نارنجيهاي ناراضي
ماجراي ناآرامي در اوکراين به بهانه امضا نشدن توافقنامه تجاري با اتحاديه اروپا از سوي «ويکتور يانوکوويچ»، رئيسجمهور اوکراين و به شکل تجمع طرفداران غرب در ميدان استقلال «کيف» از 30 آبانماه 92 شروع شد.
ماجراي ناآرامي در اوکراين به بهانه امضا نشدن توافقنامه تجاري با اتحاديه اروپا از سوي «ويکتور يانوکوويچ»، رئيسجمهور اوکراين و به شکل تجمع طرفداران غرب در ميدان استقلال «کيف» از 30 آبانماه 92 شروع شد.
مخالفان دولت اوکراين که طرفداران انقلاب ساقط شده نارنجي هستند ابتدا کيف را متهم به سرسپردگي به روسيه کردند. رهبران مخالفان ميگفتند، دولت به دليل فشارهاي روسيه حاضر به امضاي اين توافقنامه نشده و آنها براي وادار کردن دولت به امضاي اين توافقنامه به تحصن و اعتراضها ادامه خواهند داد.
دولت اوکراين اما، قرار داده شدن دو شرط سياسي در يک توافقنامه اقتصادي از سوي اتحاديه اروپا را عامل امضا نشدن آن اعلام کرد. يعني آزادي «يوليو تيموشنکو» آخرين نخستوزير نارنجيها از زندان و اعزام وي به آلمان به بهانه معالجه. طبق معمول بلافاصله مقامات و رسانههاي غربي به رهبري آمريکا به حمايت تمام قد از مخالفان پرداخته و کيف را به تحريم و تنبيه تهديد کردند. حتي پس از اينکه «يانوکوويچ» از صدور فرمان عفو و آزادي تمام مخالفان زنداني خبر داد و اعلام کرد توافقنامه تجاري با اتحاديه اروپا را امضا ميکند، ايالات متحده خواستار شناسايي و مجازات مقاماتي شد که در سرکوب طرفداران غرب دست داشتند. حتي نشستي که بين رهبران اپوزيسيون اوکراين و رئيس جمهور اين کشور در کيف برگزار شد و وعدههايي که از سوي «يانوکوويچ» داده شد نيز غرب و طرفدارانش در اين کشور را مجاب نکرد چرا که تقريبا تمامي اپوزيسيون شرکتکننده در اين نشست پس از آن اعلام کردند قانع نشدهاند و تنها در صورت بر کناري دولت فعلي و برگزاري انتخابات زودهنگام اين کشور روي آرامش را خواهد ديد. به عبارتي ظرف يکي دو هفته خواسته اپوزيسيون غربگراي اوکراين از امضاي توافقنامه تجاري به سرنگوني دولت تغيير کرد و در تمام مسير اين پروسه، معترضان حمايتهاي آمريکا و غرب را به همراه داشتند به اعتقاد ناظران سياسي، غرب فرصت خوبي براي تسويه حساب سياسي با دولتي يافته که چندي پيش حکومت روي کار آوردهاش در اين کشور را ساقط کرد. به عبارت ديگر آمريکا با استفاده از اعتراضهاي مردمي و به بهانه امضا نشدن اين توافقنامه انتقام پيروزي «يانوکوويچ» بر «تيموشنکو» را ميگيرد. پيروزي که چند سال پيش آخرين ميخ را بر تابوت انقلاب نارنجي اوکراين زد.
غرب از سوي ديگر با حمايت از مخالفان اوکراين در حال تسويه حساب با روسيه نيز هست. روسيهاي که به کمک کشورهايي مثل ايران غرب را در سوريه زمينگير کرده است. در واقع ميتوان اين گونه استنباط کرد که غرب در اوکراين نيز در حال جبران شکستهاي خود در سوريه است!
جعفر بلوري
مخالفان دولت اوکراين که طرفداران انقلاب ساقط شده نارنجي هستند ابتدا کيف را متهم به سرسپردگي به روسيه کردند. رهبران مخالفان ميگفتند، دولت به دليل فشارهاي روسيه حاضر به امضاي اين توافقنامه نشده و آنها براي وادار کردن دولت به امضاي اين توافقنامه به تحصن و اعتراضها ادامه خواهند داد.
دولت اوکراين اما، قرار داده شدن دو شرط سياسي در يک توافقنامه اقتصادي از سوي اتحاديه اروپا را عامل امضا نشدن آن اعلام کرد. يعني آزادي «يوليو تيموشنکو» آخرين نخستوزير نارنجيها از زندان و اعزام وي به آلمان به بهانه معالجه. طبق معمول بلافاصله مقامات و رسانههاي غربي به رهبري آمريکا به حمايت تمام قد از مخالفان پرداخته و کيف را به تحريم و تنبيه تهديد کردند. حتي پس از اينکه «يانوکوويچ» از صدور فرمان عفو و آزادي تمام مخالفان زنداني خبر داد و اعلام کرد توافقنامه تجاري با اتحاديه اروپا را امضا ميکند، ايالات متحده خواستار شناسايي و مجازات مقاماتي شد که در سرکوب طرفداران غرب دست داشتند. حتي نشستي که بين رهبران اپوزيسيون اوکراين و رئيس جمهور اين کشور در کيف برگزار شد و وعدههايي که از سوي «يانوکوويچ» داده شد نيز غرب و طرفدارانش در اين کشور را مجاب نکرد چرا که تقريبا تمامي اپوزيسيون شرکتکننده در اين نشست پس از آن اعلام کردند قانع نشدهاند و تنها در صورت بر کناري دولت فعلي و برگزاري انتخابات زودهنگام اين کشور روي آرامش را خواهد ديد. به عبارتي ظرف يکي دو هفته خواسته اپوزيسيون غربگراي اوکراين از امضاي توافقنامه تجاري به سرنگوني دولت تغيير کرد و در تمام مسير اين پروسه، معترضان حمايتهاي آمريکا و غرب را به همراه داشتند به اعتقاد ناظران سياسي، غرب فرصت خوبي براي تسويه حساب سياسي با دولتي يافته که چندي پيش حکومت روي کار آوردهاش در اين کشور را ساقط کرد. به عبارت ديگر آمريکا با استفاده از اعتراضهاي مردمي و به بهانه امضا نشدن اين توافقنامه انتقام پيروزي «يانوکوويچ» بر «تيموشنکو» را ميگيرد. پيروزي که چند سال پيش آخرين ميخ را بر تابوت انقلاب نارنجي اوکراين زد.
غرب از سوي ديگر با حمايت از مخالفان اوکراين در حال تسويه حساب با روسيه نيز هست. روسيهاي که به کمک کشورهايي مثل ايران غرب را در سوريه زمينگير کرده است. در واقع ميتوان اين گونه استنباط کرد که غرب در اوکراين نيز در حال جبران شکستهاي خود در سوريه است!
جعفر بلوري