» حاکی است در کشورهای اسکاندیناوی که از نگاه خود غربی ها به لحاظ برابری های جنسیتی از وضعیت مطلوبی برخوردارند، زنان بیشتر در معرض آزارهای جنسی در محیط کار قرار گرفته اند!! «جوانا گودو»، مسئول آژانس فوق در مصاحبه ای می گوید:
«... آنچه تعجب من را برانگیخته آن است که 75 درصد زنانی که مورد تعرض جنسی قرار گرفته اند در سطوح بالای شغل های مدیریتی و حرفه ای بوده اند، یعنی هدف هیچ‌گونه تبعیض جنسیتی قرار نداشته اند»!!
حالا همین به اصطلاح «برابری جنسیتی» که در اروپا و آمریکا به اجرا درآمده ! و گوشه ای از نتایج فاجعه بار آن را ملاحظه کردید، قرار بود در ذیل سندی تحت عنوان سند آموزشی یونسکو و با نام چشم انداز 2030 به کشور ما نیز تحمیل شود. آیا قرار بوده با خودباختگی و تساهل برخی مسئولین، چنین فجایعی در جامعه ما نیز اتفاق بیفتد؟ آیا این همان احترام به حقوق زنان است که دولت یازدهم مدعی اش بوده و هست؟!