موفقیت پینگپنگ و اثبات یک اصل مهم(نکته ورزشی)
سرویس ورزشی-
جوانان برومند و مستعد ایرانی بار دیگر توان و هنر خود را در عرصه ورزش به رخ کشاندند و عملا نشان دادند که در صورت مدیریت و راهبری صحیح و دلسوزانه، قادرند در اکثر قریب به اتفاق رشتههای ورزشی، موفق ظاهر شوند و اسباب شادی و رضایت علاقهمندان را فراهم آورند.
هفته گذشته در اوج هیاهوی فوتبال و در لابلای اخبار جورواجور ورزش، خبر رسید که سه پینگپنگباز ایرانی بعد از مصاف دادن با رقیبان و مدعیان در کشور هنگکنگ، جواز حضور در المپیک (2016- ریو) را کسب کردند. این برای اولینبار است که رشته ورزشی پینگپنگ با سه نماینده در بزرگترین رویداد جهان یعنی المپیک شرکت میکند و با توجه به وضع و شرایط فعلی و واقعیتهای قابل لمس، صرف حضور سه پینگپنگباز ایرانی در المپیک، موفقیت قابل توجه و روحیهبخشی برای این رشته ورزشی به حساب میآید.
آنچه اینجا ما میخواهیم به بهانه کسب این موفقیت مطرح و بر آن تاکید کنیم اولا یادآوری این نکته است که بدون اغراق، تعارف و شعار، جوانان ایرانی در اکثر رشتههای ورزشی از قابلیتهای بسیار و توانمندیهای بالقوه فراوان برخوردار هستند و این موضوعی است که در وادی عمل بارها اتفاق افتاده است.
نکته بعدی این است که در پس پرده این موفقیتها، بدون شک و همواره، رد پای یک مدیریت صحیح و متکی بر برنامه و توجه به ظرایف و جدی گرفتن عملی اصول پیشبرنده دیده میشود. یعنی اگر امروز پینگپنگ ما بعد از مدتها به صورت مثبت خبرساز میشود و تحسین شنونده و علاقهمندان به ورزش را برمیانگیزاند و به این موفقیت دست مییابد بدون تردید، نباید از نقش عامل مدیریت هرچند ظاهرا پنهان، در این اتفاق غافل شد؛ یا مثلا در عرصه فوتبال اگر میبینیم تیم پرسپولیس بعد از چند سال ناکامی، امروز در مسیر رضایتبخش حرکت میکند و از قعر جدول جدا شده و به عنوان یکی از اصلیترین مدعیان قهرمانی درآمده، نباید در تحلیل ماجرا، نقش مدیریت را در حرکت رو به جلو و موفق نادیده گرفت.
در همین پرسپولیس اگر مثلا سرمربی آن که پیش از این و چند سال پیش در نقش سرمربی تیم ملی، از نظر ما نقش عنصری بله قربانگو و مطیع اوامر مقامات ارشد فوتبال و افراد ذینفوذ در تیم ملی را بازی میکرد و عملا به مربی «انگیزهکش» که طی چند سال فقط عدهای محدود و معدود را به تیم ملی دعوت میکرد و دیگران را یا نمیدید یا حق نداشت ببیند! تبدیل شده بود، امروز در پرسپولیس مربی موفقی است که تیمی بانشاط و پرتحرک ساخته و انگیزه را در میان همه نفرات خود از بازیکن فیکس گرفته تا نیمکتنشین و همچنین تا بازیکن رده سنی جوانان و امید و... ایجاد کرده، باز باید در آن نقش «مدیریت» را جستوجو کرد و برای آن حسابی جداگانه باز نمود.
از اینگونه مثالها و نمونهها در ورزش فراوان است که ما به دو نمونه روز و تازه آن اشاره کردیم.
همانطور که بارها و بارها بسیاری از دلسوزان و کارشناسان واقعی ورزش نوشته و گفتهاند، ورزش ایران برای پیشرفت و کسب موفقیتهای بزرگتر در حوزه قهرمانی و در عرصههای مختلف بینالمللی و جهانی، کم و کسری مهم و بازدارنده ندارد، آنچه این ورزش برای موفقیت و حرکت در مسیر بایسته بیش از هر چیز به آن نیازمند است، اعمال مدیریتی مدبرانه، دلسوزانه،... و در یک کلام جهادی است.
بیانصافی است اگر نگوییم، خوشبختانه امروز و در دوره کنونی، مدیریتی سکان امور ورزش را به دست گرفته که هم از جنس ورزش است و هم برای حل مشکلات ورزش احساس مسئولیت و تعهد میکند و... خلاصه آمده است برای ورزش و روبهراه کردن هرچه بیشتر آن «کاری» بکند. البته باز همانطور که پیش از این بارها گفتهایم به خاطر عدم نظارت بایسته و به ویژه فقدان ثبات مدیریتی بر کاروبار ورزش، متاسفانه طی زمان و سالها جریانات و باندهایی در ورزش شکل گرفته که در ارکان و اجزای آن نفوذ و رخنه کرده و... چون منافع و جایگاه خود را در حفظ وضع موجود میدانند، زیاد با تغییر و تحول و اصلاح امر ورزش موافق نیستند و سهل است که برای جلوگیری از این اتفاق، به شیوههای مختلف و از طریق ابزارهای در اختیار، تلاش میکند و به ویژه سعی میکند ذهن و نگاه افکار عمومی و حتی مقامات ارشد دولتی و نهادهایی چون مجلس و... را نسبت به اصطلاحات بایسته و تغییرات ضروری که رفته رفته و علیرغم همه موانع و مشکلات مالی، اداری، ساختاری و... که دارد در ورزش شکل میگیرد، منفی و بدبین کند. در چنین وضع و شرایطی البته تکلیف مشخص است و مسئولان محترم ورزش باید تا هستند و مسئولیت دارند، آنچه را درست، صحیح و به نفع ورزش میدانند، عملی سازند و هراسی از شانتاژها و تبلیغات منفی و جوسازیها و... نداشته باشند. و البته مقامات ارشد و بالاتر در دولت هم به طریق اولی باید فراست و زیرکی به خرج داده و فریب هیاهوی فریبکاران و منفعتجویان را نخورند و از کار درست و در جهت حفظ و تامین منافع ملی در عرصه ورزش، حمایت کنند و... آنچه مسلم است مردم و علاقهمندان ورزش شعورمند و دارای قدرت تشخیص هستند و درباره عملکردها، آنها هستند که قضاوت نهایی خواهند کرد.