عصای «جریان غربزده» زیر بغل «ترامپِ شکستخورده»
سرویس سیاسی -
دشمن پس از چشیدن طعم شکست، تمام توان خود را بر سیاهنمایی و بازتولید آشوب متمرکز کرده است؛ پروژهای که با شوکهای اقتصادی مشکوک اما پیدرپی و عملیات روانی رسانههای زنجیرهای، دقیقاً در حکم عصای دست
کاخ سفید عمل میکند.
روزهای اخیر، صحنه تقارن معنادار مجموعهای از رخدادهای اقتصادی، اجتماعی و رسانهای در داخل کشور با تحرکات آشکار ضدانقلاب و اظهارات مقامات آمریکایی است. اگر پازل این تحولات را در کنار یکدیگر قرار دهیم، تصویر روشنی از یک طراحی پیچیده در قالب «جنگ ترکیبی» پدیدار میشود؛ طراحیای که در آن، دشمن پس از ناکامی در میدان نبرد نظامی و محاصره همهجانبه، اکنون تمام توان خود را بر ایجاد سیاهنمایی، تحریک معیشتی و بازتولید الگوی آشوب متمرکز کرده است. در این میان، آنچه بیش از هر چیز به این پروژه ضدامنیتی ضریب میدهد، از یکسو بیتدبیریها و شوکهای اقتصادی و رسانهای پیدرپی برخی مدیران اجرایی و از سوی دیگر، عملیات روانی هدفمند جریان غربزده و رسانههای زنجیرهای است که عملاً در نقش عصای زیر بغل کاخ سفید ظاهر شدهاند!
روایت یک زنجیره شکستخورده
بخش قابلتوجهی از این تحرکات را باید در چارچوب راهبرد کلان واشنگتن تحلیل کرد. دونالد ترامپ، رئیسجمهور متوهم آمریکا، زنجیرهای را تعریف کرده که نقطه پایانی آن چیزی جز تجزیه و نابودی ایران نیست. همانطور که رهبر شهیدمان بارها هشدار داده بودند، هدف اصلی ایالات متحده از تقابل با جمهوری اسلامی، نه مذاکره و پایان جنگ، بلکه «بلعیدن ایران» است.
واشنگتن در ماههای گذشته تمام کارتها را برای تکمیل حلقههای این زنجیره به کار گرفت؛ از تحریم و تلاش برای محاصره دریایی و هوایی گرفته تا جنگ. با این حال، هدایتهای داهیانه رهبر معظم انقلاب، سد مستحکم نیروهای مسلح و هوشیاری و بصیرت ملت عزیز ایران، ماشین جنگی دشمن را زمینگیر کرد.
این شکست میدانی تا آنجا عیان است که حتی نظریهپردازان برجسته آمریکایی همچون «استفان والت» نیز اذعان کردهاند واشنگتن با فشار اقتصادی و محاصره دریایی قادر به سرنگونی نظام ایران نیست و تصور فروپاشی از این مسیر صرفاً یک «خیالپردازی» است. اکنون که ترامپ در جنگ مستقیم و محاصره به بنبست رسیده، بهترین و تنها سناریوی پیش روی خود را «آشوبافکنی داخلی» میبیند تا با ایجاد هرجومرج و مشغولسازی دستگاههای امنیتی و انتظامی، زمینه را برای حمله نظامی بعدی فراهم کند.
فراموش نکردهایم که «سگ زرد» چندی پیش طی اعترافی پرده از ماهیت حقیقی اغتشاشات دیماه ۱۴۰۴ برداشت و صراحتاً اعلام کرد که آمریکا برای معترضان و تروریستها از طریق عناصر کُردی سلاح فرستاده است! در آن مقطع نیز «دیوید بارنیا»، رئیس سابق موساد، با ارائه طرحی به ترامپ و نتانیاهو مدعی شده بود که همزمان با حمله خارجی، میتواند از طریق شورش خیابانی و ورود گروهکهای تجزیهطلب، کار را یکسره کند؛ طرحی که با مدیریت هوشمندانه انتظامی و اقدام بهموقع نیروهای مسلح به مواضع تروریستها و حماسه ماندگار مردم در ۲۲ دیماه به شکست انجامید. امروز دشمن دقیقاً همان نقشه را بازآفرینی کرده است؛ با این تفاوت که میداند تا زمانی که اختلاف و آشوب خیابانی در داخل شکل نگیرد، حمله نظامی بینتیجه خواهد بود.
از ژست مقاومت مدنی
تا مسلح کردن تروریستها!
در همین راستا، مهرههای سوخته اپوزیسیون نیز مأموریت یافتهاند تا فاز عملیاتی خود را تغییر دهند. مواضع اخیر ربع پهلوی در سفر به بروکسل و سخنرانی در ساختمان پارلمان اروپا، پرده از چهره واقعی جریانی برداشت که سالها پشت نقاب «مقاومت مدنی» پنهان شده بود. او در حالی از ایجاد «موازنه قدرت» و لزوم تقویت مردم برای در اختیار داشتن «وسایلی جهت دفاع از خود» سخن گفته که همزمان ویدئویی از نشست خصوصیاش با نزدیکانش منتشر شد که در آن صراحتاً به تغییر سیاست خود و لزوم «مسلحکردن مردم» اعتراف میکند.
این مواضع، ادامه یک سیر خطی و هدفمند برای عادیسازی جنایت علیه ملت ایران است. این جریان ابتدا همزمان با حوادث دیماه ۱۴۰۴ به عادیسازی مداخله نظامی خارجی پرداخت و بمباران خاک ایران را «کمک ترامپ» جا زد و زمانی که زیرساختهای کشور هدف قرار گرفت و ترامپ از نابودی تمدن ایران دم زد، با وقاحت تمام شعار «دوباره میسازیم» را سر داد.
اکنون، جریان خائن و وطنفروش پهلوی پس از شکست در کودتای دیماه، با دستور مستقیم موساد وارد فاز تروریسم عریان شده تا در کنار گروهکهای تجزیهطلب شرق و غرب کشور، با ترور و ایجاد هستههای مسلح، پروژه جنگ داخلی را کلید بزند.
شوکهای مشکوک اقتصادی پیدرپی
اما پرسش اساسی اینجاست که دشمن چگونه میخواهد پروژه جنگ خیابانی را در داخل فعال کند؟ شکی نیست که دشمن برای ایجاد آشوب، منتظر بهانه است؛ بهانههایی که نه به دست سرویسهای جاسوسی، بلکه از قِبَل خطاهای مدیریتی و تصمیمات شوکآور اقتصادی در داخل زاده میشود و سپس توسط اتاقهای فکر خارجی و ذهنهای ویروسیشده ضریب میگیرد.
مرور رخدادهای اقتصادی هفتههای اخیر، از نوعی شتابزدگی مشکوک و خلق بحرانهای غیرضروری حکایت دارد. در شرایطی که کشور در وضعیت «جنگ تمامعیار اقتصادی» قرار دارد، انتشار اخبار و اظهارات نسنجیده درباره تغییر قیمت یا نحوه عرضه کالاهای اساسی، حکم ریختن بنزین بر آتش انتظارات تورمی را دارد. در رأس این موارد، اظهارات جنجالی و مکرر مقاماتی همچون سقاب اصفهانی و قائمپناه درباره جمعآوری کارت سوخت جایگاهها و توصیه به مردم برای ذخیرهسازی بنزین در آستانه سالگرد اغتشاشات آبان ۱۳۹۸ قرار دارد؛ سخنانی که همزمان با عرضه بنزین سوپر با نرخ ۱۱۰ هزار تومان در برخی جایگاههای تهران و تبریز، به التهاب شدید روانی دامن زد و صفهای طولانی در پمپبنزینهاایجاد کرد.
این روند به حوزه سوخت محدود نماند؛ اجرای بیسروصدا و بدون اطلاعرسانی قبلی طرح سهمیهبندی نان در دو استان خوزستان و زنجان، بدون آنکه نانوایان و مردم توجیه شده باشند، فضای این استانها را بهشدت ملتهب کرد. تعیین سقف ۸ کیلوگرم آرد دولتی با نرخ ۲۳۰۰ تومان و محاسبه مازاد آن با نرخ آزاد ۱۲ هزار و ۶۵۰ تومان، آن هم در سکوت خبری، زمینهساز شایعات گسترده شد. همزمان، کاهش یا قطع سهمیه آرد و نفت مناطق روستایی و عشایری در بیش از ۱۳ استان در آستانه فصل سرما، واکنشهای اعتراضی را
در پی داشت.
در کنار اینها، آزادسازی قیمت کالاهای پرمصرفی چون روغن موتور و تایر سواری از سوی ستاد تنظیم بازار که به جهش ۳۰ درصدی قیمت لاستیک از ۲۷ آبانماه منجر شد، و همچنین جهش سنگین قیمت تخممرغ از کیلویی ۶۵ هزار تومان در پایان دولت شهید رئیسی به مرز
۴۰۰ هزار تومان (شانهای ۸۰۰ هزار تومان)، فشار مضاعفی را بر سفره مردم وارد کرده است. این بیثباتیها دقیقاً همان خوراکی است که کانالهای تلگرامی قیمتساز ارز برای القای دلار ۳۰۰ و ۴۰۰ هزار تومانی و ترغیب مردم به احتکار غذا و دارو به کار میگیرند.
آبدانان
و تست ظرفیت آشوب
واقعه تلخ واژگونی اتوبوس حامل کارکنان شرکت NGL در مسیر دشتعباس به آبدانان و جانباختن
۱۳ نفر از کارگران و کارمندان زحمتکش، نمونه عینی از نحوه بهرهبرداری دشمن از رویدادهاست. بیتردید، کوتاهی شرکت پیمانکاری در تأمین اسکان مناسب برای کارگرانی که هر روز مسیر طولانی
۱۵۰ کیلومتری را طی میکردند، خطایی نابخشودنی است و خانوادههای داغدار حق دارند از مسیر قانونی و قضایی، مجازات مقصران را تا حصول نتیجه دنبال کنند.
با این حال، دشمن بلافاصله پس از این حادثه وارد میدان شد تا اندوه این خانوادهها را مصادره کند. تجمعی که ابتدا با هسته ۳۰۰ نفره و با مطالبات کاملاً صنفی و معیشتی شکل گرفته بود، بهسرعت تحت هدایت عناصر خارجنشین و عناصر وابسته به دراویش گنابادی و تروریستهای کُردی به انحراف کشیده شد.
شعارها از پیگیری حقوق کارگران به سمت حمایت از گروهک تروریستی سلطنتطلبان تغییر یافت و جمعیت ۱۵۰۰ نفره به سمت حمله به مسجد جامع شهر سوق داده شد. جالب آنکه گروههای معاند خارجنشین حتی بر سر مصادره این تجمع و بهرهبرداری تبلیغاتی از خون جانباختگان با یکدیگر درگیر شدند؛ دعوایی که نمایشی بودن ژست دلسوزی آنها را بیش از پیش برملا کرد. هرچند حساب مردم شریف و غیور آبدانان جداست و در زمره اقلیت مخلان نظم و امنیت این خطه نمیگنجد.
از این رو، حوادث آبدانان را نباید صرفاً یک اعتراض صنفی دید؛ این پازل، تست زندهای برای بازسازی الگوی آشوبهای دیماه است تا با فرسایش از داخل و همزمان با تهدیدات خارجی، انسجام ملی هدف گرفته شود. مطالبه مردم باید شنیده و مقصران مجازات شوند، اما نباید به دشمن اجازه داد نفس تازه کند؛ امروز مدیریت نارضایتیها و هوشیاری امنیتی، خط مقدم دفاع است.
تیترهای سفارشی زنجیرهایها
و بازی در پازل دشمن
در این میان، آنچه پازل دشمن را در حوادث اخیر تکمیل کرد، همنوایی معنادار برخی مطبوعات و رسانههای زنجیرهای و جریان غربزده در داخل بود.
در همین رابطه روزنامه «شرق» در گزارشی با تیتر سفارشی و تحریککننده «۱۲ نفر هرگز به خانه نرسیدند»، به جای کمک به پیگیری قانونی و قضایی مقصران سانحه واژگونی اتوبوس در آبدانان، با برجستهسازی جزئیات تلخ و طرح ادعاهایی نظیر اینکه «درآمد NGL هم تا ماهیانه پنج هزار میلیارد رسیده بود، اما از تمام این پول یک خوابگاه یا حتی کانکس اسکان هم به کارکنانش نرسیده!»، عملاً بر آتش دمید و پازل رسانهای شبکههای معاندی چون «ایراناینترنشنال» و «بیبیسی» را در داخل بازتولید کرد.
این همافزایی رسانهای در پرونده قتل دختر کرمانشاهی نیز با هماهنگی گروهکهای تجزیهطلب کومله و دموکرات و فعالین ضدانقلاب خارجنشین تکرار شد.
نکته قابلتأمل اینجاست که روزنامه زنجیرهای «اعتماد» - به مدیرمسئولی الیاس حضرتی رئیس شورای اطلاعرسانی دولت - با تیتر «بِأَیِّ ذَنبٍ قُتِلَت» و با ژست مضحک حمایت از حقوق زنان، به انتشار گفتوگویی با شهیندخت مولاوردی - مبدع ایده سخیف عقیمسازی زنان کارتنخواب - پرداخت و حزب «اتحاد ملت» - اعضای حزب منحله مشارکت - نیز در نشست هفتگی دفتر سیاسی خود به ریاست آذر منصوری و نامه سرگشاده به سران قوا، تلاش کرد تا با طرح ادعای «تعلل شانزدهساله در تصویب قانون تأمین امنیت زنان»، کاسه و کوزه مشکلات را بر سر نظام بشکند.
این بهرهبرداری ابزاری از مقوله «حقوق زنان» در حالی است که کارنامه این جریان مملو از تناقض و لکههای سیاه است؛ از پیشنهاد شرمآور «عقیمسازی زنان کارتنخواب» در دیماه ۱۳۹۵ و تمسخر نامزدی زنان در انتخابات ۱۳۹۶ گرفته تا ماجرای قتل یک زن توسط شهردار اصلاحطلب اسبق تهران که همین مدعیان، مقتول را «پرستو» و قاتل را «نخبه و جنتلمن» نامیدند. افزون بر این، پیوند دادن لایحه تأمین امنیت زنان به سند استعماری ۲۰۳۰ که معصومه ابتکار صراحتاً به آن اذعان کرد، نشان داد هدف این جریان نه صیانت از زنان، بلکه توهین به زنان و تضعیف بنیان خانواده است.
اوج بیصداقتی و ریاکاری این جماعت را میتوان در سکوت مطلق آنها در برابر شهدای زن این سرزمین دید؛ برای نمونه، در حالی که روزنامههای زنجیرهای و جریان تسلیمطلب برای کوچکترین رویدادی رگ گردن متورم میکنند، در برابر شهادت «دکتر مهسا طاهری»، نخبه شیمیفیزیک و نخستین شهیده زن حوزه فناوری موشکی ایران در اسفند ۱۴۰۴، یا فداکاری «مرضیه نبوینیا»، پرستار جوانی که در آتشسوزی درمانگاه امام سجاد (ع) رشت به دست آشوبگران برای نجات بیماران جان باخت، مهر سکوت بر لب زدند؛ سکوتی که ثابت میکند دغدغه این جریان نه جان زنان ایرانی، بلکه فشار بر حاکمیت و ماهیگیری از آب گلآلود است؛ یعنی دقیقاً همان چیزی که ترامپ به دنبالش است.
ضرورت تغییر آرایش اقتصادی
و رسانهای دولت
و اما وضعیت کنونی بیش از هر چیز نیازمند هوشیاری و تغییر ریل در تیم اقتصادی و اطلاعرسانی دولت است. کشور در میانه یک جنگ ترکیبی تمامعیار قرار دارد و اداره کشور در شرایط جنگی، قواعد و انضباط خاص خود را میطلبد. تیم اطلاعرسانی دولت باید با جلوگیری از اظهارنظرهای پراکنده، متناقض و شوکآور مسئولان درباره کالاهای اساسی و حاملهای انرژی، آرامش روانی را به بازار بازگرداند. تصمیمات اقتصادی نیز باید از حالت انفعالی و شوکدرمانی خارج شده و به سمت «آرایش اقتصادی جنگی» با محوریت ثباتبخشی به معیشت مردم و نظارت قاطع بر زنجیره تأمین حرکت کند.
دشمنی که در میدان نبرد نظامی و محاصره شکست خورده و امروز به مهرههای سوخته و گروهکهای تروریستی برای ایجاد آشوب دل بسته است، تنها زمانی میتواند به آرزوی خود برای بلعیدن ایران نزدیک شود که در داخل، خطاهای مدیریتی و عملیات روانی جریان غربزده، مسیر را برای او هموار کنند. هوشیاری دستگاههای اجرایی، برخورد قاطع قضایی با مقصران حوادثی چون آبدانان برای خلع سلاح تبلیغاتی دشمن، و بصیرت افکار عمومی، همان سدی است که عصای جریان غربزده را از زیر بغل ترامپ شکستخورده بیرون
خواهد کشید.