اسرائیل، خانه‌ای برای ترور و جنایت

یکی از مفاهیم کلیدی در بیانات رهبر انقلاب پیرامون مسائل بین‌المللی کلیدواژه‌ «تروریسم دولتی» است . رهبر انقلاب مهم‌ترین مصداق این کلیدواژه را دولت جعلی اسرائیل دانسته و در ضمن سخنان خود به فهرستی از جنایات و اعمال تروریستی این رژیم اشغالگر اشاره کرده‌اند. ایشان در دیدار با دانشجویان، به این مسئله اشاره کرده و تولد این رژیم نامشروع را از ابتدا بر پایه قتل و جنایت و استفاده از سیاست «مشت آهنین» برشمردند.
از اوایل قرن بیستم که به تعبیر رهبر انقلاب دولت انگلیس بنا بر یک طرح استعماری، پایه‌های اولیه رژیم جعلی اسرائیل را در این منطقه ایجاد کرد تا به امروز، شاهد صدها نمونه قتل و غارت و تخریب، توسط این رژیم در مناطق مختلف هستیم که تنها آخرین مورد آن جنگ و محاصره‌ نوار غزه و کشتار صدها زن و کودک و بی‌پناه ساکن در آن است. اما در طول این سالیان، ده‌ها هزار تن از مردم بی‌گناه توسط این رژیم کشته شدند و هزاران هزار نفر نیز آواره و بی‌خانمان شدند. همه این‌ها در حالی صورت گرفته و می‌گیرد که مدعیان حقوق بشر و دموکراسی، نه‌تنها چشم‌های خود را بر روی این جنایات بسته‌اند بلکه حتی به این رژیم تروریستی، کمک‌های مادی و تسلیحاتی و رسانه‌ای هم می‌کنند.
در فهرست زیر که بخشی از جنایات رژیم تروریستی اسرائیل در طول این سال‌ها است، سعی شده تا تنها به جنایاتی که مورد اشاره‌ رهبر انقلاب قرار گرفته پرداخته شود و بنابراین ممکن است بسیاری از جنایات دیگر در این فهرست موجود نباشد؛ اگرچه همین تعداد نیز کافی است تا افکار عمومی جهان متوجه خباثت و پلیدی این «سگ هار و زنجیری آمریکا» در جهان اسلام بشود.
در خلال جنگ جهانی اول، کشور استعمارگر انگلیس توانست بخش‌هایی از امپراتوری عثمانی از جمله فلسطین را تصرف کند. سپس در سال 1917 «آرتور جیمز بالفور»، وزیر خارجه انگلیس، اعلامیه‌ای را موسوم به «اعلامیه‌ بالفور» که مصوبه‌ دولت انگلیس بود صادر کرد که در آن آمده بود: «انگلیس از تأسیس خانه‌ای ملی برای یهودیان در فلسطین حمایت می‌کند.» به تبع این اعلامیه، در سال 1920، فلسطین تحت نظارت و قیمومیت انگلیس درآمد و در سال 1924 در «جامعه ملل» تصویب شد. با اتمام جنگ جهانی اول، مهاجرت گسترده‌ یهودیان (و حتی غیریهودیان) و تشکیل دولت اشغالگر صهیونیستی در فلسطین آغاز شد و به تبع آن، غصب، قتل و غارت جان و مال مسلمانان فلسطین از سوی این دولت تروریستی آغاز شد.
بررسی کارنامه‌ سران و رهبران دولت جعلی اسرائیل به‌وضوح نشان می‌دهد که از ابتدای تشکیل این رژیم تاکنون جانیان و قاتلان صهیونیست یکی پس از دیگری در این دولت نامشروع به قدرت رسیده‌اند. از این میان می‌توان به افرادی چون «مناخیم بگین»، «بن گورین» و «اسحاق شامیر» (که هر سه از جنایتکاران واقعه‌ دیریاسین بودند و هر سه نیز از رؤسای جمهور رژیم غاصب صهیونیست بوده‌اند) «آریل شارون» (جنایتکار صبرا و شتیلا، مؤسس جوخه‌های ترور و نخست وزیر اسرائیل)، ایهود باراک (عضو جوخه‌های ترور، نخست‌وزیر و وزیر دفاع اسرائیل)، شیمون پرز (فرمانده ترور فعالان فلسطینی و حامی ترور دانشمندان هسته‌ای ایران و نخست وزیر اسرائیل) و بنیامین نتانیاهو (نخست‌وزیر کنونی این رژیم که بسیاری از جنایات سال‌های اخیر با فرمان او صورت گرفته است) را نام برد.
پس از اشغال سرزمین فلسطین توسط صهیونیست‌های غاصب و مهاجرت یهودیان از اقصی نقاط جهان، دولت جعلی اسرائیل اقدام به شهرک‌سازی در سرزمین‌های اشغالی نمود. بنابراین شهرک‌سازی جزء ذات و طبیعت رژیم صهیونیستی است. در سال 1979 برای نخستین بار طی دو قطعنامه، سازمان ملل شهرک‌سازی‌های غیرقانونی رژیم صهیونیستی را محکوم نمود و جامعه‌ جهانی خواستار توقف احداث این شهرک‌ها شد. این قطعنامه و موارد بعدی آن هیچ یک نتوانستند از غصب و تخریب خانه‌های مردم توسط صهیونیست‌های غدار جلوگیری کنند. تاریخ منطقه جنایت‌های شهرک‌نشینان صهیونیست در سال‌های 1980، 1994، 2002 و 2010 را فراموش نخواهد کرد.«دیوید بِن گوریون»، اولین نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی به صراحت اعلام کرده بود که این رژیم باید دارای بمب اتمی باشد تا جلوی تکرار حادثه‌ مجهولی چون هولوکاست را بگیرد. اما اولین اخبار رسمی پیرامون داشتن سلاح هسته‌ای رژیم صهیونیستی، در دهه‌ی 60 میلادی منتشر شد. دو کشور فرانسه و انگلیس نقش به‌سزایی در تولید سلاح هسته‌ای این رژیم داشتند. در سال 1986 «موردیچائی وانونا»، تکنسین سابق راکتور هسته‌ای اسرائیل، جزئیات بیشتری از برنامه‌ سلاح هسته‌ای این رژیم فاش کرد و به همین دلیل نیز به زندان افکنده شد.
اگرچه به‌دلیل پنهان‌‌کاری‌های این رژیم، تعداد دقیق بمب اتمی آن معلوم نیست، اما کارشناسان تعداد آن را بین 75 تا 400 عدد تخمین زده‌اند. با این حال، این رژیم جزء رژيم‌های معدودی است که هیچ‌یک از معاهده‌های مرتبط به منع، تولید و استفاده از سلاح‌های کشتار جمعی را امضا نکرده است و خود را متعهد به هیچ‌گونه همکاری بین‌المللی نمی‌داند.
کشتاردیریاسین
دهکده‌ «دیر یاسین» دهکده‌ کوچکی در غرب قدس است که از حیث ارتباطی، دهکده‌ مهمی محسوب می‌شود. به همین دلیل ارتش رژیم صهیونیستی در روز 10 آوریل 1948 به این دهکده حمله کرد. در این حمله، 250 نفر از اهالی این دهکده که بسیاری از آنان زنان و کودکان بودند کشته شدند. اما ارتش تروریست صهیونیستی به همین بسنده نکرد و با بریدن دست و پا، کندن گوش‌ها،‌ دریدن شکم‌ها، بیرون آوردن چشم‌ها، له کردن جمجمه‌ها و ریختن تعداد زیادی از این اجساد در چاه، آن‌چنان فاجعه خفت‌باری به وجود آورد که در تاریخ معاصر، نمونه‌ آن کمتر مشاهده شده است. در این فاجعه‌ بزرگ انسانی، اگرچه نیروهای انگلیس نیز در نزدیک همان دهکده مستقر بودند اما کوچک‌ترین حرکتی برای نجات جان انسان‌های بی‌گناه این دهکده انجام ندادند.
کشتار صبرا و شتیلا
تروریست‌های صهیونیستی با همراهی نیروهای فالانژ لبنان در روزهای 16 تا 18 سپتامبر 1982 به اردوگاه آوارگان فلسطینی در جنوب بیروت حمله کردند. فرماندهی این جنایت وحشیانه بر عهده‌ «آریل شارون» بود. طبق برآوردها، در این قتل عام فجیع، بیش از 3000 نفر از مردم بی‌گناه لبنان و فلسطین کشته شدند. مجمع عمومی سازمان ملل این کشتار را «نسل‌کشی» نامید و قطعنامه‌ای در آن مورد آن صادر کرد که با 98 رأی موافق به تصویب رسید. اما طرفه آن‌که همگی کشورهای مدعی دموکراسی و حقوق بشر به این قطعنامه رأی ممتنع دادند.
ربودن شیخ عبدالکریم عبید
«شیخ عبدالکریم عبید» از روحانیان مبارز حزب‌الله لبنان، ملقب به «ابوساجد» و نماد مقاومت در لبنان است. وی در 28 جولای 1989 توسط جاسوسان اسرائیلی از خاک لبنان ربوده شد و 15 سال در زندان‌های رژیم صهیونیستی به سر برد. وی سرانجام طی مبادله‌‌ی اسرای حزب‌الله و رژیم صهیونیستی در سال 2004 آزاد شد.
ترور سید عباس موسوی
سیدعباس موسوی به همراه امام موسی صدر، علامه سید محمد حسین فضل‌الله و شهید سید محمد باقر صدر از بنیانگذاران حوزه‌ علمیه در «بعلبک» لبنان است. او به همراه چند تن از علمای مبارز دیگر، پایه‌های اولیه‌ «حزب‌الله لبنان» را بنیان نهاد و در سال 1991 دبیرکلی آن را عهده‌دار شد. وی در 16 فوریه سال 1992، در بازگشت از مراسم سالگرد شهادت شیخ راغب حرب، از روحانیون مبارز جنوب لبنان، توسط هلی‌کوپتر رژیم صهیونیستی مورد هدف قرار گرفت و به اتفاق همسر، فرزند و تعدادی از همراهانش به شهادت رسید.
ترور فتحی شقاقی
«فتحی ابراهیم عبدالعزیز الشقاقی» مؤسس جنبش جهاد اسلامی است. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و تحت تأثیر رهبری امام خمینی، کتاب معروف «خمینی راه حل و آلترناتیو اسلامی» را نوشت. در سال 1983 به مدت 11 ماه در غزه زندانی شد. در سال 1986 نیز به دلیل فعالیت‌های سیاسی و نظامی به 4 سال زندان قطعی و 5 سال زندان تعلیقی محکوم شد. بعداز انجام عملیات گروه حماس در ژانویه 1995 در منطقه‌ «بیت لید» که منجر به کشته شدن تعدادی از افراد رژیم صهیونیستی شد، «اسحاق رابین»، نخست‌وزیر وقت این رژیم دستور ترور فتحی شقاقی را صادر کرد. بدین ترتیب در اکتبر همان سال، فتحی شقاقی هنگامی که بعد از کنفرانس لیبی به «جزیره‌ مالت» ایتالیا وارد شد، از سوی دو موتور سوار مورد هدف قرار گرفته و شهید شد.
کشتار قانا
روستای قانا در جنوب لبنان قرار دارد که در سال 1996 و در جریان جنگ لبنان، محل استقرار نیروهای سازمان ملل بود. اما جنگنده‌های رژیم تروریستی صهیونیسم در کمال ناباوری، نه‌تنها به زنان و کودکان این روستا حمله‌ور شده و آنان را مورد هدف قرار دادند بلکه حتی زمانی که این مردم بی‌گناه برای در امان ماندن به مقر نیروهای سازمان ملل پناه بردند، با زیر پا گذاشتن همه‌قوانین و مقررات بین‌المللی، آن ساختمان را نیز به زیر آتش توپخانه‌‌ خود گرفتند. در این عملیات که موسوم به «خوشه‌های خشم» بود، بیش از 100 نفر به شهادت رسیدند که بسیاری از آنها زن و کودک خردسال بودند.
شهادت محمد الدره
«محمد الدره»، نوجوان 12 ساله‌ فلسطینی است که در 30 سپتامبر 2000 در مقابل و در آغوش پدرش توسط نظامیان صهیونیست به شهادت رسید. تصویر این جنایت از شبکه‌ «فرانس 2» پخش شد و بلافاصله با بازتاب‌های گسترده‌ جهانی همراه شد. رژیم صهیونیستی اما مانند همیشه، این تصاویر را جعلی و ساختگی و برای ضربه‌زدن به وجهه‌ این رژیم عنوان کرد!
ترور حدود 500 نفر از دانشمندان عراقی
وزارت امورخارجه آمریکا در گزارشی در سال 2008 خطاب به رئیس‌‌جمهور این کشور اعتراف کرد که سازمان جاسوسی رژیم صهیونیستی (موساد) با همکاری سیا و نظامیان اشغالگر آمریکایی، 350 دانشمند هسته‌ای و 300 استاد دانشگاه عراق را ترور کرده است.
بمباران اردوگاه آوارگان
در سال 2002 و در جریان انتفاضه دوم، رژیم صهیونیستی به بهانه‌ چند عملیات استشهادی، به «اردوگاه جنین» که در کرانه باختری رود اردن قرار داشت حمله کرده و بیش از 500 انسان مظلوم و بی‌گناه اعم از زن و کودک و خردسال را کشته و تعداد زیادی را نیز زخمی و آواره کرد. «تری رود لارسون»، فرستاده‌ ویژه‌ سازمان ملل در مورد این حادثه می‌‌گوید: «به نظر می‌رسد زلزله‌ای شدید رخ داده و همه چیز نابود شده است. بوی اجساد همه‌جا منتشر شده است. چیزی که ما دیدیم باورکردنی نیست.»
سرزمین‌های اشغالی در سال 2002 نیز شاهد خون‌بارترین حوادث از ابتدای تشکیل دولت جعلی اسرائیل بود. صهیونیست‌های اشغالگر به شهرهای مختلف کرانه‌ باختری و نوار غزه حمله کردند و به کشتار گسترده‌ مردم دست زدند. در این حملات حتی به زنان و کودکان نیز رحم نکردند و بیمارستان‌ها و آمبولانس‌ها را نیز هدف قرار دادند. در جریان این حملات مقر اصلی رئیس تشکیلات خودگردان در رام‌الله اشغال شد و کلیسای «المهد» در بیت‌اللحم پس از 28 روز محاصره مورد حمله قرار گرفت و پناهندگان به آن به شهادت رسیدند.
ترور شیخ احمد یاسین
«شیخ احمد یاسین»، بنیانگذار جنبش مقاومت اسلامی (حماس) و ریاست مجمع اسلامی غزه بود. وی به دلیل فعالیت‌های ضد صهیونیستی در اکتبر 1989 توسط این رژیم دستگیر و محاکمه شد و در اکتبر 1991 به زندان مادام‌العمر محکوم شد. اما در سال 1997 با وساطت یکی از شیوخ منطقه و در قبال آزادی دو اسیر صهیونیستی از زندان آزاد شد. پس از آن چندین بار دیگر نیز توسط عوامل این رژیم مورد ترور قرار گرفت. در نهایت، در 22 مارس 2004 پس از آن‌که شیخ یاسین بعد از نماز صبح در مسجد غزه به سمت خانه حرکت می‌کرد، توسط موشک‌های هلی‌کوپتر ارتش صهیونیستی مورد هدف قرار گرفت و شهید شد.
ترور دکتر عبدالعزیز رنتیسی
«عبدالعزیز رنتیسی» یکی از بنیانگذاران جنبش مقاومت اسلامی (حماس) فلسطین بود که پس از شیخ احمد یاسین ریاست این تشکیلات را بر عهده گرفت. وی چندین بار توسط رژیم صهیونیستی و تشکیلات خودگردان زندانی شد. در سال 2003 در غزه توسط موشک‌های هلی‌کوپتر ارتش صهیونیستی زخمی شد. رژیم صیهونیستی اعلام کرد که هدف از این حمله، ترور رنتیسی بوده است. وی در سال 2004 و بعد از شهادت شیخ احمد یاسین، ریاست حماس را بر عهده گرفت، اما 26 روز بعد، نظامیان صهیونیست با استفاده از هلی‌کوپترهای آپاچی آمریکایی، خودروی حامل او را مورد هدف قرار دادند و او به همراه فرزند و محافظش به شهادت رسید.
ترور عماد مغنیه
«عماد مغنیه»، معروف به حاج رضوان از فرماندهان نظامی حزب‌الله لبنان بود و برخی او را نفر شماره دوی حزب‌الله لبنان دانسته‌اند. وی در 12 فوریه 2008 در یکی از خیابان‌های اصلی دمشق بر اثر انفجار خودروی بمب‌گذاری شده مورد هدف قرار گرفت و به شهادت رسید. رهبر انقلاب در پیامی به سید حسن نصرالله دبیر کل حزب‌الله لبنان شهادت وی را تسلیت گفتند و چنین نوشتند: «فقدان این مرد آزاده‌ فداکار و برجسته، اگر چه برای همه‌ انسان‌های شریف و همه‌ آنان که او را می‌شناختند به‌ویژه برای والدین و همسر و فرزندان عزیز و دیگر کسان و یارانش دردناک است، ولی زندگی و مرگ انسان‌هایی مانند او، حماسه‌ای است که ملت‌ها را بیدار می‌کند و به جوانان الگو می‌دهد و افق‌های روشن و راه رسیدن به آن را برای همه ترسیم می‌نماید.»
ترور دانشمندان هسته‌ای ایران
طی دو سال متوالی سازمان‌های جاسوسی سیا و موساد اقدام به ترور دانشمندان هسته‌ای ایران کردند؛ به‌طوری‌که تاکنون پنج دانشمند هسته‌ای ترور شده‌ و چهار دانشمند به شهادت رسیده‌اند. اولین ترور، 22 دی ماه سال 88 اتفاق افتاد که در آن «دکتر مسعود علی‌محمدی»، استاد برجسته‌ دانشگاه تهران در مقابل منزلش بر اثر انفجار خودرو به شهادت رسید. کمتر از یک سال بعد در هشتم آذرماه 89 «دکتر مجید شهریاری»، استاد فیزیک هسته‌ای دانشگاه شهید بهشتی بر اثر بمب مغناطیسی هدف قرار گرفت و به شهادت رسید. همزمان با همین ترور، «دکتر فریدون عباسی» نیز مورد هدف تیم ترور قرار گرفت که البته این ترور نافرجام ماند. در ترورهای بعدی، «داریوش رضایی‌نژاد»، نخبه ایلامی و دانشجوی دکترای دانشگاه خواجه نصیر، و «مصطفی احمدی روشن»، معاون بازرگانی مجتمع هسته‌ای نطنز نیز به دست عوامل جاسوسی این رژیم به شهادت رسیدند.
حمله به کاروان امدادی آزادی
پس از ناکامی تلاش‌های بین‌المللی در رساندن کمک‌های بشردوستانه به مردم نوار غزه در می و ژوئن 2010 یک ‌ناوگان بزرگ دریایی حامل کمک‌های بشردوستانه تحت عنوان «کاروان آزادی» سعی کرد محموله کمک‌های خود که شش کشتی آن را حمل و 663 نفر فعال حامی فلسطینیان از 37 کشور آن را مشایعت می‌کردند، به نوار غزه برساند. اما نیروی دریایی رژیم صهیونیستی در کمال ناباوری، به این کاروان بشردوستانه نیز حمله کردند و تعدادی از سرنشینان این کشتی توسط نظامیان صهیونیست کشته شدند. در نهایت نیز نگذاشتند که این کاروان خود را به غزه برساند.
محاصره نوار غزه
از سال 2006 و با پیروزی حماس در انتخابات مجلس قانونگذاری فلسطین، دولت جعلی اسرائیل اقدام به انسداد گذرگاه رفح و محاصره‌ نوار غزه نمود. این اقدام صراحتاً با قطعنامه‌های سازمان ملل که رژیم اسرائیل را موظف به ارائه‌ خدمات عمومی به مردم فلسطین کرده است در تضاد است. ‌بر اثر محاصره‌ نوار غزه ارتباط یک و نیم میلیون نفر مردم ساکن در این منطقه به‌طور کامل با دنیا قطع شده است و مردم مظلوم فلسطین به ناچار با حفر تونل دارو و موارد ضروری زندگی را از صحرای سینا به این منطقه منتقل می‌کنند که البته این راه هم توسط عوامل وابسته به این رژیم مسدود شده است.
اما تازه‌ترین جنایات این رژیم در نواز غزه، حملات وحشیانه‌ای است که طی چندین روز گذشته آغاز شده و بنا بر اعلام رسمی، بیش از 600 نفر شهید و نزدیک به 4000 نفر مجروح شده‌اند. جنایات این رژیم در «شجاعیه» و «خزاعه» به قدری فجیع بود که صدای اعتراض برخی از کشورهای غربی را هم در آورد.
با همه‌ این‌ها اما ایالات متحده که خود را منادی آزادی و حقوق بشر در دنیا می‌داند، نه تنها چشم بر این جنایات فروبسته است، بلکه از آن دفاع هم می‌کند. بر همین اساس، نمایندگان دموکرات در مجلس سنای آمریکا در قالب یک پیش‌نویس قانون حمایت مالی اضطراری، مبلغ 225 میلیون دلار را برای ساخت یک سامانه‌ دیگر سپر موشکی «گنبد آهنین» برای رژیم صهیونیستی اختصاص دادند. باربارا میکولسکی، رئیس کمیسیون تخصیص بودجه‌ مجلس سنای آمریکا گفت: «اسرائیل هم‌پیمان اساسی آمریکا است و نیاز به این پول برای دفاع از خود دارد.»
به همین دلیل است که رهبر انقلاب در دیدار اخیر خود، تنها راه علاج در برابر این رژیم تروریستی را، «مقاومت قاطعانه» معرفی نموده و بیان کردند: «این اعتقاد ما است که کرانه‌‌ باخترى هم مثل غزه باید مسلح بشود. دست قدرت [لازم است‌‌]. کسانى‌‌که علاقه‌‌مند به سرنوشت فلسطینند، اگر می‌توانند کارى بکنند، کار این است؛ در آن‌جا هم باید مردم را مسلح کنند.»
منبع: Khamenei.ir