کد خبر: ۳۴۲۵۳۹
تاریخ انتشار : ۳۰ آبان ۱۴۰۵ - ۲۰:۴۶
سالگرد افشای حمله ویروس استاکس‌نت به تأسیسات هسته‌ای ایران

اما امروز آنها را به عصر حجر می‌برند!

 دفتر پژوهش‌های مؤسسه کیهان
طی هفته گذشته، اخبار و گزارش‌های متعددی از ضربه‌های سایبری به مراکز مهم سیاسی و امنیتی و نظامی آمریکا و غرب، حکایت از اوج‌گیری یک نبرد سایبری در عرصه جهانی داشت. ماجرا از هک شدن سیستم‌های کنترل یخچال‌های مواد غذائی در برخی فروشگاه‌های زنجیره‌ای معتبر تعدادی از کشورهای اروپایی شروع گردید و سپس به از کار افتادن سیستم‌های پروازی و زمینگیر شدن هزاران هواپیما، درز حجم وسیعی از اطلاعات شبکه محرمانه آژانس امنیت ملی آمریکا NSA، افشای اطلاعات محرمانه کارکنان کمیسیون اروپا و... انجامید.
اما ورای همه این واقعیات، دست برتر امروز ایران در جنگ سایبری، مخاطب آگاه را به روزگاری می‌برد که هنوز در ابتدای راه بودیم، به 16 سال قبل، زمانی که غربی‌ها و اسرائیلی‌ها قصد داشتند از طریق ویروسی کردن سیستم هسته‌ای ایران، آن را نابود سازند اما کید و مکرشان به خودشان برگشت! 
هک ویروسی تاسیسات هسته‌ای 
«مرکز تحقیقات امنیتی انگلیس» در سال 2013، گزارشی درباره حمله سرویس‌های جاسوسی و خرابکاری غرب با ویروسی به نام «استاکس‌نت» به تاسیسات هسته‌ای ایران تهیه و منتشر کرد که بخشی از آن در نشریات معتبری همچون «تلگراف» و «هافینگتون پست» نیز به چاپ رسید. در قسمتی از آن گزارش آمده بود:
«... در نوامبر 2010، تهران تصدیق کرد که استاکس‌نت به تأسیسات هسته‌ای نطنز حمله کرده است. در آن زمان، بسیاری از تحلیلگران غربی ادعا کردند که استاکس نت سبب پسرفت بزرگی در برنامه غنی ‌سازی ایران شده و رسانه‌های جهانی نیز به شدت روی این جریان مانور دادند. اما آیا استاکس نت واقعاً در عقب‌انداختن برنامه هسته‌ای ایران موفق بوده است؟ آیا می‌توان ادعاهای رسمی و رسانه‌ای درباره تأثیرات این بدافزار را مستقلاً تأیید کرد؟ تحلیل‌های فنی ارائه شده در این مقاله که بر پایه اطلاعات قابل دسترس عموم درباره کدهای استاکس نت و نیز داده‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی استوار است، ادعاهای دولت و کارشناسان را درباره اهمیت این بدافزار در جلوگیری از پیشرفت هسته‌ای ایران به چالش می‌کشد...» 
حمله ویروس موسوم به «استاکس‌نت» به تأسیسات هسته‌ای ایران در سال 2010، موضوعی بود که در آن زمان به عنوان اولین اقدام جدی و علنی تخریبی علیه فعالیت‌های هسته‌ای یک کشور مستقل مورد توجه قرار گرفت. با این حال‌، گزارشی که از سوی مرکز تحقیقات امنیتی کشور انگلیس منتشر گردید استدلال می‌کرد که این ویروس در برخی جنبه‌ها حتی به پیشرفت هسته‌ای ایران نیز منجر شد. 
ضربه‌ای وارد نکرد
اگرچه در همان زمان و پس از آن برخی از رسانه‌های زنجیره‌ای خارجی و همپالگی‌های داخلی‌شان همچنین شبه روشنفکران و مدعیان اصلاحات نیز براین باور بودند که استاکس نت، ضربات جبران‌ناپذیری بر سیستم هسته‌ای ایران وارد آورده، اما پس از آن، بسیاری از رسانه‌ها و منابع خارجی تایید کردند که ویروس یادشده، ضربه‌ای به برنامه هسته‌ای ایران وارد نساخته و حتی برخی از مراکز آکادمیک غرب در اروپا از جمله همین مرکز تحقیقات امنیتی انگلیس، با بررسی مستندات و شواهد معتبر، نتیجه گرفتند که ویروس استاکس‌نت نه تنها ضربه‌ای به پروژه‌های هسته‌ای ایران وارد نکرد، بلکه آنها را ارتقاء هم داد. 
در گزارشی که این مرکز تحقیقاتی منتشر کرد، آمده بود:
«... تحلیل‌های مستقل نمی‌تواند با قاطعیت تأیید کند که استاکس نت واقعاً سانتریفیوژهای ایران را آلوده کرده باشد؛ هر چند، نمی‌توان احتمال اینکه سبب کاهش موقت فعالیت نیروگاه نظنز شده باشد را رد کرد. با این حال، می‌توان با اطمینان زیادی گفت که تأثیر کلی این بدافزار بر برنامه غنی‌سازی ایران در میان مدت، در بهترین حالت، اثری محدود بوده است.  توانایی ایران در نصب و راه‌اندازی سانتریفیوژهای نسل جدید IR1 به‌طور جدی با مانع روبه‌رو نشد و از ماه فوریه 2010، غنی‌‌سازی اورانیوم در سطح 20 درصد آغاز گردید. علاوه‌بر این، محاسبات مبتنی بر اطلاعات آژانس، نشان می‌دهد که در سال 2010 (زمانی که گفته می‌شود استاکس‌نت حمله خود را انجام داده) ظرفیت کلی غنی‌‌سازی در نطنز، نسبت به سال قبل از آن افزایش پیدا کرده است. دلیل این امر، ارتقای عملکرد سانتریفیوژها و کاستن از زمان لازم برای تولید اورانیوم با غنای بالا بوده است. در مجموع، استاکس‌نت چندان مؤثر و زمان‌بندی شده نبوده و به نفع ایران عمل کرده و ایران توانسته در حالی که جهان در تصور پسرفت هسته‌ای این کشور بوده است، قابلیت‌های هسته‌ای خود را ارتقا دهد...»
این تنها بخشی از تلاش‌های مستمر غرب برای جلوگیری و خرابکاری در مسیر پیشرفت‌های علمی در ایران بوده است. تلاش‌هایی که طول آن به درازای عمر انقلاب و نظام اسلامی و خصوصا سال‌های پس از پایان جنگ تحمیلی می‌رسد. 
نبرد رایانه‌ای پیچیده 
علوم هسته‌ای یکی از پیچیده‌ترین و محوری‌ترین علومی است که می‌تواند همراه خود بسیاری از علوم دقیق و مهم این روزگار مانند علوم سایبری، فیزیک و مکانیک، هوا فضا و... را متحول سازد و پیشرفت دهد. در سال‌های پس از انقلاب به‌دلیل استفاده از علوم هسته‌ای در حوزه‌های دارویی و پزشکی و کشاورزی و برق و سایر فن‌آوری‌های صنعتی، ورود به علوم هسته‌ای و پیشرفت و خلاقیت و نوآوری در این دسته از علوم، بخش عمده‌ای از فضای علمی کشور را در بر گرفت و باعث شد تا ایران در این زمینه به پیشرفت‌های بسیار شگفت‌انگیزی دست یابد. اما همچنان که غرب استعمارگر همواره از گسترش و تکامل علم در کشورهای مستقل، دچار هراس می‌شود، این بار هم تلاش کرد تا در مقابل پیشرفت حاصل شده، بایستد.
بهانه هم موضوعی واهی به نام سلاح هسته‌ای بود که علی‌رغم تاکیدات هزار باره والامرتبه‌ترین مقام دینی و سیاسی ایران بر حرام بودن سلاح هسته‌ای و یافته‌ها و تحقیقات مراکز جاسوسی و سرویس‌های مختلف اطلاعاتی غرب مبنی بر حتی عدم وجود تصمیمی در ایران برای تولید سلاح هسته‌ای، اما آنها همواره تاکید داشتند که ایران در حال تولید سلاح هسته‌ای است.
عملیات صفر آغاز شد
پیشرفت‌های حیرت‌آور هسته‌ای ایران و عدم توانایی مقابله با آن، غرب را به سوی جاسوسی و ضربات انسانی و اطلاعاتی و سایبری متوجه ساخت؛ دانشمندان هسته‌ای را ترور کرده و به شهادت رساندند، از طریق منابع جاسوسی در داخل و خارج، اطلاعات غلط و فرمول‌های نادرست و فناوری‌های اشتباه را ارسال کردند که در کتاب خاطرات یکی از جاسوسان موساد به نام «یفتاک ریچیر آتیر» تحت عنوان «معلم زبان انگلیسی» نیز آمد.
اما بعد از همه این تلاش‌ها، وقتی آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها نتوانستند برنامه هسته‌ای ایران را متوقف کنند، به عملیات خطرناکی به نام «عملیات صفر» دست زدند که در آن ویروسی به نام «استاکس‌نت» به تاسیسات هسته‌ای ایران تزریق شد تا آن را از کار ‌انداخته و یا منفجر کند که در آن صورت فاجعه‌ای تکان‌دهنده در ایران و در منطقه رخ می‌داد. 
در فیلم مستندی به نام «روزهای صفر» ساخته الکس گینی و تهیه شده در سرویس‌های جاسوسی اسرائیل و بریتانیا که در سال 2016 در جشنواره برلین و سپس در جشنواره فیلم لندن به نمایش درآمد، اعتراف کردند که ویروس استاکس‌نت توسط سرویس‌های جاسوسی و اطلاعاتی چندین کشور غربی با عاملیت اسرائیل تهیه و برنامه‌ریزی گردید و از طریق شرکت‌های تجاری مانند زیمنس و به وسیله PLC ‌های این شرکت‌ها وارد مراکز فردو و نطنز شد و حتی کاشف به عمل آمد که سرویس اطلاعاتی هلند نیز در تزریق این ویروس به تاسیسات هسته‌ای ایران نقش داشته است. 
اما لطف الهی باعث شد تا عاملان آن با ندانم‌کاری و عجله، ناخواسته ویروس یادشده را در بسیاری از کامپیوترهای مشابه که به سیستم‌های زیمنس و مانند آن متصل بودند، وارد ساخته و آنها را در سراسر دنیا از جمله کشورهای غربی آلوده کنند. همین امر باعث شد تا دانشمندان ایران هوشیار گردیده و علی‌رغم خسارات ‌اندکی که ویروس یادشده به بخشی از پروژه هسته‌ای ایران وارد آورد، بتوانند آن را مهار کند. 
برنامه هسته‌ای ایران، تولید سلاح نیست‌، تولید دانش است
رونن برگمن، جاسوس و مامور اطلاعاتی اسرائیلی که کتاب «برخیز و اول تو بکش» را درباره ترورهای رژیم صهیونیستی در گفت‌و‌گو با برخی مقامات امنیتی و نظامی غرب تالیف کرد، در نوامبر سال 2020 (آبان 1399) در گفت‌و‌گو با عنایت فانی، کارشناس شبکه سلطنتی بریتانیا، بی‌بی‌سی، ناگزیر واقعیاتی را درباره برنامه هسته‌ای ایران و ترور دانشمندان آن از زبان مقامات فوق نقل کرد که قابل توجه است. برگمن گفت:
 «... باراک اوباما در اوایل دوران ریاست جمهوری خود در سال 2009، در جلسه شورای امنیت ملی از ژنرال مایکل هیدن، یکی از شخصیت‌های برجسته چند دهه اخیر جامعه اطلاعاتی آمریکا و ریاست وقت سازمان سیا درباره میزان اورانیوم غنی‌سازی‌شده ایران در سایت نطنز می‌پرسد و هیدن پاسخ می‌دهد:  آقای رئیس‌جمهور، من آمار را دارم و می‌توانم پاسخ سؤال شما را بدهم ولی بگذارید بگویم که این خیلی اهمیت ندارد، چون در تاسیسات نطنز‌، حتی یک الکترود هم وجود ندارد که ته آن تبدیل به بمب اتم بشود، کاری که آنها در نطنز انجام می‌دهند تولید سلاح هسته‌ای نیست، بلکه تولید دانش است...»
و این تولید دانش آنچنان با هدایت‌های رهبر شهید ادامه یافت تا امروز که به گونه‌ای زیرساخت‌هایشان هک می‌شود تا به عصر حجر باز گردند!

captcha