اخبار ویژه
عبور از روحانی اعتدالگرایان ممنوع! اصلاحطلبان آزاد!
رئیس مرکز مطالعات استراتژیک در دولت اصلاحات معتقد است اعتدالگرایی فاقد گفتمان و پایگاه اجتماعی است و اصلاحطلبان در انتخابات ریاستجمهوری بعدی باید با کارت خود بازی کنند نه با کارت روحانی.
محمدرضا تاجیک در مصاحبه با روزنامه آرمان گفت: من جریان اعتدالگرایی را یک جریان اجتماعی و یک گفتمان نمیدانم و در این زمینه صراحت دارم. به نظر من جریان اعتدالگرایی یک «نام» است. اعتدالگرایان یک جمعیت خاص هستند که از همگرایی درونی نیز برخوردار نیستند. به نظر من جریان اعتدالگرایی دارای «گرانیگاه» و پایگاه اجتماعی نیست. من هسته اصلی این جریان را وابسته به جریان اصلاحطلبی تلقی میکنم و برای آنها نقش یک کنشگر مستقل و تاثیرگذار قائل نیستم. گفتمان اعتدال فاقد حریم مشخص، عناصر مشخص، کرانه و مرز مشخص و درون و برون مشخص است...
من معتقدم جریان اعتدالگرا به عنوان یک جریان مستقل و یک گفتمان هژمونیک نمیتواند در آینده سیاسی ایران یک آلترناتیو مطمئن برای دیگر جریانهای سیاسی باشد.
وی اضافه کرد: اعتدالگرایان تازگی مطالب جدیدی را در محافل خصوصی عنوان میکنند که به گوش ما نیز رسیده و ما از آن بیاطلاع نیستیم. من از این مسئله هراس دارم که همین افراد پروژه «عبور از روحانی» را از درون دولت آغاز کنند و برای رسیدن به منفعت و قدرت از گفتمان اعتدال عدول کنند.
مشاور رئیس دولت اصلاحات، انتخابات مجلس را یک فرصت و تهدید همزمان برای اصلاحطلبان خواند و گفت: «هدف جریان اصلاحات نباید صرفا تسخیر مجلس باشد. ما باید از هماکنون به فردای پس از تسخیر مجلس بیندیشیم. اگر اصلاحطلبان اکثریت مجلس و ریاست مجلس را در اختیار داشته باشند اما موفق نشوند دری را بگشایند با چالش بزرگتری در آینده مواجه خواهند شد. عملکرد نمایندگان اصلاحطلب در مجلس دهم بیانگر این مسئله خواهد بود که در انتخابات ریاستجمهوری آینده آیا قرار است از یک رئیسجمهور اصلاحطلب حمایت کنند یا اینکه دوباره پشت سر آقای روحانی اجماع خواهند کرد ما در اتاق فکر اصلاحطلبی درباره دوران پس از حسن روحانی اندیشه کردهایم و یکی از دغدغههای بزرگان جریان اصلاحطلبی همین مساله است.»
تاجیک در پاسخ این سؤال که آیا پس از دولت حسن روحانی یک دولت اصلاحطلب بهتر میتواند منافع اصلاحطلبان را تامین کند یا یک دولت اعتدالگرا؟ گفت: این مسئله بستگی به انتخابات آینده دارد که مشخص شود کارتهای در دسترس برای بازی کدام هستند و با چه کیفیتی در اختیار جریان اصلاحطلب قرار خواهد گرفت. بدون شک هنگامی که هیچ کارتی در اختیار ندارید نمیتوانید در زمین بازی تاثیرگذار باشید. با این وجود نزدیکترین گزینه ممکن برای جریان اصلاحات پس از دولت حسن روحانی یک دولت اصلاحطلب خواهد بود. اصلاحطلبان گاهی باید با کارت خود بازی کنند و زمانی که شرایط مناسب نیست میتوانند با کارت دیگری نیز بازی کنند.
وی در بخش دیگری از این مصاحبه درباره ادعای برخی اصلاحطلبان درباره ائتلاف با اصولگرایان گفت: عدهای در زمان توزیع قدرت دچار تغییر احوالات میشوند و چرا عدهای در آستانه توزیع قدرت به این نتیجه میرسند که باید به جغرافیای مشترک گفتمانی و «جمعبودگی» بیندیشند. من این تغییر احوالات را دارای اصالت نمیبینم. کسانی که چنین رویکردی را دنبال میکنند به صورت قارچگونه در فضای انتخابات رشد میکنند و پس از پایان انتخابات از صحنه خارج میشوند. نباید اجازه داد اینگونه افراد برنامههای خود را به کل جریان اصلاحات تحمیل کنند. چه کسی به خود اجازه میدهد به نام اصلاحات با عدهای دیگر دست در دست همدیگر پای کوبان و دستافشان برای تقسیم قدرت در آینده برنامهریزی کند؟
همه فهمیدند روزنامه اجارهای نفهمید
در روزی که بیتوجهی سازمان محیطزیست به آلودگی شدید هوا تیتر بسیاری از روزنامهها بود، یک روزنامه اجارهای صفحه اول خود را تبدیل به رپرتاژ آگهی برای رئیس سازمان محیطزیست کرد!
روزنامه آفتاب یزد روز سهشنبه با درج عکس بزرگ از رئیس این سازمان و اختصاص نیمی از صفحه اول برای وی مدعی شد منتقدان کینه شتری دارند!
این رویکرد به ماجرای محیطزیست در حالی است که آلودگی هوای تهران در روزهای اخیر به وضعیت قرمز رسیده و 7 برابر استاندارد اعلام شده بود اما هیچ خبری از تصمیمگیری و تدبیراندیشی مسئولین ذیربط و از جمله سازمان محیطزیست نبود. در همان روزی که آفتابیزد رپرتاژ آگهی کینه شتری را تیتر خود کرده بود، روزنامه شهروند وابسته به هلالاحمر در تیتر اول خود نوشت: «خطر تنفس برای پایتختنشینها - آی آدمها! تهران دارد میمیرد. مقدار آلودگیهای هوا در تهران معادل سقوط سالانه 20 هواپیماست». روزنامه آفرینش وابسته به دانشگاهآزاد نیز خاطر نشان کرد «طبق اطلاعات سامانه کیفیت هوای تهران، هوای پایتخت وارد وضعیت قرمز شد». روزنامه وطن امروز نیز این تیتر را انتخاب کرد: «وضعیت قرمز بیخیالی! امید مردم فقط به آسمان و باران است».
گفتنی است رئیس سازمان محیط زیست در تداوم رفتارهای غیرمسئولانه، چند ماه پیش در مصاحبهای غیرقانونی با شبکه دولتی انگلیس گفته بود «توافق هستهای اهرمی در اختیار اصلاحطلبان در مقابل سایر گروههای سیاسی میدهد»(!)
این نکته نیز شایان ذکر است که «م-و» سردبیر روزنامه آفتاب یزد پس از فریب کروبی و نقشآفرینی در فتنه 88 به آمریکا گریخت و به عنوان همکار دونپایه صدای آمریکا مشغول فعالیت است.
تیتر و عکس سؤالبرانگیز یک روزنامه زنجیرهای
اظهارنظر سفیر آلمان که دیروز با تیتر درشت و عکس چند ستونی وی در صفحه اول روزنامه اعتماد چاپ شده بود، هم «تأسفآور» بود و هم «خندهدار». روزنامه اعتماد به نقل از سفیر آلمان در مصاحبه با این روزنامه تیتر زده بود «آماده میانجیگری میان ایران و عربستان هستیم». این اظهارنظر از آن جهت خندهدار است که آلمان در معادلات و مناسبات منطقه تقریباً هیچکاره است، ضمن آن که بعد از جنگ جهانی دوم هرگز سیاست خارجی مستقلی نداشته و مواضع و عملکرد آن در سایه و تحت اشراف آمریکا تعریف میشود. بنابراین ژست میانجیگری سفیر آلمان در ایران فقط در حد و اندازه یک «گندهگویی» و «بزرگنمایی» جایگاه کشور متبوع وی قابل ارزیابی است و با این حال به گونهای پُز میانجیگری میان ایران و عربستان را به خود گرفته است که گویی جمهوری اسلامی ایران از سوی کشور مفلوک و بحرانزدهای مانند حکومت قرون وسطایی آلسعود، تحت فشار است و حالا دولت آلمان از جایگاه یک قدرت بزرگ! و صاحب نفوذ در منطقه! قصد دارد در نقش فرشته نجات! وارد ماجرا شده و ایران را از مشکلی که با آن روبرو شده نجات دهد! تیتر و عکس روزنامه اعتماد از این جهت که سفیر و دولت آلمان را در جایگاهی جعلی و یکصد و هشتاد درجه متفاوت و متضاد با جایگاهی که واقعاً دارد، معرفی کرده است تأسفآور بوده و تحقیر نظام مقتدر جمهوری اسلامی ایران و نقش تعیینکننده و بیبدیل آن در منطقه است. خوشبینانهترین علت برای این اقدام تحقیرآمیز روزنامه اعتماد «بیخبری» و «کماطلاعی» دستاندرکاران این روزنامه از معادلات و مسائل بینالمللی و منطقه است اگرچه کارنامه نه چندان سفید این روزنامه زنجیرهای، جایی برای این خوشبینی باقی نمیگذارد. چرا که این روزنامه به بزرگنمایی قدرتهای غربی، نادیده گرفتن توان و اقتدار منطقهای جمهوری اسلامی ایران شهرت دارد و بارها، مقالات شبکه دولتی بیبیسی انگلیس را با تغییر نام نویسنده آن به عنوان مقاله و یادداشت تولیدی خود چاپ و منتشر کرده است و... از این روی به آسانی نمیتوان تحقیر نظام، دولت و ملت ایران از سوی این روزنامه را تصادفی و فقط ناشی از بیاطلاعی نسبت به مسائل و معادلات منطقه تلقی کرد که اگر اینگونه نیست- که امید است نباشد- انتظار آن است که روزنامه اعتماد در اولین شماره بعدی خود به خاطر دستکم گرفتن جایگاه ایران اسلامی و مردم این مرز و بوم و بزرگنمایی درباره دولت آلمان که در معادلات منطقه تقریباً هیچکاره است، از ملت شریف ایران پوزش بخواهد.
گفتنی است اولاً؛ ژست میانجیگری دولت آلمان و بزرگنمایی سفیر این کشور درباره جایگاه منطقهای کشور متبوعش در حالی است که آلمان- آنگونه که اشاره شد- بعد از جنگ جهانی دوم و تقسیم این کشور به چند منطقه تحت مدیریت متفقین، هرگز سیاست خارجی مستقلی نداشته و ندارد و این تحقیر شدگی همواره با اعتراض شدید برخی از جریانات سیاسی فعال در عرصه داخلی این کشور روبرو بوده و هنوز هم هست. اعتراض این جریانات، به وابستگی تحقیرآمیز آلمان است که در گذشته قدرت قابل محاسبهای بوده است. وابستگی آلمان به آمریکا تا آنجاست که مطابق اسناد ویکیلیکس نه فقط آمریکا از مقامات بلندپایه آلمان از جمله «مرکل» رسماً جاسوسی میکرده است بلکه دولت آلمان، شنود اتباع خود را در اختیار سازمان «سیا» قرار میداده است و نیز، تعداد فراوان نمایندگان یهودی صهیونیست در پارلمان آلمان، که دهها برابر نسبت جمعیتی آنان در آلمان است همواره مورد اعتراض مردم آلمان بوده و هست.
با توجه به موارد فوق و نمونههای فراوان دیگر، اقدام ضدملی روزنامه زنجیرهای اعتماد میتواند تعجب و تأسف همراه با تردید را به دنبال داشته باشد.
و بالاخره این نکته نیز گفتنی است که دولت آلسعود در شرایط بسیار سخت و شکنندهای قرار دارد و بارها به طور مستقیم و غیرمستقیم از ایران درخواست کرده است که برای خروج آبرومندانه عربستان از یمن پادرمیانی کند، که این خود داستان جداگانهای دارد.
«کلمه سواء» مورد نظر شما از BBC انگلیس نازل میشود؟!
یک روزنامه زنجیرهای میگوید اصلاحطلبان و اصولگرایان براساس منطق قرآنی «تعالو الی کلمهًْ سواء» دور هم جمع شوند.
روزنامه اعتماد نوشت: در آیه 64 سوره مبارکه آل عمران برای محاجه با اهل کتاب آمده است که مطابق آن خداوند به پیامبر(ص) دستور میدهد که «بگو ای اهل کتاب، بیایید بر سر سخنی که میان ما و شما یکسان است بایستیم که جز خدا را نپرستیم و چیزی را شریک او نگردانیم، و بعضی از ما بعضی دیگر را به جای خدا به خدایی نگیرد.» پس اگر ]از این پیشنهاد[ اعراض کردند، بگویید شاهد باشید که ما مسلمانیم؛ نه شما». حالا قضیه ما با دوستان اصولگراست. بدون اینکه قصد تطبیق مصداق بر این آیه شریفه باشد، باید بگوییم که در عرصه سیاست نیز میتوان کلمه مشترکی راپیدا کرد و براساس آن برنامه حداقلی و مشترکی را تنظیم و اجرا کرد. آقای احمد توکلی، نماینده محترم اصولگرای مجلس اخیراً گفتوگویی داشتهاند که با بخش بزرگ آن میتوان موافق بود، به ویژه آنجا که میگویند، «فساد سیستمی، جمهوری اسلامی راتهدید میکند.» سپس موارد دیگری را در این زمینه برمیشمارند.
این روزنامه میافزاید: براساس الگوبرداری از آیه فوق میتوان گفت که ای دوستان اصولگرا برهمین اساس میتوانیم بر کلمه مشترکی که میان ما هست بایستیم. به گذشته هم خیلی کار نداریم، البته اگر موافق باشید به آن هم میتوان پرداخت ولی نگاه را به آینده و موضوعی خاص متمرکز کنیم. موضوعی که به قول آقای توکلی کلیت نظام را دچار مخاطره کرده است؛ و آن فساد نظاممند و به قول آقای توکلی سیستماتیک است. فسادی که اگرچه از گذشته بوده است ولی در دوره دولت اصولگرای آقای احمدینژاد روند افزایشی پیدا کرد.
اعتماد همچنین وجود نهادهای نظارتی مستقل از حکومت و دولت را برای مبارزه بافساد ضروری دانست و نوشت: این نهادها وظیفه نظارت و افشاگری و به پرسش کشیدن ساختارهای دولتی و قدرت را دارند. مهمترین ویژگی نیز استقلال آنها از قدرت است. بدون وجود آزادی امکان شکلگیری چنین نهادهایی وجود ندارد. صدا و سیما و مطبوعات مهمترین بخش نظام رسانهای آزاد مخالف و مانع فساد نظاممند هستند. آزادی مطبوعات هم چیز چندان پیچیدهای نیست که نتوان درباره آن به نتیجه رسید. آقای توکلی خودشان سایت دارند، بهتر از هر کس دیگری میتوانند بفهمند که وجود یک رسانه آزاد تا چه حد مانع از فساد است، مشروط بر اینکه این آزادی، در انحصار یک فرد یا گروه نباشد.
درباره این نوشته روزنامه اعتماد سؤالاتی مطرح است از جمله اینکه آیا مثلاً یک نشریه میتواند آزاد از حکومت اما دنبالهرو سایت دولتی انگلیس (BBC) باشد، تحلیلهای آن را عیناً بدون ذکر منبع انگلیسی از طرف خود منتشر کند و اگر اعضای این نشریه داخلی مرتکب جنایتهای متعدد شدند و از کشور گریختند، سر از بیبیسی یا صدای آمریکا و رادیو فردا در بیاورند؟! آیا میشود نشریه تبدیل به خانه تیمی گروهکها و کارچاقکن برخی مفسدان اقتصادی و فرهنگی باشد و بااو بر سر اصولگرایی و اصلاحطلبی راستین به توافق رسید؟ به نظر روزنامه اعتماد، هم پیالگی با مفسدانی چون شهرام جزایری و بابک زنجانی یا هم سفره شدن با متهمان برخی مفاسد تأمین اجتماعی و حضور در جشن تأسیس سالیانه آنها، در عالم واقع اصلاحطلبی و اصولگرایی است یاهیچ کدام؟! نیست و عین ستیزهجویی با اصول و فسادطلبی است؟!
همچنین جای سؤال است که چرا وقتی بازی تبلیغاتی با نام بابک زنجانی را علم میکنند به شجره نامه و ریشه او در دولتهای سازندگی و اصلاحات نمیپردازند و عملکرد همین چند سال اخیر او را برجسته میکنند؟ یا چرا فسادهای نفتی کرسنت و استاتاویل -بزرگترین فسادها- را درسته ماله میکشند و گریبان متهمان آن را در سطح وزیر و مدیر کل نمیگیرند؟ یا اینکه چرا ماجرای گم شدن دکل نفتی را برجسته میکنند اما وقتی نام پسر وزیر ارشاد دولت اصلاحات در همین پرونده به میان میآید، ناگهان فتیله را به طور کل پایین میکشند و روی خود را به طرفی دیگر میگردانند؟ آیا با این سوابق تیره و تار میشود به امثال احمد توکلی پیشنهاد رجوع به «کلمه سواء» میان اصولگرایان و اصلاحطلبان را داد و در عمل سودای استخدام افراد برای مافیای فساد سیاسی و اقتصادی و فرهنگی را در سر پروراند؟!
کنارهگیری آیتالله مقتدایی از جلسات انتخاباتی ناطق و لاریجانی
عضو جامعه مدرسین میگوید مقتدایی از جلسات وحدت لاریجانی و ناطق کنار کشیده است.
حجتالاسلام محمدرضا آشتیانی عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم درباره برنامه جامعتین برای وحدت اصولگرایان به نامه نیوز گفت: آیات موحدی کرمانی، مصباح یزدی و یزدی سه جلسه تاکنون داشتهاند و هفته گذشته نیز جلسهای داشتند و بحثشان در این است که ما نیز در کلیت از وحدت اصولگرایان حمایت میکنیم اما اینکه بخواهند برای هر استان و یا شهرستان مصداقها را مشخص کند را رد میکنند.
نماینده مردم قم در مجلس اظهار داشت: اخیراً نامهای را آقای حداد و برخی دیگر از آقایان اصولگرا برای این سه نفر نوشتهاند و در این نامه گزارشی از روند کارها و فعالیتهای انجام شده برای وحدت اصولگرایان را ارائه کردهاند و این نامه در جلسه هفته قبل نیز قرائت شده است. آقایان اصل اصولگرایی را مورد تأیید قرار میدهند و حتی گفتهاند که اگر اصولگرایان برای وحدت به مشکلی برخورند آمادگی دارند که این مشکلات و اختلافات را حل کنند.
وی ادامه داد: تاکنون که جلساتی میان رهپویان، پایداریها، ایثارگران و مؤتلفه برای وحدت تشکیل شده است و گویا آقایان نظر دارند که همانند دوره هشتم چند نفر به عنوان داور از بین روحانیون انتخاب شوند که برای این موضوع نیز به یک نتیجه کلی رسیدهاند و بعد از این نیاز است کسانی که هنوز به مجموعه نپیوستهاند به این مجموعه بپیوندند.
آشتیانی در مورد نشست لاریجانی، ولایتی، مقتدایی و ناطق نوری و اینکه آیا این نشست شکلگیری جبههبندی جدیدی در جریان اصولگرایی نیست گفت: ظاهراً آقای مقتدایی خودش را از این گروه کنار کشیده است و فکر نمیکنم این گروه به جایی برسد ولی بنا این است که با این آقایان صحبت شود تا آنها نیز به این وحدت بپیوندند.
مجلس به لایحه بودجه رسیدگی کند یا برنامه ششم توسعه؟!
تأخیر دولت در ارائه لایحه بودجه توجیهناپذیر است؟ مجلس چگونه میتواند همزمان برنامه ششم توسعه و لایحه بودجه سال 95 را بررسی کند؟
روزنامه جمهوری اسلامی در یادداشتی نوشت: نهایی شدن به موقع بودجه یکی از ضروریترین اقداماتی است که به انضباط مالی دولت و سایر حوزههای اقتصادی کمک بسیار شایانی خواهد کرد. از سوی دیگر، تأخیر در نهایی شدن بودجه میتواند زمینه بلاتکلیفی، عدم اطمینان و نهایتاً افزایش آسیبهای احتمالی در زمینه تصمیمگیری را در اقتصاد افزایش دهد.
این روزنامه حامی دولت با اشاره به تأخیر در ارائه لایحه بودجه به مجلس افزود: دولت که باید لایحه برنامه ششم توسعه و لایحه بودجه سال 95 را پیش از نیمه آذر ماه به مجلس ارائه میکرد تاکنون نتوانسته این کار را انجام دهد. اگرچه رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی نظر رئیس جمهوری برای ارائه همزمان این دو لایحه را علت این تأخیر عنوان نموده و بابت آن هم از مجلس عذرخواهی کرده است اما نمیتوان این همزمانی را توجیه مناسبی برای تأخیر در ارائه لایحه بودجه قلمداد کرد. نکته نگرانکنندهتر این است که در حال حاضر مشخص نیست مجلس چگونه میتواند به بررسی همزمان دو لایحه مهم بودجه و برنامه ششم بپردازد؟ آن هم در شرایطی که در اسفند ماه انتخابات مجلس برگزار خواهد شد و طبعاً بخش زیادی از انرژی و وقت نمایندگان مجلس صرف این انتخابات خواهد شد.
روزنامه جمهوری اسلامی خاطرنشان کرد: اینکه این کمتوجهی به چه کسانی و یا چه بخشهایی از دولت مربوط میشود موضوعی است که نه این مقاله در صدد مشخص کردن آن است و نه سودی به حال اصل ماجرا دارد. آنچه مهم است این است که دولت یازدهم از رهگذر این تأخیر زیر سؤال میرود کما اینکه بررسی همزمان لایحه بودجه کل کشور و برنامه ششم توسعه نیز کار مجلس را مشکل میکند. حق این بود که برنامه ششم قبل از بودجه سال 95 به مجلس ارائه میشد تا مجلس بعد از فراغت از بررسی و تصمیمگیری در مورد آن و با توجه به اقتضائات مندرج در آن، به بررسی لایحه بودجه 95 کل کشور میپرداخت.