با صدور بیانیهای اعلام شد
درخواست 66 حقوقدان برای استرداد محاکمه و مجازات شادی صدر
در بیانیه جمعی از اساتید و حقوقدانان درباره اقدام ضد دینی «شادی صدر» آمده است: ما خواهان استرداد، محاکمه و مجازات شادی صدر هستیم تا زین پس، احدی نتواند با سوءاستفاده از آزادی رسانهای، حقوق دینی و بشری مسلمانان را خدشهدار کند.
66 تن از اساتید حقوق عمومی و جزایی بیانیهای در محکومیت اقدام ضددینی شادی صدر منتشر کردند.
در بخشی از این بیانیه آمده است: بهموجب ماده (513) قانون مجازات اسلامی «هرکس به مقدسات اسلام یا ائمه طاهرین (ع) یا حضرت صدیقه طاهره (س) اهانت نماید، اگر مشمول حکم ساب النبی باشد اعدام میشود و در غیراین صورت، به حبس از یک تا پنج سال محکوم خواهد شد»، براساس اصل صلاحیت شخصی قوانین کیفری و مستند به ماده (7) قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که میگوید «...هر یک از اتباع ایران در خارج از کشور مرتکب جرمی شود، ... طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران محاکمه و مجازات میشود، مشروط بر اینکه رفتار ارتکابی به موجب قانون جمهوری اسلامی ایران جرم باشد»، خواهان استرداد، محاکمه و مجازات خانم شادی صدر هستیم تا زین پس، احدی نتواند با سوء استفاده از آزادی رسانهای که در اختیارش است، حقوق دینی و بشری مسلمانان را خدشهدار کند.
به گزارش فارس، این بیانیه میافزاید: «احترام به نمادهای مذهبی و دینی»، براساس موازین حقوق بشر، از جمله مصادیق رعایت حقوق بشر است. در این زمینه، ماده (18) اعلامیه جهانی حقوق بشر مقرر میدارد: «هر انسانی محق به داشتن آزادی اندیشه، وجدان و دین است؛ ... و هیچ فردی حق اهانت و تعرض به فرد دیگری به لحاظ تمایز و اختلاف اندیشه ندارد.» بند دوم ماده (29) این اعلامیه نیز میگوید: «در تحقق آزادی و حقوق فردی، هر کس میبایست تنها زیر محدودیتهایی قرار گیرد که به واسطه قانون فقط به قصد امنیت در جهت بازشناسی و مراعات حقوق و آزادیهای دیگران وضع شده است تا اینکه پیششرطهای عادلانه اخلاقی، نظم عمومی و رفاه همگانی در یک جامعه مردمسالار تأمین گردد.» همچنین مطابق بندهای (2) و (3) ماده (19) میثاق بینالمللی حقوق مدنی- سیاسی: «2- هر کس حق آزادی بیان دارد. این حق شامل آزادی کسب دانش، گرفتن و دادن اطلاعات و هر نوع عقایدی، بدون توجه به چگونگی ارائه آن بهطور زبانی یا نوشتاری یا چاپی و در شکل هنری یا به هر وسیله دیگری که خود انتخاب میکند، میباشد. 3- اعمال حقوق ارائه شده در بند (2) این ماده که همراه با وظائف ویژه و مسئولیتها میباشد، ممکن است که تابع محدودیتهای معینی قرار گیرد. این محدودیتها، فقط باید بنا به ضرورتهای ذیل و بهوسیله قانون انجام گیرد: الف) برای احترام حقوق یا حیثیت دیگران؛ ب) حفظ امنیت ملی یا نظم و سلامت و اخلاق عمومی.» بند دوم ماده (20) میثاق بینالمللی حقوق مدنی- سیاسی نیز بیان میکند: «هرگونه ترغیب به تنفر ملی یا نژادی یا مذهبی که باعث تحریک به تبعیض و یا دشمنی و خشونت گردد، بهموجب قانون ممنوع میباشد.»
در این بیانیه تاکید شده است: حال سؤالی که ذهن هر انسان آزاداندیشی را به خود مشغول میکند، این است که چگونه کسانی که حقوق بشر را مستند و وحی آیین خود میدانند و بهخاطر دمزدن از حقوق بشرِ ادعاییِ خویش، در برخی محافل داخلی و خارجی از آنها تقدیر و تجلیل میشود، خود، همین اصول را نقض میکنند؟! آیا این حقوق بشر فقط برای آنان است و آیا فقط این حقوق بشر باید برای امثال آنها رعایت گردد؟ چرا اینان چیزی را که مطالبه میکنند و خود را به عنوان داعیهدار آن جلوه میدهند، در حق دیگران رعایت نمیکنند؟! این اشخاص علیرغم اینکه ضد اسلام بوده، هنجارها و قوانینی مانند حقوق بشر، حقوق بینالملل و حقوق غرب که خود بدانها مقید هستند را زیر پا میگذارند و در هر جامعهای، مورد نفرت واقع میشوند.
این بیانیه تصریح میکند: با عنایت به این مطالب، ما حقوقدانان مسلمان، بهموجب ماده (513) قانون مجازات اسلامی- بخش تعزیرات و مجازاتهای بازدارنده مصوب 1375 که مقرر میدارد: «هرکس به مقدسات اسلام و ... یا ائمه طاهرین (ع) یا حضرت صدیقه طاهره (س) اهانت نماید، اگر مشمول حکم ساب النبی باشد اعدام میشود و در غیراین صورت، به حبس از یک تا پنج سال محکوم خواهد شد»، براساس اصل صلاحیت شخصی قوانین کیفری و مستند به ماده (7) قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که میگوید «... هر یک از اتباع ایران در خارج از کشور مرتکب جرمی شود، ... طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران محاکمه و مجازات میشود، مشروط بر اینکه رفتار ارتکابی به موجب قانون جمهوری اسلامی ایران جرم باشد»، خواهان استرداد، محاکمه و مجازات خانم شادی صدر میباشیم تا زین پس، احدی نتواند با سوء استفاده از آزادی رسانهای که در اختیارش است، حقوق دینی و بشری مسلمانان را خدشهدار کند. امید است که این اقدام، موجب پیشگیری از تکرار چنین حوادث تلخ و هتاکیهای شرمآوری به مسلمانان در آینده شود.