حیای سالک(سلوک عارفانه)

(بدان ای سالک عزیز!) حال گرفتگی و قبضی که از ارتکاب اعمال قبیح به سالک دست می‌دهد و سالک در مقام سرزنش خود برمی‌آید و به ملامت نفس برمی‌خیزد آن‌حال را حال حیا گویند. مرحوم فیض کاشانی می‌نویسد: حیا از جمله احوال مقربان است. یعنی حیای بیشتر، زیادت قرب الهی را به همراه دارد. هرکس که هنوز حال حیا را به دست نیاورده است، یعنی هنوز هیچ مرتبه از مراتب قرب را نیافته است. حیا آن است که باطن بنده از هیبت اطلاع خداوندی شدیداً متأثر گردد. همان‌گونه که خداوند در سوره علق آیه 14 می‌فرماید: آیا انسان ندانست به اینکه خدا او را می‌بیند؟ همچنین امام صادق(ع) در اصول کافی می‌فرماید: حیا از ایمان است آن را که حیا نیست ایمان نیست، «لا ایمان لمن لاحیاء له»(1)
_______________________
1- مقامات معنوی، محسن‌بینا، ج2، ص53