کلیدواژه «تولید ملی» و دولت «ما نمی‌توانیم»! (نگاه)

کد خبر: ۱۰۱۱۴۲

تاریخ: ۲۰ فروردين ۱۳۹۶ - ۲۲:۰۳

* دکتر محمد حسین محترم

رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام نوروزی تلخی‌ها و سختی‌‌های سال گذشته را عمدتاً مربوط به مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم دانستند و تصریح کردند «تلخی کام مردم به ویژه طبقات متوسط و ضعیف را با همه وجود حس می‌کنم، مثل گرانی، بیکاری و تبعیض‌ها»! در تبیین این سخن رهبر معظم انقلاب باید گفت:
آنچه که بعد از چهار سال در دولت یازدهم مشهود است، و در هیاهوهای سیاسی در فضای کشور، همگان، چه منتقد و چه طرفدار دولت بر روی آن اتفاق نظر دارند و جای هیچ شک و تردیدی وجود ندارد، این است که دولت در بهبود شرایط معیشتی مردم و وضع اقتصادی کشور مثل بخش‌های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و سیاست خارجی موفق نبوده است. کما اینکه آمار و ارقام و فشاری که مردم از این بابت نیز تحمل می‌کنند خود گویای موضوع است. بر همین اساس رهبر معظم انقلاب در پیام نوروزی بعضی از شاخص‌ها و آمارها را مثبت و بعضی را هم منفی عنوان کردند. حضرت آقا بعد از اینکه در دیدار نمایندگان مجلس خبرگان در اسفند گذشته اشاره داشتند که «البته اگر آمارها قابل خدشه نباشد»!، در پیام نوروزی تاکید کردند «آنچه انجام گرفته با انتظار مردم و رهبری فاصله‌ زیادی دارد». این تاکید رهبری نشان می‌دهد آمارهای منفی بر آمارهای مثبت غالب و تراز عملکرد دولت در حل مشکلات مردم منفی است، چرا که اگر در مجموع مثبت بود، حتما با انتظارات مردم و رهبری فاصله چندانی مشاهده نمی‌شد. چنان که رهبر معظم انقلاب در سخنرانی اول سال در مشهد مقدس نیز تصریح کردند «آمارها انسان را قانع نمی‌کند که امیدوار‌کننده باشد». لذا سوال اولی که مطرح می‌شود این است که چرا کام مردم و طبقات متوسط و ضعیف جامعه از گرانی و بیکاری و تبعیض‌ها تلخ است؟ فقط چند مورد از چرایی تلخ ‌کامی مردم:
1- دادن حقوق‌های نجومی به مدیران دولت و تلاش دولت و مجلس برای قانونی جلوه دادن، قانونی کردن و افزایش60 درصدی این‌گونه حقوق‌هایی که رهبرمعظم انقلاب به صراحت به حرام بودن آن و حرامخوار بودن دریافت کنندگانشان تاکید کردند، فقط یک نمونه ازعلل تلخ‌‌کامی مردم است. کارگرانی که فقط800 هزار تومان حقوق می‌گیرند با شنیدن این خبر از خود سوال می‌کنند مفتخوران و مفسدان چه لابی قدرتمندی در دولت و مجلس دارند که نه تنها با آنها برخورد نمی‌شود، بلکه با تصویب قانون از آنها نیز حمایت می‌کنند؟
2- دادن وام‌های کلان بدون دریافت هیچ‌گونه ضمانت و نظارتی و عدم بازپرداخت اینگونه وام‌ها توسط دریافت‌کنندگان یقه سفید و گردن‌کلفت سیاسی، و فسادها و اختلاس‌های میلیاردی از جمله در صندوق ذخیره فرهنگیان و تلاش برای توجیه کردن و القای اینکه چنین حرامخواری‌هایی معوقات بانکی است، نه اختلاس و فساد! یک مورد دیگر از علل تلخی کام مردمی است که برای دریافت وام دو میلیونی باید دهها سند و مدرک و ضمانت ردیف کنند و سال‌ها در انتظار بمانند تا شاید به نتیجه برسند.
3- ارائه طرح دو فوریتی در مجلس برای زندانی کردن مردم در صورتی که در باره مشکلات خود از فلان مسئول سوالی کنند و برخورد ناشایست وزیر بهداشت با فرماندار شهرستانی محروم و تازه تاسیس شده، هنگامی که از مشکلات مردم و کمبودها سخن می‌گوید، و تاکید وی بر اینکه مردم باید به خاطر شرایط فعلی اقتصادی خدا را نیز شکر کنند! و برخورد ناشایست‌تر وزیر راه باخبرنگاری که از مشکلات و مسائل کشور از او سوال می‌کند، نشان می‌دهد برخی نمایندگان و وزرا اصولا اعتقادی به حل مشکلات مردم ندارند.
4- وقتی وزیر ارشاد می‌گوید رفع فیلتر بازی غیرقانونی «کلش آو کلنز» یک ماه وقت شش وزیر کابینه حسن روحانی را گرفته و وزیر دیگری از فواید برجام برای واردات سگ به کشور سخن می‌گوید، ساده‌ترین پاسخی که در ذهن مردم خطور می‌کند این است که این شش، هفت وزیر دیگر وقتی ندارند که بخواهند به فکر حل مشکلات اقتصادی و معیشتی باشند.
5- مردم با شنیدن این خبر که هزینه تبلیغات سایپا در سال 96 به حدود 50 میلیارد تومان خواهد رسید در می‌یابند که هزینه افزایش غیرمنطقی قیمت خودرو در کشور باید به نوعی از جیب آنها تامین شود.
6- یکی دیگر از علل حل نشدن مشکلات مردم و بلکه افزایش مشکلات، اذعان رئیس مجلس به فاجعه‌آور بودن تصویب بودجه سالانه کشور با 60 هزار میلیارد تومان کسری است!
7- تلخ ‌کامی مردم آن‌قدر نمایان است که نایب رئیس مجلس نیز در جمع اصلاح‌طلبان تاکید می‌کند «وقتی دولت در انجام تعهدات و قول‌هایش موفق نبوده، مگر می‌شود به مردم دروغ گفت و با دروغ از دولت اشرافی دفاع کنیم». اذعان بی‌سابقه معاون اول رئیس جمهور به ناکارآمدی دولت و جزیره‌ای عمل کردن وزرا - هر چند با شکایت از منتشرکنندگان آن همراه شد - مهر تاییدی بر نبود عزم لازم برای حل مشکلات مردم در دولت یازدهم و مجلس دهم است. چنان که وزیر صنعت که خود متولی اصلی تولید در کشور است اذعان می‌کند «در دولت یازدهم یک ریال یارانه بخش تولید پرداخت نشده است» و رئیس بانک مرکزی اعلام می‌کند به علت سوء مدیریت «300 هزار میلیارد تومان از منابع کشور قفل شده است». با این وجود سوال دومی که مطرح می‌شود این است آیا دولت توان بهبود وضع اقتصادی کشور و معیشت مردم را داشته یا نداشته ؟!
1- اگر عده‌ای بگویند توان دولت بیشتر از این نیست، باید گفت: اولاً دولتی که مدیرانش حقوق‌های نجومی می‌گیرند و وزیرش در ده‌ها شرکت خصوصی سهامدار است اصولاً انگیزه‌ای برای حل مشکلات مردم ندارد. ثانیاً قطعا دولتی که مدیران و وزرای فرسوده‌اش برخلاف سیاست‌های اقتصاد مقاومتی به دنبال واردات به جای رونق تولید و صادرات باشند، نمی‌تواند قدم از قدم بردارد و اقتصاد مقاومتی را محقق کند. ثالثاً سوال مردم این است در کشوری که دارای این همه ذخایر و منابع خدادادی و نیروهای جوان پای کار است، و جوانانش در 8 سال دفاع مقدس حتی زیر شدیدترین بمباران‌ها توانستند کشور را اداره کنند و توانستند در سال‌های بعد از جنگ در زمینه‌های نانو-هوافضا و ماهواره-هسته‌ای–سلول‌های بنیادی و موشکی برای کشور دستاوردهای باورنکردنی به ارمغان بیاورند، چرا دولت نمی‌تواند با اتکا به اقتصاددانان جوان و متعهد کشور وضع معیشت مردم را سر و سامان دهد؟
2- اگر عده‌ای بگویند دولت به علت فشارهای خارجی و تحریم‌ها نتوانسته مشکلات کشور را حل کند باید گفت رهبر معظم انقلاب دست دولت را کاملا باز گذاشتند تا اگر ادعای دولتمردان مبنی بر اینکه حل مشکلات مردم در گرو مذاکره با آمریکا، درست است، برجام را امضا کنند، و حتی از خطوط قرمز نظام هم عبور کردند. چرا نتوانستند و حل نکردند؟!
3- رهبر معظم انقلاب با توجه به اینکه به نتیجه مذاکرات هسته‌ای برای رفع تحریم‌ها و حل مشکلات اقتصادی خوشبین نبودند و گذشت زمان نیز این موضوع را ثابت کرد، برنامه اقتصاد مقاومتی را پیش روی دولت گذاشتند. چرا دولت اراده‌ای برای عمل به آن، جز در حرف و شعار ندارد؟ رهبر معظم انقلاب در پایان سال گذشته، هم در دیدار خبرگان و هم در دیدار مردم آذربایجان تاکید کردند «اگر کارهای ضروری در موضوع اقتصاد مقاومتی انجام شده بود، امروز تفاوت محسوسی را در اوضاع اقتصاد و زندگی مردم شاهد بودیم». کمااینکه ایشان تصریح داشتند «در سال 94 هم کار چندانی در زمینه اقتصاد مقاومتی انجام نشد». لذا «نمی‌تواند» و «نتوانسته» و «نمی‌گذارند»، گزینه‌های درستی برای توجیه ناکارآمدی دولت یازدهم در سر و سامان دادن به وضعیت اقتصادی کشور نیست. پس گزینه درست چیست؟ در پاسخ باید گفت گزینه چهار درست است!، یعنی جریانی نمی‌گذارد مشکلات اقتصادی کشور حل شود، و این جریان، جریان لیبرال نفوذی در خود دولت است نه بیرون از دولت! اگر اراده‌ای در دولت بود و می‌خواست، می‌توانست! تا جایی که متاسفانه رئیس جمهور در اولین ساعات آغازین سال جدید تصریح می‌کند «مشکلات اقتصادی نه تنها در یک سال و چند سال حتی در دولت بعدی و ده دولت بعد نیز حل نخواهد شد»! این سخن رئیس جمهور اولا گویای این است «سالی‌که نکوست از بهارش پیداست». ثانیا اذعان به این است که ما دولت «نمی‌توانیم و نمی‌خواهیم» هستیم. ثالثا سوال این است اگر آقای روحانی اذعان می‌کند مشکلات اقتصادی را در دولت بعد هم نمی‌تواند حل کند پس با چه هدفی و با چه برنامه‌ای قصد نامزد شدن مجدد برای چهار سال آینده را دارد؟ جریان لیبرال نفوذ کرده در ارکان اجرایی کشور که به شعار «ما می‌توانیم» اعتقادی ندارد و می‌خواهد ملت را در دوراهی ذلت - فشار نگه دارد براساس این تز انگلیسی که می‌گوید فارس‌ها را باید گرسنه نگه داشت تا بتوان بین آنها تفرقه انداخت و حکومت کرد، تلاش دارد تا اولاً مشکلات مردم حل نشود. ثانیاً کمبودها و مشکلات را برجسته و به نظام اسلامی نسبت دهد. ثالثاً القا کند که نظام اسلامی قادر به حل مشکلات مردم نیست تا زمینه جدایی ملت از نظام فراهم شود. براساس همین سناریو است که مسئول اجرایی کشور بسیار تامل‌برانگیز القا می‌کند «اگر مردم آب و غذا نداشته باشند اصلاً پای صندوق رای نمی‌آیند» ؟! رهبر معظم انقلاب آن‌گونه که در سخنرانی اول سال در مشهد اشاره داشتند، در27 آذر 95 نیز به طور مبسوط تصریح کردند «دشمنان ملّت ایران سعی دارند اقتصاد کشور را آن‌چنان زیر فشار قرار بدهند که مردم از انقلابشان، نظامشان، دولتشان و کشورشان دل‌سرد بشوند». بر همین اساس حضرت آقا کلید واژه «تولید ملی و اشتغال» را به‌عنوان شعار سال جدید قرار دادند و این محقق نمی‌شود مگر با «اتحاد ملت و نظام» و با «مدیریت انقلابی و جهادی». مدیران منفعل و غیرانقلابی که ملت را به«آلزایمر سیاسی» متهم می‌کنند، و برای پوشاندن ضعف‌های خود مشکلات را با بزرگ‌نمایی به نظام اسلامی نسبت می‌دهند در کلام رهبری کسانی هستند که «به دشمن گِرا دادند که ایران را تحریم کنند» (17 آذر 95). لذا جریان لیبرال نفوذ کرده در دولت که هم تحریم‌ها را علیه ملت ایران اعمال کردند و هم ادعای دروغین رفع تحریم‌ها و حل مشکلات مردم با مذاکره با آمریکا را داشتند، نمی‌خواهند و نمی‌گذارند «تولید ملی» رونق بگیرد و برای تحقق شعار «تولید ملی و اشتغال» نیاز به دولتی جوان و بااراده و معتقد به شعار «ما می‌توانیم» هستیم تا در عمل حلال و پاسخگوی مشکلات اقتصادی مردم باشد.