هشدار بیش از 4 هزار عضو هیئت علمی دانشگاه به رئیسجمهور نسبت به افت علمی کشور
4 هزار و 182 نفر از اعضای هیئت علمی رسمی دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی کشور طی نامهای به رئیسجمهور نسبت به افت علمی کشور هشدار دادند.
در بخشهایی از این نامه آمده است: اهمیت علم و فناوری و پژوهشهای مرتبط با آن برای همه کشورها و به طور خاص برای کشور عزیز ما امر واضحی است که نیاز به بیان یا اثبات ندارد. آنچه در این خصوص مورد سؤال است اولویت و چگونگی آن میباشد.
شاید به دلیل برخی نیازهای روزمره و بعضاً اضطراری به نظر رسد که فعالیتهای علمی جایگاهی ندارد و وقتی مشکلات برطرف شد به مسائل علمی پرداخته خواهد شد! حاکمیت چنین نگاهی در بنگاههای اقتصادی که عمدتاً منافع کوتاه مدت را میبینند شاید مورد قبول باشد ولی برای کشوری که دارای آرمانهای والا و مشخصی است و علم از ارزشهای بنیادین و مکتبی آن است قطعاً قابل قبول نیست.
رشد خیرهکننده تولیدات علمی کشور در 10-12 سال اخیر و دستاوردهای فناورانه در برخی از حوزههای مهم مثل هستهای، هوافضا، نانوفناوری، دفاعیة پزشکی و سلامت، عمرانی، نفت و گاز و ارتقای توانمندی صنعتی در اکثر حوزههای رایج دنیا با وجود تحریمهای گسترده که از ابتدای انقلاب وجود داشته است نشاندهنده ظرفیت و استعداد بینظیر کشور بر دستیابی به قلههای علم و فناوری دنیا است و این هدف به لطف و عنایت الهی برای ملت بزرگ ایران دست یافتنی است. در اسناد بالادستی از جمله قانون اساسی، قانون برنامه پنجم، نقشه جامع علمی کشور، سیاستهای کلی اقتصاد مقاومتی و سیاستهای کلی علم و فناوری هم بر پیشرفت همهجانبه علم و فناوری تأکید شده است.
با چنین پشتوانه و الزامات مستحکم قانونی و عقلانی، روند برنامهریزی و اقدامات فعالیتهای صورت گرفته در این حوزه متناسب با اهداف و سیاستها به نظر نمیرسد. کاستیهای متعددی در زمینههای مختلف اعم از سیاستگذاری و هدایت فعالیتهای پژوهشی به سمت نیازهای واقعی کشور، کاربردی نمودن مقالات و پایاننامهها، ایجاد مشوقها و سازکارهای اثربخش در ارتباط دانشگاه و صنعت، درگیر نمودن اساتید و دانشجویان تحصیلات تکمیلی در طرح و پروژههای کاربردی، تصویب و تخصیص اعتبارات مالی برای طرحها و پروژههای اساسی و سایر فعالیتهای پژوهشی، میزان تولیدات علمی، اختصاص منابع موجود به زیرساختها و فعالیتهایی با اولویت دستاوردهای عملی، توسعه و گسترش پارکهای علم و فناوری و شرکتهای دانشبنیان مستقر در آنها تحریک و تشویق بازار داخلی و خارجی برای دستاوردهای دانشی و فناورانه داخلی، متناسبسازی محتوا و شیوههای آموزشی با الزامات کاربردی و پژوهشهای اصیل، تضعیف دورههای تحصیلات تکمیلی، پژوهشمحور، رکورد یا حذف طرحهای کلان ملی که از نیازها و ضروریات جدی کشور میباشد، شایستهسالاری و مدیریت حرفهای و جهادی مشاهده میشود که آثار منفی آنها به تدریج و در حوزههای مختلف مثل تداوم وابستگی به خارجی، بیکاری، حجم زیادی از فارغالتحصیلان دانشگاهی، لطمه به باور و اعتماد ملی، افت رتبه علمی در جهان، عدم تحقق اهداف و چشمانداز و جلب توجهات جامعه علمی به مسائل غیرواقعی و حاشیهای آشکار میشود.
پیشنهاد مشخص ما اعضای هیئت علمی دانشگاهها و مؤسسات آموزش علمی کشور این است که با تمرکز و تقویت جهتگیریهای صحیح علم و فناوری در چارچوب تدابیر، قوانین و سیاستهای مصوب با مشارکت تمام اقشار مرتبط با این حوزه از تولیدکنندگان علم تا بهرهبرداران و واسطههای مربوط، فضای شور و نشاط و پیشرفت همهجانبه علمی را توانی مضاعف بخشیده و این عرصه را تبدیل به عرصهای استثنایی برای پیشرفت کشور قرار گیرد و بر اساس آن فرصتهای استثنایی را به وجود آورد و با سرعت زیاد وابستگی کشور به درآمدهای حاصل از خامفروشی، به خصوص نفت و گاز را قطع کرد و همگان شاهد رونق و شکوفایی هرچه بیشتر کشور با حفظ ارزشها و آرمانهای آن باشند.