سایه سنگین ساختمانی مجلل بر آسایشگاه محقر جانبازان(یادداشت خبرنگار)

این در حالی است که سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان خوزستان نه تنها از کمبود فضای ساختمانی رنج نمی‌برد بلکه یک ساختمان مجلل و نسبتا شکیل با نمایی از سنگ‌های سیاه‌گرانیت در بهترین نقطه شهر اهواز -امانیه - را در تملک خود دارد، اما شاید در نظر استاندار این ساختمان مجلل مجهز نیست که نیاز به جایگزین دارد؟ هزینه‌کرد 29 میلیارد تومانی برای احداث یک ساختمان 7 طبقه در این شرایط اقتصادی چگونه توجیه می‌شود.
و نکته قابل تاملی که ما را بر نگارش این متن واداشت قد علم کردن یک ساختمان شکیل و مجهز و نوساز در مقابل مرکز فرهنگی، درمانی و تفریحی جانبازان ضایعه نخاعی استان خوزستان است که از قضا در بخشی از همین زمین قرار دارد. مرکزی که ابتدا قرار بود در وسعت 4 هزار متر احداث شود اما بعد به 3500 متر کاهش یافت و در نهایت در گذار از بروکراسی اداری و کمیسیون‌های مختلف عملا به کمتر از 2000 متر تقلیل یافت که از این میزان تنها 1500 متر آن اعیان می‌باشد. آن هم برای یک مرکز که قرار بود با سه بخش مجزای درمانی، آسایشگاهی و ورزشی تفریحی البته برای اولین بار بخشی نیز به احداث یک فضای سبز کاربردی برای جانبازان ضایعه نخاعی تبدیل شود که گویا در کش و قوس‌های صورت گرفته قلم حذف بر آن کشیده شد و عملا باید کلمه تفریحی را از عنوان این مجموعه حذف کرد.
آیا جانبازان قطع نخاعی که چندین سال است در بدترین شرایط جسمی و روحی روزگار می‌گذرانند و خانواده‌های آنان نیز با مسائل خاص خود دست به گریبانند مستحق این نیستند که از ساختمانی مجهز برخوردار باشند؟ خوزستان مرکز ثقل دفاع مقدس و صحنه‌های نبرد بوده اما می‌بینیم که استان‌های دیگر برای جانبازان قطع نخاعی و خانواده‌های آنها چه رفاهیات و امکاناتی فراهم کرده‌اند اما ما در خوزستان به کجا رفته‌ایم. آیا نباید اقدامی می‌کردیم تا لااقل مختصری شرایط را برای جانبازان بهبود بخشیم و اندکی از دین خود را به آنها ادا کنیم؟ در کنار این آسایشگاه که نه تنها یک بنای نوساز نیست بلکه یک ساختمان بازسازی شده با حداقل‌های آن است و هر چه زمان می‌گذرد از فضای آن کاسته و فضاهای ضروری و مورد نیاز آن هم حذف می‌شود تصمیم می‌گیرند برای اداره‌ای که خودش دارای فضای نسبتا مناسبی است در شرایطی که اقتصاد مقاومتی مبنای سیاستگذاری‌های نظام و مورد تاکید رهبری است ساختمان مجهزی که در نوع خود مجلل نیز هست بنا کنند. آیا اجرای سیاست‌های اقتصاد مقاومتی بازهم باید فقط برعهده جانبازان و ایثارگران باشد؟ آنها که با تمام وجودشان سختی‌های جنگ را چشیده‌اند اکنون نیز با تحمیل یک ساختمان بازسازی شده حس کنند که همچنان باید نقش سنگ زیرین آسیاب را برعهده بگیرند و با مشکلات بجنگند. استاندار و نمایندگان مجلس و شخصیت‌ها و نخبگان نباید نسبت به این شرایط بی‌تفاوت عمل کنند؛ بلکه باید به صورت کاملا جدی و چالشی با این مقوله برخورد کنند.
اما نکته قابل تامل دیگری نیز در این میان به چشم می‌خورد و آن هم استفاده از پیمانکار غیربومی برای اجرای این پروژه است. پیمانکاری که در اقصی نقاط کشور پروژه‌های مختلفی را در دست اجرا دارد، باز هم باید خطاب به استاندار خوزستان گفت: پس وعده استفاده از پیمانکار و نیروی بومی چه شد؟
فاطمه زورمند