یک اقتصاددان:
چرا دولت میزان پولهای بلوکه شده را هر روز کمتر میکند؟
یک اقتصاددان از عملکرد دولت در موضوع پولهای بلوکه شده ایران انتقاد کرد.
بیژن عبدی با بیان اینکه چرا اعداد و ارقام دولتیها درباره میزان پولهای بلوکه شدهای که قرار است آزاد شود هر روز آب میرود به تراز گفت: در واقع این اموال قرار است بعد از گذشت 8 سال آزاد شود. تصور این است که وقتی دولتمردان ایران عملا دیدند که این منابع به کشور منتقل نخواهد شد، صورت مسئله را پاک کرده و گفتند اموال بلوکه شده ما بیشتر از 20-30 میلیارد دلار نیست و اکثر آن نیز در کشورهایی مانند چین و هند است که در دوران تحریم از ما نفت میخریدند.
این استاد دانشگاه ادامه داد: در چند روز گذشته یکی از رسانهها اسامی سازمانها و افرادی را که از لیست برجام بیرون مانده و تحریمهای آنها لغو نمیشود منتشر کرده بود. تقریبا تمامی شبکه بانکی، شرکت نفتکش، صنایع شیمیایی مانند پارچین و تمام شرکتهای وابسته همچنان در تحریم باقی میمانند که بخش عمدهای از درآمدها مربوط به آنهاست و در این حسابها بلوکه شده است. لذا اگر قرار باشد این درآمدها در تحریم اولیه آزاد نشوند تحلیل من این است که دولت برای اینکه عملا ذهنها را منحرف کند این اعداد را اعلام کرده است.
عضو هیئت کمیسیون تلفیق مجمع تشخیص مصلحت نظام، درباره کسانی که مسائلی همچون برنامههای توسعه و نرخ رشد را به شرایط دوران پساتحریم مربوط میدانند گفت: چه تحریمها لغو شوند یا نشوند میزان سرمایهگذاری صنعتی ما اعم از سرمایهگذاری داخلی و خارجی در بخشهای مختلف مشخص است. در واقع اصل رشد اقتصادی از کل پولی که دولت به بخشهای صنعتی اختصاص میدهد حاصل میشود لذا هرچه قدر این رقم را ضرب و تقسیم کنید، نمیتواند از کل بودجه کشور بالاتر برود.
وی اضافه کرد: یعنی اگر بخواهیم نرخ رشد 8 درصدی داشته باشیم وضع موجود باید 8 درصد باشد، به عنوان مثال اگر الان نرخ رشد ما منفی یا نزدیک به صفر است این رقم باید به 8 درصد برسد.این کارشناس مسائل اقتصادی به تراز اضافه کرد: ما به برنامه اول توسعه یا به برنامههای بیست سال پیش که یک نرخ 8 درصدی در آن برنامهها پیشبینی شده بود ارجاع نمیدهیم چرا که از آن زمان تحولات زیادی به وجود آمده است. اینکه حالا این افراد نرخ رشد را چگونه حساب کردهاند ما هم از دانستن مبنای محاسبه آنها خوشحال میشویم. به نظر میرسد نیاز ما بسیار کمتر از مبالغ و ارقامی است که گفته میشود.
وی خاطرنشان کرد: به هر حال ما در داخل کشور نقدینگی عظیمی داریم. من معتقدم: اگر این نقدینگی را به درستی هدایت کنیم چون بخشی از کالاها در داخل کشور تولید میشوند با یک حمایت داخلی و با ترکیبی از داراییها و تکنولوژیهایی که از خارج وارد میکنیم قطعا میتوانیم به این نرخ رشد برسیم اما به شرطی که این نقدینگیها درست هدایت شده و نقدینگی شبکه بانکی سراغ تجارت و واردات کالاهای کوتاه مدت نرود. خود قوانین و مقررات نیز باید به سمت حمایت از صنایع کوچک و متوسط برود. البته همه روی کاغذ این حرف را میزنند اما عملا مقررات بانکی به این سمت تمایلی نشان نمیدهد.
عبدی تصریح کرد: بخشهای کوچک، هر وقت به سراغ بانکها رفتند با پاسخ «پول نداریم» بانکها مواجه شدهاند اما بانکها همچنان برای تجارتهای کلان، پولهای کلان را به آدمهایی با بدهیهای کلان میدهند.
این اقتصاددان خاطرنشان کرد: البته برای رسیدن به رشد اقتصادی بالا، دولت باید ترکیب داراییها و تخصیصها را مجددا بازنگری کند. اگر بخواهیم با این شرایط که همه چیز را از خارج وارد کنیم و عملا نگاهی به داخل کشور نداشته باشیم سوال این است که آیا اصلا ما از اینکه در داخل کشور چه مقدار و چند درصد و چه چیزهایی را میتوانیم تولید کنیم ارزیابی داشتهایم؟ آیا تلاشی برای اینکه اگر در برخی از کالاها 10 یا 20 درصد تولید داخلی داریم بتوانیم درصد این تولید داخلی را بالا ببریم داشتهایم؟ متاسفانه اینها در هیچ برنامهای دیده نشده است. حداقل این محورهای کلی که مقام معظم رهبری در برنامه ششم ارائه کردهاند نرخهای رشد کشور را هم تعیین کرده است که هر بخش چند درصد و چه مقدار باید رشد کند که اگر همین محورها هم عملیاتی شوند ما به نرخ رشد بالا خواهیم رسید.