شوخ‌طبعی پیامبر(ص)

حضرت موسی(ع) فرمودند: خدایا می‌خواهم عبادتی انجام دهم که عبادتی از آن بهتر وجود نداشته باشد. آن عبادت چیست؟ خداوند متعال فرمودند: «حُبُّ الاَطفال» بچه‌ها را دوست داشته باش.(محاسن ج1، باب 47)
این روایت را شیعه و سنی نقل کرده‌اند که پیامبر ما «أفکه الناس مع الصبیان» بود (المعجم الاوسط، طبرانی، ج6، ص263). افکه یعنی سخنی که در آن شوخی هم باشد. هیچ کس مثل پیامبر با کودکان با شوخی و مزاح برخورد نمی‌کردند. عجیب این است که با اهل خانه خویش هم همین طور بود. در روایت است که «افکه الناس مع اهله» (غزالی احیاء علوم الدین، ج 2، ربع عادات، ص 90 به بعد). پیامبر بیشتر از همه در میان اهل خود اهل مزاح بودند. فکاهی به سخن طیب و زیبایی گفته می‌شود که خستگی انسان را بیرون آورد. بلکه آمده که حضرت «افکه الناس مع النساء و الصبیان» بودند.
شاد بودن خانواده یکی از ارکان تربیت آرمانی و اسلامی است. فرزندان چنین خانواده‌ای همیشه در آلف و مألوف بودن و در قدرت ارتباط‌گیری با افراد جامعه موفق‌اند. رسول خدا آنچنان متموّل نبوده بلکه با بستن سنگ به شکم گرسنه‌اش زندگی می‌کرد و عمداً با فرزندان امت غمگساری می‌کرد اما درعین‌حال شاد و بانشاط بود.
کانال رسمی آیت‌الله سیدحسن عاملی
https://telegram.me/seyed-hasan-ameli