بی‌تعارف‌تر از همه با مسئولین! صمیمی‌تر از همه با دانشجویان!(گزارش روز)

گروه گزارش

بارها شاهد نقدهای جدی، صریح و چالشی مسئولین تشکل‌های دانشجویی به عملکرد و مدیریت مسئولان رده بالا و متخلف کشور بوده‌ایم و بعضا هم دستاورد همین نقدها اصلاح بسیاری از رویه‌های غلط در عملکرد مسئولان مربوطه بوده است.
از همین رو به واسطه همین نقد و نقادی هم که شده اهمیت دیدار رمضانه رهبر معظم انقلاب با دانشجویان را دو چندان می‌کند و زنگ خطر را برای آن دسته از مسئولان به صدا در می‌آورد که یا از خط اصلی نظام و انقلاب در حال فاصله گرفتن هستند و یا دارای نقاط ضعفی هستند که خود بر آن واقف نیستند.
اما صراحت بیان و بی‌پرده بودن دانشجویان در نقد عملکرد مسئولان دولتی و تاکید رهبر معظم انقلاب بر حل هر نوع معضل و مشکلی که در این دیدار بیان می‌شود، یکی از نقاط قوت همین دیدارهاست که سبب می‌گردد تا فلان دستگاه دولتی از خواب غفلت بیدار شود و خود را در برابر چالش جدی و اساسی و نقدهایی گاها تند و تیز دانشجویی ببیند و به فکر چاره کار باشد.
 درکنار همه این موارد، شور و اشتیاق دانشجویان و تقاضاهای مکرر آنان برای سخن گفتن پشت تریبون و بیان درددل با نایب بر حق امام‌عصر(عج) خود حکایت شیرین دیگری است و ناراحتی در چهره افرادی که قرار بود سخن بگویند اما به دلیل کمبود وقت فرصتی برای حضور در پشت تریبون پیدا نکردند نیز خود از ماجراهای غم‌انگیز این دیدار برای آن دسته معدود از دانشجویان یا نمایندگان تشکل‌های دانشجویی است.
  هنوز چند ساعت به آغاز برنامه مانده است که دانشجویان خود را رسانده‌اند تا صف‌های جلو نصیبشان شود. جلوی در ورودی، افراد قابل توجهی به امید یافتن کارت دعوتی از غیب رسیده، انتظار می‌‌کشند. برخی از خانم‌ها هم که تا آخرین ساعات به دنبال یافتن کارت دعوت افطاری دانشجویی بودند، کارت آقایانی به دستشان رسیده است که به دلایلی از حضور بازمانده و کارتشان را به دیگری واگذار کرده‌اند و دست به دست، به این خانم‌ها رسیده است و آقایان دیگری نیز هستند که به همین درد مبتلا هستند. هر کدام جلوی در به دنبال یافتن کارت برای تبادل هستند و دلشان شور می‌‌زند که نتوانند کارتشان را عوض کنند.
 باز حال این‌ها از دسته اول بهتر است که انتظار رسیدن کارت از غیب را می‌‌کشند. امیدشان نابجا نیست. دو ساعت مانده به آغاز برنامه یکی از دوستان زنگ زد و گفت: «یک کارت اضافه داریم اگر کسی را می‌‌شناسی به شما بدهم اگر نه جلوی در ورودی، مشتاق زیاد دارد.»
داستان کارت دعوت از تراژیک‌ترین قسمت‌های این مراسم است. هزار آشنا هم که داشته باشی، نوبت به کارت دعوت خواستن که برسد همه تنها یک جمله را می‌‌گویند: «شرمنده. من خودم هم با زحمت توانسته ام یک کارت برای خودم تهیه کنم.» اما عجیب چند ساعت مانده به آغاز برنامه معجزه می‌‌شود و اتفاقاتی می‌‌افتد که ممکن است تو را دو ساعت مانده به آغاز برنامه، راهی دیدار کند.
کم‌کم آنها که کارتی به دستشان رسیده وارد می‌‌شوند و در حسینیه منتظر آغاز برنامه می‌‌شوند. بعضی‌ها چندین ساعت زودتر از آغاز برنامه می‌‌آیند تا صف‌های جلو نصیبشان شود و قدری فاصله‌شان از بقیه به آقا کم‌تر باشد. ثانیه ثانیه این لحظات برای این متقدمین سنگین می‌‌گذرد، چه برسد به چند ساعت و البته بالاخره می‌‌گذرد و برنامه با همخوانی شعر دسته جمعی دانشجویان آغاز می‌‌شود و پس از آن نمایندگان تشکل‌های دانشجویی یک به یک پشت تریبون قرار می‌‌گیرند و مطالب و نکاتی را که از روزها قبل با همفکری دوستان هم تشکلی‌شان آماده کرده‌اند، مطرح می‌‌کنند. تقریباً هیچ چیز را فراموش نمی‌‌کنند و به کلیات و جزئیات مشکلات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی کشور و دانشگاه رحم نمی‌‌کنند. همه را می‌‌گویند آن هم با لحن تند دانشجویی!
دبیر انجمن مستقل به تبریک‌های خواص بعد از لوزان، توهین‌های رئیس جمهور و برخی دیگر از مسئولان به منتقدان و صحبت‌های یکی دیگر از مسئولان ارشد که ادعا کرده بود رهبری در جریان جزئیات هستند، اشاره می‌‌کند. آقا با شنیدن این جمله خنده معناداری می‌‌کنند.
من که خودم هنوز زبان دارم
همچنین این دانشجو از حرف‌هایی که عده‌ای از زبان رهبر انقلاب بیان می‌‌کنند، گله می‌‌کند که رهبر انقلاب در صحبت‌های خود در پاسخ به این گله می‌‌گویند: «خب، من خودم هنوز که الحمدلله زبانم از کار نیفتاده؛ حرف خود من که مقدم به حرف آنها است. آنچه من می‌گویم، حرف من آ‌ن است؛ کسانی هم که حرف می‌زنند - نمایندگان رهبری و منصوبین رهبری و مانند اینها که تعداد زیادی‌اند - از قول رهبری نمی‌گویند؛ این را توجه داشته باشید. در همین مسئله‌ای که بالخصوص اسم آوردند، آن کسی را که اسم آوردند، آن‌کس حرف خودش را زده بود؛ از زبان رهبری چیزی نگفته بود. بنده هم حرف خودم را زدم؛ هم قبل از آن، هم بعد از آن؛ خب، شما حرف من را از خود من بشنوید، بله، ممکن است یک نفری جزو منصوبین رهبری هم باشد، درباره فلان مسئله یک عقیده‌ای خلاف رهبری هم داشته باشد، هیچ اشکال ندارد؛ این جور چیزی هم هست. خیلی از همین آقایان محترمی که منصوبین رهبری‌اند، در فلان مسئله خاص سیاسی یا اجتماعی یا اعتقادی ممکن است عقیده‌شان غیر از عقیده رهبری باشد؛ ما این را اشکال ندانستیم؛ عمده برای ما جهت‌گیری‌های کلی است، جهت‌گیری‌های انقلابی است. و الا در هر مسئله که ما نمی‌نشینیم هماهنگ کنیم که ببینیم در فلان مسئله نظر ما یکی هست یا نیست؛ خب، او نظر خودش را گفته. این هم نمی‌شود که من هر جا هرکسی از نمایندگان ما یک چیزی گفت، ما فورا بگوییم آقا! شما، این را غلط گفتید، این را درست گفتید، روابط عمومی اعلان کند؛ این هم نمی‌شود. بله، اگر از قول حقیر، کسی چیزی بگوید و به گوش من برسد و خلاف باشد، ما به خود او بلافاصله تذکر می‌دهیم؛ مکرر اتفاق افتاده؛ تذکر دادیم، گفتیم که شما خودتان این را اصلاحش کنید، آن طرف هم اصلاح کرده»
دانشجویی که در مراسم افطار شرکت کرده است در گفت‌وگو با گزارشگر کیهان با اشاره به این بخش از صحبت‌های آقا با هیجانی زیاد می‌‌گوید: «اولین و مهم‌ترین چیزی که صحبت‌های رهبر انقلاب را از صحبت‌های بقیه مسئولین دولتی و غیردولتی که ما تا به حال دیدیم کاملاً متفاوت می‌‌کند صراحت بیانشان است که کم از صراحت بیان دانشجویان 22-23 ساله شرکت‌کننده در این برنامه که نداشت، خیلی هم تندتر بود.»
 راست می‌‌گوید. آقا هیچ چیز را کم نمی‌گذارد.. هیچ اتفاق و خبری از دید تیزبین آقا جا نمی‌ماند و ایشان خیلی با صراحت با عباراتی بسیار واضح و روشن، بدون هیچ کنایه و حرف‌های دو پهلو، نظر خود را صریحا درباره اظهارات و عملکردهای مختلف غلط و درست مسئولین دانشگاهی اعلام می‌‌کنند در حالی که این مسئولین همان جا در برابر دانشجویان حاضر هستند.  
تلاش برای انحراف آرمان‌ها و اندیشه‌های حضرت امام
مطلب قابل توجه دیگر در دیدار دانشجویی امسال، بیان سابقه تحریف آرمان‌های انقلاب و اندیشه‌های حضرت امام بعد از رحلت ایشان است. مقام معظم رهبری در این‌باره می‌گویند که این برای امروز نیست. از زمان رحلت امام، این جریان برای انحراف اندیشه‌های حضرت امام حرف زدند و مقاله نوشتند و یک خطای راهبردی و تاکتیکی کردند و مشت خود را باز کردند اما الان پخته‌تر شده‌اند و دیگر به زبان نمی‌آورند. بعضی‌ها می‌خواهند آرمان‌ها را کنار بگذارند اما صریح نمی‌گویند و به جای گفتن عمل می‌کنند. از آن روز بی‌وقفه کار کردند. فقط هم در داخل کار نکردند. هم در خارج کار کردند. هم از عنصر فکری استفاده کردند. هم از عنصر علمی، هنری و سیاسی استفاده کردند تا نسل جدید آرمان‌ها را فراموش کنند.
 خودتان را آماده کنید برای ادامه مبارزه با استکبار
رهبر معظم انقلاب همچنین در پاسخ به دانشجویی که سوال می‌‌کند تکلیف استکبارستیزی بعد از مذاکرات چیست، می‌‌گویند: «مگر مبارزه با استکبار تعطیل‌بردار است؟ این از مبانی انقلاب است. اگر مبارزه با استکبار نباشد، ما تابع قرآن نیستیم. آمریکا اَتمّ مصادیق استکبار است. خودتان را آماده کنید برای ادامه مبارزه با استکبار.»
یکی از نمایندگان دانشجویی، خانمی است که مسئول یکی از گروه‌های جهادی پزشکی است، از عدم توجه  مسئولین به مستضعفین گلایه می‌‌کند و می‌‌گوید: «زمانی که رهبری از عدالت می‌گفتند عده‌ای از« له شدن طبیعی مردم زیرچرخ‌های توسعه» حرف می‌زدند! چرا مسئولین به داد مستضعفان نمی‌رسند؟!» نگاه آقا به وی خیلی خاص و با عنایت می‌‌شود. به طوری که وقتی سخنان این خانم تمام می‌‌شود و برای دقایقی کوتاه خدمت آقا می‌‌رسد گفت‌وگوی دو نفره وی با آقا طولانی‌تر از بقیه می‌‌شود که این نشان از مورد توجه قرار گرفتن صحبت‌های این خانم دارد.
همچنین نماینده‌ای از دانشگاه آزاد در حضور رئیس دانشگاه آزاد به نقد وضعیت دانشگاه آزاد می‌‌پردازد و گله می‌‌کند که در این دانشگاه به دانشجو به عنوان منبع مالی نگاه می‌‌شود و جذب دانشجوی کارشناسی و دکترا هیچ نظمی ندارد و بی‌رویه در این مقطع دانشجو جذب می‌‌شود. وی همچنین به وضعیت فرهنگی نامناسب دانشگاه آزاد اشاره می‌‌کند و مصادیقی از این موارد را مطرح می‌‌نماید.
اسلام رحمانی و اردوهای جنسی و کنسرت در دانشگاه!
آقا در پاسخ به وی و سایر انتقادات فرهنگی دانشجویان از اردوهای مختلط دانشجویی به اروپا به صراحت با تعبیر «اردوهای جنسی» یاد می‌‌کنند و بدون هیچ تعارفی، اظهارات و عملکرد مسئولینی را که با برگزاری کنسرت به دنبال شادی آفرینی هستند، تقبیح می‌‌کنند و می‌گویند: از چنین دانشگاه‌هایی امثال چمران بیرون نمی‌‌آید.
جالب این جاست که مسئولینی که چنین اقداماتی در دانشگاه‌ها داشتند، بعضا در جلسه حاضر هستند. چقدر آقا بی‌تعارف است!
رهبر انقلاب همچنین در پاسخ به اظهاراتی که اخیرا درباره اسلام رحمانی مطرح می‌شود، با اشاره به مبنای لیبرالیزمی این اصطلاح، می‌گویند: «آیا اصطلاح اسلام رحمانی، نشأت گرفته از لیبرالیزم غربی است؟ اگر اینگونه باشد این اصطلاح، نه اسلامی است و نه حتی رحمانی و عاطفی، چرا که زیربنای لیبرالیزم یعنی تفکر اومانیستی بر اساس نفی پروردگار و معنویت شکل گرفته و بر پایه منافع گروه‌های قدرتمند، استوار است.»
ایشان در پاسخ به این سوال که چکار کنیم مراتبی طی کنیم و پیشرفت ایمانی و عرفانی داشته باشیم می‌‌گویند: «با توجه به اینکه جوان هستید، مهم‌ترین نکته این است که گناه نکنید و نمازتان را با حضور و اول وقت و تا جایی که ممکن است با جماعت بخوانید اگر این کارها را بکنید چون جوان هستید فرشته می‌‌شوید و حتی از فرشته‌ها بالاتر.»
بی تعارف با مسئولین! صمیمی با دانشجویان!
اگر بار اولی باشد که در این مراسم شرکت می‌‌کنی، یک چیز ذهن تو را سخت مشغول می‌‌کند. آقا با هیچ مسئولی تعارف و رودربایستی ندارد و جالب است که مراعات کسی را هم نمی‌‌کند که بگوید جلوی دانشجویان به او چیزی نگویم و تذکر را بگذارم برای بعد، آن هم خصوصی. نکته‌هایی که دانشجویان مطرح می‌‌کنند همان جا نقداً به مسئولین ابلاغ می‌‌کنند و جاهایی نیز مسئولین توبیخ می‌‌شوند. خوش به حال آن مسئولینی که لبخند بر لب توبیخ‌ها را گوش می‌‌کنند و در ذهن می‌‌سپارند تا دنبال کنند. البته صراحت آقا به مذاق همه خوش نمی‌‌آید و برخی را می‌‌بینی که از انتقادهای حتی بجای دانشجویان نیز دمغ شده‌اند و برخی نیز وسط برنامه آرام و بی‌صدا خارج می‌‌شوند. شاید تحملشان تمام شده. خدا می‌‌داند. شاید هم کار دیگری دارند و خروجشان هیچ ربطی به انتقادات وارد شده ندارد. خدا نکند که بی‌تعارفی آقا با آنها و صمیمیت ایشان با دانشجویان اوقاتشان را تلخ کرده باشد.
آقا واقعا با دانشجویان صمیمی هستند. بارها اتفاق می‌‌افتد که در یک دیدار، چندین بار مکالمه آقا با کل دانشجویان دو طرفه می‌‌شود و یک گفت‌وگوی جمعی با خنده‌های مکرر جمعی رخ می‌‌دهد. آقا خوب قشر دانشجو را می‌‌شناسد و خوب با آنها ارتباط برقرار می‌‌کند. دو دانشجو که برنامه دیدار را چون کلاس درس می‌‌پندارند، دست شان را بالا می‌‌گیرند تا اجازه صحبت پیدا کنند. آقا در واکنش به این اتفاق می‌‌گویند: می‌‌بینم دو جوان دست بالا گرفتند. کارتان چیست؟ یکی از میان جمع با صدای بلند می‌‌گوید: «آقا ما می‌خواهیم با شما صحبت کنیم!» آقا با لبخند پاسخ می‌‌دهند:  «شما یا همه؟!» و کل جمع می‌‌خندد. آن‌قدر این دیدار در عین رسمی بودن، غیررسمی و صمیمانه است که هر اتفاقی و هر کاری از سوی دانشجوها قابل پیش‌بینی است.
احسنت! احسنت!
احسنت گفتن دسته جمعی دانشجویان شعاری برای تایید نظرات نمایندگانش در پشت تریبون است. پس از شعر نماینده بسیج دانشجویی و صحبت‌های نماینده اتحادیه انجمن اسلامی مستقل دانشجویی که احسنت‌های مکرری از دانشجویان گرفت، بحث دیگری که با مطرح شدن آن از سوی رهبر انقلاب نه تنها احسنت، احسنت گفتن‌های مکرر دانشجویان را به هوا بلند می‌‌کند، بلکه لبخند ملیحی را بر لبان همه آنان می‌‌نشاند، اشاره به سخت شدن امر ازدواج است.
 ایشان در پاسخ به درخواست نماینده دانشگاه آزاد برای توصیه به والدین برای عدم سخت‌گیری در امر ازدواج می‌گویند: «من از پدر و مادرها درخواست می‌‌کنم آسان بگیرند. در کنار سختی‌هایی از جمله مسکن و کار که بطور طبیعی وجود دارد، سخت گیری‌های دیگر را کنار بگذارند.» این بار احسنت! احسنت! گفتن‌ها خطاب به مقام معظم رهبری است. مقام معظم رهبری همچنین اشاره و تاکیدی بر ضرورت ترویج واسطه گری در امر ازدواج می‌‌فرمایند.  
تذکر صریح و جدی  رهبرمعظم انقلاب  به وزیر بهداشت درباره ادامه روند سیاست غلط کاهش نسل در این وزارتخانه آن هم در جمع دانشجویان از دیگر نکات برجسته این دیدار بود. که ایشان در این باره تصریح کردند:« من شنیده‌ام که در بخش‌هایی از وزارت بهداشت آن رویه غلط همچنان دنبال می‌‌شود.»  
یکی دیگر از اتفاقات شیرین برای دانشجویان این است که برای برقراری اتصال نماز و نیز به سبب جمعیت زیاد، برخی دانشجویان می‌‌توانند در صف مسئولین و در یگان ویژه در همان صف‌های اولی و پشت آقا نماز بخوانند به طوری که فاصله بعضی از دانشجویان تا یک متری آقا می‌‌رسد.  
ماراتن سفره افطار
از جمله اتفاقات جالب دیگر دیدار دانشجویی، ماراتن دانشجویان برای جایابی در سفره افطار است. موقع افطار بسیاری از دانشجویان از پیش نقشه‌هایی کشیده‌اند تا سر سفره افطار کنار رهبر انقلاب بنشینند اما مسئولین برگزاری که پیش‌بینی چنین نقشه‌هایی را کرده‌اند، برای جلوگیری از ازدحام و بی‌نظمی، با نظم خوبی سالن را از ته پر می‌‌کنند و این جاست که دانشجو هر چه زرنگ باشد، یک جاهایی شمشیر تدبیر و برنامه‌ریزی‌اش ـ بخوانید نقشه ریزی‌اش ـ کند می‌‌شود. این طور می‌‌شود که یک سری دانشجوی زرنگ! که خیلی زود به سمت سفره‌های افطار رفته بودند و ازدحام ایجاد کرده بودند تا کنار آقا جایی پیدا کنند، ته‌سالن نصیبشان می‌‌شود!
یکی از همین دانشجوها می‌‌گوید: «درست است که ته‌سالن نصیبمان شد اما از نظمی که در برگزاری برنامه ایجاد شده بود، تشکر می‌‌کنیم و واقعا برنامه امسال از جلسات دانشجویی سال قبل خیلی منظم‌تر بود و چهره میهمانان یکدست دانشجویی و فضا هم یک فضای ناب دانشجویی با همه شیطنت‌ها و شور و حرارت‌هایش بود.»
حساب ویژه برای دانشجویان
در پایان این مراسم یکی از دانشجویان با اشاره به برنامه 5 ساعته دیدار دانشجویان با رهبر انقلاب، در گفت‌وگو با گزارشگر کیهان درباره تفاوت مراسم امسال با سال گذشته اظهار می‌‌دارد:« این دیدار از دیدار‌های قبلی جدی تر، صریح تر، پر انرژی‌تر و مطالبه گرانه تربود و همه خیلی سرحال بودند. خودتان هم شاهد بودید که آن‌قدر بحث گرم و جدی بود که تا بعد از افطار هم ادامه پیدا کرد و این در سال‌های گذشته سابقه نداشت. افزودن زمان دیدار بدون برنامه قبلی نشان از توجه زیاد آقا به دانشجویان دارد. واقعا آقا روی دانشجویان حساب ویژه‌ای باز می‌‌کنند. ان شاء الله که بتوانیم آن چه انتظار دارند انجام دهیم.»