افزایش امیدواری‌ها در فاصله 2 ماه تا المپیک کشتی در دست اهل فن است

سرویس ورزشی -

هفته گذشته، شیراز مهمان‌نواز، میزبان مسابقات جام‌جهانی کشتی فرنگی بود. تیم‌ملی ایران در این رقابت‌ها که بسیاری از تیم‌های صاحب کشتی جهان شرکت داشتند، با اقتدار به مقام قهرمانی رسید. درباره نتایج و جزئیات مسابقات و کم و کیف رقیبان و رقابت‌ها،  در چند روز گذشته نگاهی دقیق و فنی شده است. حرف ما در اینجا و درباره مسابقات ذکر شده، در چند نکته کوتاه خلاصه می‌شود.
نکته اول استقبال تماشاگران و حضور گرم علاقه‌مندان به کشتی در سالن شهید دستغیب شیراز بود. طی دو روز برگزاری مسابقات، سالن مملو از جمعیت بود، چنان‌که بدون اغراق جا برای سوزن انداختن نبود. بارها گفته‌ایم حضور و استقبال مردم در اماکن و سالن‌های ورزشی را باید به واقع و به معنی درست ارج نهیم. باور کنید همه جای دنیا چنین است. این تماشاگر کم‌توقع که با حداقل سرویس‌دهی، هر طور شده خود را به ورزشگاه و سالن می‌رساند و به ویژه آنجا که نام «ایران عزیز» در میان است، با همه وجود و اخلاص تمام به حمایت و پشتیبانی از قهرمانان خود می‌پردازد، غنیمت است. سرمایه‌ای عظیم و پشتوانه مستحکم برای آباد کردن و پیشرفت ورزش است که مسئولان باید با خدمت خالصانه به آنها، عملاً شکر نعمت را به جای آورند.
محصولی در شأن مردم
نکته بعدی اینکه این مردم و این تماشاگر ورزش را می‌شناسد، فوتبال را می‌فهمد، کشتی را درک می‌کند و بلد است و...، به همین دلیل اهل انصاف و تشخیص است و برای وقت تلف کردن و یا سر و صدا راه انداختن بی‌هدف، به سالن یا ورزشگاه نمی‌آید، بنابراین خیلی راحت کیفیت محصول را و آنچه به او ارائه می‌شود و جلوی دیدگانش به نمایش گذاشته می‌شود، متوجه می‌شود. یکی از دلایلی که می‌گوئیم باید قدر این تماشاگر دانسته شود و عملاً به او خدمت کرد، همین است، باید تلاش شود تا آنچه در ورزشگاه‌های ما به نمایش درمی‌آید، این تماشاگر را راضی کند و شأن وی را حفظ نماید. به این تماشاگر علاقه‌مند نباید جنس بنجل و قلابی، قالب کرد. چون او می‌فهمد و محصول نامرغوب را پس می‌زند. خلاصه کلام آنچه به عنوان ورزش قهرمانی در رشته‌های مختلف به ویژه رشته‌های پرمخاطب و جذابی چون فوتبال، کشتی، والیبال، بسکتبال و...، در کشور ما جریان دارد، باید در حد و اندازه پسند و فهم این علاقه‌مندان باشد وگرنه آنها نمی‌آیند، به سالن و ورزشگاه پشت می‌کنند و... چنانکه در سال‌های اخیر درباره فوتبال این اتفاق داشت می‌افتاد که خوشبختانه با تکانی که تیم‌های پرطرفدار به خود دادند و همتی که خرج کردند، در فصل تازه پایان یافته لیگ، شاهد بازگشت تماشاگران به سکوها بودیم، هرچند که بعضی نقائص و کمبودها، هنوز وجود دارد، این نقائص از عدم سرویس‌دهی مناسب و برخوردهای بعضاً غیرمحترمانه با تماشاگران تا بعضی رفتارهای غیراخلاقی، بی‌ادبانه و حرمت‌شکنانه از سوی بعضی از چهره‌های ورزشی در گرماگرم مسابقه قابل مشاهده است، که اکثر اینها قابل جمع و رفع کردن است.
هرگونه حرمت‌شکنی
بی‌احترامی به مردم است
 نکته مهم این است که مسئولان از ورزشی گرفته تا غیرورزشی، و ورزشکاران از کشتی‌گیر گرفته تا فوتبالیست، این تماشاگر را باور کنند، قدر او را بدانند، بفهمند که او می‌فهمد و... بعد رفتار و عملکرد خود را اصلاح کنند. طوری عمل نمایند که اصلاً نیاز به عذرخواهی کتبی و رسمی از مردم و علاقه‌مندان و طرفداران نباشد و... هرگونه حرمت‌شکنی در ورزشگاه یا سالن رخ دهد، بی‌احترامی به صاحب اصلی ورزش یعنی مردم است که تماشاگر نماد عینی حضور آنان در عرصه ورزش است.
در کشتی کار دست‌کاردان است
نکته دیگر اینکه درست است مسابقات جام‌جهانی کشتی فرنگی در آستانه المپیک برگزار شد و به طور طبیعی تمام تیم‌های مطرح و قدر دنیا به شیراز نیامده بودند و آنها هم که آمده بودند با تمام قوا و با ترکیب اصلی شرکت نکرده بودند، اما این نیز غیرقابل انکار است که کشتی‌گیران فرنگی‌کار ما مقتدر و آماده نشان دادند. نحوه مبارزه کشتی‌گیران ما و پیروزی‌های قاطع و برتری بی‌چون و چرای آنان با حریفان، حتی روسیه‌ای که در هرحال «روسیه» است و همیشه مدعی و باکیفیت، نشان از آمادگی آرمانی آنان در آستانه المپیک دارد. هرکس این مسابقات را از دور و یا نزدیک مشاهده کرده به ویژه تماشاگران منصف و فهیم کشتی، به روشنی هماهنگی، نظم و انسجام تیم کشتی فرنگی ایران را می‌دیدند. در کار و بار این تیم همه چیز در کمال نظم و آرامش و محترمانه پیش می‌رفت. این نشان می‌دهد اگر کار دست کاردان باشد، اگر کار توأم با عشق و انگیزه، همچنین علم و آگاهی، باشد، بدون تردید نتیجه‌بخش و راضی‌کننده خواهد بود. محمد بنا و همکارانش بار دیگر دارند نشان می‌دهند که کاردان هستند و نمایش موفقیت در مسابقات شیراز گواه روشنی بر این ادعاست. آنان با ساخته و پرداخته کردن تیمی با کیفیت، تماشاگر حاضر در سالن را به شور و شوق واداشتند و بیننده‌ای چون نگارنده را پای گیرنده‌ها به وجد آوردند. این آن انتظاری است که فراتر از نتیجه‌گیری از ورزش می‌رود. یک طرف رقابت‌های ورزشی برد و طرف دیگر باخت است. نه بردها و کامیابی‌ها همیشگی، و نه شکست‌ها پایان‌ناپذیر است، آنچه از این نتایج برای علاقه‌مند فهیم و تماشاگر بصیر، مهم‌تر است، مشاهده نظم نامرئی و عملکرد مثبتی است که در چهره و ظاهر یک مجموعه هویداست. این نظم سازنده و این عملکرد مثبت، در تیم‌ملی کشتی فرنگی ایران به وضوح دیده شد و محمد بنا و همکارانش بار دیگر به مردم، آنهایی که فراتر از باندبازی‌ها و گیر و گرفت‌های شخصی و خودمحوری‌ها و خودخواهی‌ها، امتحان خود را به خوبی پس دادند، ثابت کردند که چرا مردم ورزشدوست و کشتی بلد، حضور «بنا» را در کنار کشتی لازم و ضروری می‌دانند.
امید برای المپیک
خوشبختانه امروز کشتی در دست اهل فن است. سکان هدایت آن را چهره‌ای خوشنام و قهرمانی صاحب‌نام و عنوان جهانی یعنی رسول خادم برعهده دارد. شک نداریم برای «آقا رسول» چیزی مهم‌تر و حیاتی‌تر از سربلندی کشتی و شاد کردن دل مردم علاقه‌مند وجود ندارد، به همین دلیل برای تحقق این هدف و افتادن این اتفاق، وی و همکارانش همواره سعی می‌کنند، فراتر از «منیت‌ها» و «توصیه‌ها» و... برای کشتی و امور ریز و درشت آن همواره «بهترین تصمیم» را بگیرند. آنها درباره کشتی فرنگی بهترین تصمیم را گرفته‌اند، به‌طوری که علی‌رغم همه کمبودها و مشکلات در پیش رو و بعضی بی‌مهری‌ها که اکثر هم ناشی از «نداری»! است، وضعیت کشتی فرنگی و نمایش قهرمانان آن در شیراز، نور امید را در دل علاقه‌مندان به ورزش تابانده، و آنان این‌بار و این دوره هم امیدوارند که کشتی فرنگی ایران در آوردگاه ریو، به سهم خود نام کشور سربلندمان را بر سر زبان‌ها اندازند و پرچم زیبای آن را به اهتزاز درآورند. شک نداریم با توکل به خدای بزرگ و همت دست‌اندرکاران این اتفاق خواهد افتاد، منتها شرط مهم تحقق این امر، همکاری و همدلی و وحدت اهالی کشتی، و حمایت لازم و بایسته مسئولان ارشد ورزش است که با شناختی که از کلیت مجموعه ورزش و کشتی داریم، امیدوار هستیم، این شرایط فراهم شود.