نگذارید كه اين پرچم با عظمت عاشورا بر زمين بيفتد(حدیث دشت عشق)

شهید «سیدعلیرضا مرتضوى» ١٥ اردیبهشت ١٣٤٣ در تهران دیده به جهان گشود. او در ٢٥ دی ١٣٦٥ در منطقه شلمچه، عملیات کربلای (5) به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
فرازی از وصيت‌نامه شهید:
من بنده «عليرضا مرتضوى» فرزند محمد به وحدانيت و يگانگى خداوند شهادت مى‌دهم و این وصيت‌نامه را در تاريخ 2/10/65 در صحت و سلامت كامل ‌نوشته‌ام. در اين مدت عمر چكار كرده‌ايم؟ چه اعمالى انجام داده‌ايم؟ براى كى كار كرده‌ايم؟ هدفمان چه بوده است؟
آيا كارهايمان مقبول خداوند بوده است؟ اگر نبوده است چى، كه امام صادق‌(ع) مى‌فرمايد: (العالم بلا عمل كشجر بلا ثمر) عالم بدون عمل مثل درخت بدون ثمر است. اى امت حزب‌الله  شما در قبال خون شهدا مسئول هستید. سعى كنيد با اعمال، رفتار و گفتارتان خون شهدا را پايمال نكنيد.
پدر و مادرم، امروز ثمره زحمات شما است كه من در جبهه حق عليه باطل مبارزه مى‌كنم. مرا ببخشید كه نتوانستم آنطوری كه شما مى‌خواهيد باشم.
اين را بگويم مادر اگر من شهيد شدم به اهل محشر مى‌گويم که اين مادر و پدرم  بودند كه من را به اين مقام رساندند. مى‌خواهم كه عاشقان هيئت ابا‌عبدالله‌الحسین(ع) را فراموش نكنید و نگذارید كه اين پرچم با عظمت عاشورا بر زمين بيافتد. حتى شده  با دو نفر هم هست برگزار كنيد.