نان‌هایی که باعث زخم‌های گوارشی و سرطان می‌شوند

سرویس اجتماعی-

حسین رستگار با بیان اینکه در برخی نانوایی‌ها با هدف مشتری‌پسند کردن و سفیدتر و نرم‌تر شدن نان از جوهر قند یا بلانکت استفاده می‌کنند که ماده‌ای به ‌شدت مضر برای سلامتی است، اظهار داشت: جوهر قند پس از ورود به بدن می‌تواند موجب تخریب پرزها و آنتی‌اکسیدان‌های دستگاه گوارشی را فراهم آورد.وی ادامه داد: در صورت مصرف این ماده، مصرف‌کننده، دچار سوءهاضمه و زخم‌های گوارشی می‌شود و علاوه بر آن امکان ابتلا به سرطان دستگاه گوارشی نیز افزایش می‌یابد.
وی با اشاره به توسعه کارخانه‌های تولید نان‌های صنعتی به ‌عنوان مراکز تحت نظارت سازمان غذا و دارو که دارای صلاحیت‌های ضابطه‌‌مند هستند، اعلام کرد: در راستای طرح بررسی نانوایی‌های کشور و سنجش میزان جوهر قند مصرفی، تصمیمات نظارتی جدی‌تر اخذ شده است. امیدواریم با اختیارات بیشتری که به دست می‌آوریم بتوانیم نظارت‌های دقیق‌تری داشته باشیم.
رستگار در پایان با تأکید بر این مطلب که همکاران ما در معاونت‌های بهداشتی با گواهی‌های سلامتی که برای نانواها صادر می‌کنند و نیز اقداماتی که اصناف مرتبط در زمینه‌های نظارتی انجام می‌دهند، گام‌های مناسبی برداشته‌شده است، خاطرنشان کرد: از آنجا که نانوایی‌های سنتی از تعدد و حجم بالایی حتی در نقاط دورافتاده برخوردارند نیاز به نظارت‌ها به‌مراتب بیشتر نبست به آنچه تاکنون بوده است دارند.
تشویش اذهان عمومی یا عملگرایی؟
شایان ذکر است این نوع خبررسانی در سازمان غذا و دارو که به جز «تشویش اذهان عمومی» و ایجاد ترس و نگرانی در مردم نتیجه مثبتی ندارد، مسبوق به سابقه است. مسئله اصلی اینجاست که اگر سازمان غذا و دارو نیازمند «اختیارات بیشتر» برای نظارت بر عملکرد اصناف است چرا رویه مذکور را از مسیر قانونی پیگیری نمی‌کند؟
انتظار سازمان غذا و دارو از مردمی که حتی اطلاعی از لیست نانوایی‌هایی که از «جوهر قند» در تهیه نان مصرفی جامعه استفاده می‌کنند، ندارند، در مواجهه با انتشار چنین اخباری چیست؟
به نظر می‌رسد اتخاذ سیاست مذکور که گاه با خط خبری غیرواقعی و تبلیغاتی «غیرخوراکی بودن روغن پالم» مشکلاتی برای مشهورترین برندهای صادراتی کشور در منطقه ایجاد می‌کند و گاه پس از مدت‌ها مانور بر «مخاطرات مصرف خمیر مرغ» و «صناعی بودن آبلیموهای موجود در بازار» نیمه کاره رها می‌شود، نفعی برای جامعه نداشته و تنها به سلب اعتماد جامعه  منجر شود. خصوصا که در برخی موارد همچون بی‌توجهی سازمان غذا و دارو به «عوارض دارویی قرص‌های ضدبارداری یاز و یاسمین» تولید شرکت آلمانی بایر، شاهد رواج گمانه‌های منفی در خصوص برخی روابط پنهانی تجاری احتمالی نیز هستیم.
انتظار این است که سازمان غذا و دارو به عنوان نهاد مرجع در حوزه سلامت غذا و داروی کشور، به جای راه اندازی مانورهای رسانه‌ای گاه و بیگاه، از مسیر قانونی به وظایف خود عمل کرده و سپس نتایج اقدامات صورت گرفته را در مسیر اطلاع رسانی صحیح، به مردم و رسانه‌ها ارائه کند. قطعا مردم با مشاهده عملگرایی سازمان غذا و دارو، اعتماد بیشتری به پرونده‌های رسانه‌ای این نهاد مهم پیدا کرده و شائبه‌هایی همچون عملکرد تجاری این مجموعه به کل رنگ خواهد باخت.