نفوذ فرهنگی ایران و جبهه مقاومت در انتخابات آمریکا
حسن رضایی
شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره و سنا، واکنش‌های مختلفی را در فضای سیاسی داخل آمریکا و سطح بین‌الملل در پی داشته است. نخ تسبیح و وجه مشترک تمام این تحلیل‌ها اما یک چیز است؛ نقش شکست نظامی آمریکا در ایران در تعیین نتیجه انتخابات آمریکا! به صورتی که شخص رئیس‌جمهور آمریکا نیز اخیراً با اعتراف به این مسئله، گفته است: «ما در واقع بهترین اقتصاد جهان را داریم! اما به دلیل قیمت بنزین، مردم آن‌طور که اگر این مسئله وجود نداشت، متوجه وضعیت خوب اقتصاد نمی‌شوند. افزایش قیمت بنزین هم ناشی از ایران بود!» اعتراف مکرر مقامات آمریکایی و غربی در بالاترین سطح به این مسئله، می‌تواند حاوی درس‌های مهمی برای فضای سیاست داخلی کشور ما باشد. مثلاً شاید خوب باشد حالا که تأثیر گسترده و جهان‌شمول کارت تنگه هرمز بر اقتصاد و سیاست جهانی به‌روشنی اثبات شده، کسانی که یک‌عمر استفاده از کارت تنگه هرمز را تمسخر کرده و آن را توهم می‌دانستند، حالا دیگر دست از گمراه‌کردن جامعه با تحلیل‌های آبگوشتی خود بردارند. هرچند بعید است زیر اجاق پردرآمد این‌ها با صد رسوایی دیگر هم خاموش شود!
بر همین اساس و چنان‌که کاملاً پیش‌بینی می‌شد، با آشکارشدن بازتاب مقاومت ملت بزرگ ایران در اقتصاد جهانی و تحولات داخلی کشورهای مختلف از جمله آمریکا، حالا همان صاحبان تحلیل‌های آبگوشتی، به‌جای خاموش‌کردن اجاق، فقط آن را سروته کرده‌اند! یعنی اگر تا دیروز می‌گفتند: ترامپ تاجر است، پس برویم مذاکره کنیم و به او امتیاز و پل پیروزی بدهیم تا جنگ تمام شود - بخوانید سایه و تهدید جنگ
بر سر کشور، همیشگی شود - حالا بازمی‌گویند: با آمدن دموکرات‌ها به کنگره، فرصت مهمی برای مذاکره و توافق با آمریکا به وجود آمده است، پس باز باید برویم با آمریکا توافق کنیم و به ترامپ امتیاز بدهیم و او را خوشحال کنیم تا جنگ را تمام کند! عجیب است که این جماعت در هر شرایطی، فرصتی برای مذاکره با ارباب و امتیازدادن به او می‌بینند. انگارنه‌انگار که همین مذاکرات اخیر، سه جنگ در پی داشته است و در سراسر تاریخ مذاکرات ایران و آمریکا، یک‌بار هم آمریکایی‌ها به تعهدات مندرج در توافقات عمل‌نکرده‌اند. علاج چنین دردی هم بعید است ساده باشد. چرا که به قول مرحوم جلال آل‌احمد، غرب‌زدگی مثل وبازدگی است: «می‌گویم همچون وبازدگی و اگر به مذاق خوش‌آیند نیست بگوییم همچون گرمازدگی یا سرمازدگی؛ امّا نه. دست‌کم چیزی است در حدود سن‌زدگی. دیده‌اید که گندم را چه‌طور می‌پوساند؟ از درون. پوسته سالم برجاست؛ امّا فقط پوست است، عین همان پوستی که از پروانه‌ای بر درختی مانده. به هر صورت سخن از یک بیماری است.»
خر همان خر است، پالانش عوض شده
مسئله قابل‌توجه در همین زمینه اما این است که تحولات سیاست داخلی آمریکا که نتیجه مستقیم مقاومت ملت ایران و بسته‌شدن تنگه هرمز توسط رزمندگان دلیر ایران‌زمین است، به‌جز دامن‌زدن به اختلافات داخلی خود آن‌ها، هیچ تفاوتی در دشمنی آمریکا با ملت ایران ایجاد نخواهد کرد. چنان‌که رهبر حکیم انقلاب در پیام اخیر خود به مناسبت روز ۱۳آبان می‌فرمایند: «اگر هنوز کسانی هستند که اندک امیدی به تغییر رفتار یا جابه‌جایی‌های حزبی و جناحی در نظام سلطه دارند و یا تصوّر می‌کنند با امتیاز دادن به آمریکا می‌توانند او را از دشمنی با ملّت ایران منصرف کنند، سخت در اشتباه‌اند. این تصوّر باطل، ناسپاسی نسبت به فتوحات عظیمی است که ملّت مسلمان ایران در سایه توکّل و استقامت و مجاهدت به دست آورده است. آرزوی شیطان بزرگ، تسلیم بی‌قید و شرط ملّت ایران است و کمترین گرایش تسلیم‌آمیز به دشمن سلطه‌گر، سرمایه عظیمی را که به برکت خون شهدا و با فداکاری آحاد ملّت به دست آمده بر باد خواهد داد و دشمن مستکبر را برای زیاده‌خواهی بیشتر و جنگ‌ها و جسارت‌های بعدی جری‌تر خواهد کرد.»
فارغ از تمایل جریان سیاسی غرب‌گرا برای نواختن ساز مذاکره و امتیازدهی به غرب در هر شرایطی اما تحولات مربوط به نتایج انتخابات اخیر آمریکا از زوایای مختلفی برای ما قابل‌بررسی و تفکر است. در همین زمینه، رأی‌آوری چهره‌های مسلمان و شخصیت‌های مخالف اسرائیل، بخش دیگری از واقعیات قابل‌توجه انتخابات اخیر آمریکاست. حجم ناکامی صهیونیست‌ها و ترامپ در این زمینه به حدی بوده است که لورا لومر از چهره‌های جنجالی ماگا و وفادار به ترامپ در واکنش به این موضوع، طی پستی در شبکه ایکس نوشته است: «از گفتن این حرف نفرت دارم، اما آمریکا دیگر تمام شده است. کمونیست‌ها و جهادی‌ها قرار است مرزهای ما را باز کنند و آرای ما را با آرای مهاجران غیرقانونی جایگزین کنند. اکنون نمایندگانی داریم که آشکارا از نفرت خود نسبت به آمریکا، علاقه‌شان به کمونیسم و حمایتشان از قوانین شریعت اسلامی صحبت می‌کنند. وقتی به سال ۲۰۲۸ برسیم، دیگر نمی‌توانیم خسارتی را که آن‌ها به کشورمان وارد می‌کنند، جبران کنیم. جشن ۲۵۰ سالگی آمریکا به مراسم تشییع‌جنازه تبدیل شد. رؤیای آمریکایی مرده است.»
رأی‌آوری چهره‌های مخالف اسرائیل و مسلمان مرهون ایران و جبهه مقاومت
علی‌اکبر عباسی کارشناس مسائل سیاسی در همین زمینه به کیهان می‌گوید: «در مواجهه با رأی‌آوری چهره‌های مسلمان در مجلس نمایندگان و سنای آمریکا، دو رویکرد تفریطی و افراطی قابل‌مشاهده است. برخی فکر می‌کنند این‌ها مثلاً قرار است شهید دیالمه آمریکایی باشند و برخی دیگر کلاً می‌گویند: این‌ها اسلام آمریکایی هستند و رأی‌آوری‌شان اساساً به ما مربوط نیست و اهمیتی ندارد. باید بگویم هر دوی این دیدگاه‌ها، نسبت دقیقی با واقعیت و تحولات جاری ندارند و باید در تحلیل این روندها دقت بیشتری به خرج داد. ببینید، به‌هرحال اینکه یک پزشک آمریکایی مخالف اسرائیل که در غزه به مجروحان کمک می‌کرده و توسط اسرائیل دستگیر شده، به مجلس نمایندگان آمریکا راه پیدا می‌کند، نمی‌توان گفت چیز بی‌اهمیتی است. یا اینکه پایگاه رأی آمریکایی‌ها به فردی که آداب و ظاهر مسلمانی دارد رأی می‌دهند تا به مجلس سنا راه پیدا کند، چیز کمی نیست. این نشانه تحول جامعه آمریکاست. مثلاً شما اگر به سال ۲۰۰۳ برگردید، اصلاً می‌توانید چنین چیزی را تصور کنید؟ طبعاً خیر. پس باید اصل تحول در بافت جامعه آمریکایی را پذیرفت و اینکه رسانه‌ها و چهره‌های اسرائیلی از این مسئله نگران‌اند، بی‌جهت نیست و اتفاقاً کاملاً موجه است. باید نگران باشند. نظرسنجی‌های معتبر خود آمریکایی‌ها هم همین را می‌گویند که مردم آمریکا مخالف اسرائیل‌تر شده‌اند.»
این کارشناس مسائل سیاسی با بیان اینکه گسترش تفکرات مخالف اسرائیل در دنیای غرب، هیچ ربطی به اسلام آمریکایی ندارد و نتیجه روشن عملکرد جبهه مقاومت به رهبری ایران بوده است، می‌افزاید: «شما اگر به سخنان شهید بزرگ یحیی سنوار به‌عنوان طراح عملیات طوفان الاقصی درباره نقش ایران در پشتیبانی از مقاومت فلسطین مراجعه کنید، امروز متوجه می‌شوید که اتفاقاً رأی‌آوری نامزدهای مسلمان و مخالف اسرائیل در انتخابات آمریکا، نمود بارز نفوذ فرهنگی انقلاب اسلامی در جامعه لیبرال آمریکاست. به نظرم، مسلمانان و چهره‌های مخالف اسرائیل که در انتخابات اخیر رأی آورده‌اند چه بدانند، چه ندانند، دارند نان کنش سیاسی جبهه مقاومت به رهبری جمهوری اسلامی ایران را می‌خورند. اگر ایران و جبهه مقاومتی نبود، اعراب تا الان بارها مسئله فلسطین را فروخته بودند و مسئله فلسطین و بلکه خود خاک باقیمانده از فلسطین زیر دلارهای نفتی اعراب دفن شده بود و کسی درباره‌اش حرف نمی‌زد. این‌ها واقعیات دنیای امروز است و بعید است کسی بخواهد آن را انکار کند.»
گرایش افکار عمومی آمریکا
به چهره‌های مخالف اسرائیل و مسلمان
وضعیت رأی‌آوری نامزدهای مسلمان و ضدآمریکایی در انتخابات اخیر آمریکا اما چگونه بوده است؟ در یکی از برجسته‌ترین این تحولات در میشیگان، رقابت انتخاباتی «عبدالرحمن السید» نامزد دموکرات مجلس سنا و رقیب جمهوری‌خواهش «مایک راجرز» به یکی از جنجالی‌ترین رقابت‌های انتخاباتی آمریکا تبدیل شد. حالا اما با آغاز به کار کنگره جدید در ماه ژانویه، عبدال السید به نخستین مسلمانی تبدیل خواهد شد که در مجلس سنای ایالات متحده خدمت می‌کند. او به‌خاطر مواضع مخالف اسرائیل خود بسیار موردتوجه مردم میشیگان قرار گرفته بود و توانست در مرحله مقدماتی انتخابات هم رقیب سرسخت خود، یعنی «هیلی استیونس»، را پشت سر بگذارد. این در حالی بود که استیونس از حمایت کامل لابی اسرائیل در آمریکا برخوردار بود. کمیته روابط‌عمومی آمریکا - اسرائیل که به‌اختصار با نام ایپک (AIPAC) از آن یاد می‌شود، ۶۰ میلیون دلار را برای شکست عبدل السید هزینه کرد، اما در نهایت نتوانست مانع پیروزی این پزشک در مرحله مقدماتی انتخابات مجلس سنا
شود.
رأی‌آوری مجدد «رشیده طلیب»، نماینده دموکرات و فعلی کنگره از ایالت میشیگان نیز در همین راستا قابل‌توضیح است. طلیب، نماینده دموکرات آمریکا از «دیترویت» میشیگان بر «جیمز دی. هوپر» جمهوری‌خواه از لیوونیا که برای دومین بار متوالی با او روبه‌رو بود، پیروز شد. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، طلیب ۸۴ درصد آرا را در مقابل ۱۴ درصد هوپر به دست آورد. مواضع او علیه رژیم صهیونیستی همیشه قاطع و صریح بوده است. او بارها اقدامات اسرائیل در غزه را «نسل‌کشی» توصیف کرده، خواستار آتش‌بس شده و از جنبش‌های فلسطینی حمایت کرده است. وی همچنین از منتقدان جدی حمایت نظامی آمریکا از اسرائیل است. همچنین «ایلهان عمر» برای یک دوره دیگر به نمایندگی از حوزه پنجم انتخاباتی مینه‌سوتا برگزیده شد. طبق نتایج اعلام‌شده، ایلهان عمر با کسب ۶۲.۷۷ درصد آرا بر رقیب جمهوری‌خواه خود، «جان نیگل» که ۲۸.۳۱ درصد آرا را به دست آورد، پیروز شد. عمر مسلمان است و از منتقدان جدی اسرائیل به شمار می‌رود. این سیاست‌مدار هم به‌شدت مورد خشم دونالد ترامپ قرار گرفته بود، به‌طوری‌که رئیس‌جمهور آمریکا در مورد عمر گفته بود که «او ممکن است به زندان برود... به نظر من او آدمی بیمار و بسیار غیرصادق است؛ کسی که از کشور ما متنفر است.»
این شروع یک سونامی است؟!
«لطیفه سایمون»، دیگر نامزد مسلمان نیز موفق به کسب کرسی کنگره از ایالت کالیفرنیا شد و «عایشه وهاب»، نامزد افغان - آمریکایی نیز در همین ایالت پیروز انتخابات شد. همچنین، «عبیر قواص» به‌عنوان نخستین فلسطینی - آمریکایی به مجلس سنای ایالت نیویورک راه یافت و بر اساس گزارش‌ها انتخاب او با حمایت «زهران ممدانی»، شهردار منطقه‌ای در نیویورک، همراه بود. قواص که در خانواده‌ای از آوارگان فلسطینی در نیویورک متولد و بزرگ شده، کارزار خود را بر مسکن مقرون‌به‌صرفه، خدمات درمانی، حمل‌ونقل عمومی و حمایت از حقوق مهاجران متمرکز کرده بود. دفاع از حقوق فلسطینیان و مخالفت با تأمین مالی جنگ علیه غزه نیز از محورهای مواضع او بوده است. دکتر «آدم هشام حماوی» که پیش‌تر به درمان کودکان اهل غزه پرداخته بود نیز پس از شکست‌دادن رقیب جمهوری‌خواه خود موفق به کسب کرسی کنگره از ایالت نیوجرسی شد. کریس راب دیگر چهره مخالف اسرائیل است که از ایالت پنسیلوانیا راهی مجلس آمریکا شده است. او که ترقی‌خواه است، کارزارهای انتخاباتی خود را بر پایه مخالفت با اسرائیل بنیان گذاشته بود. او به‌وضوح از لابی‌های حامی رژیم صهیونیستی در ایالات متحده انتقاد کرده و خواهان تحریم کامل فروش سلاح به اسرائیل شده است. او نیز از حامیان برجسته مردم فلسطین به شمار می‌رود.
داریالیزا آویلا شوالیه دیگر چهره مخالف اسرائیل است که از نیویورک به مجلس رسیده است. او در تجمعات اعتراضی در حمایت از فلسطین شرکت می‌کرده و مخالفت خود را با حمایت آمریکا از اقدامات اسرائیل در غزه اعلام کرده است. مجموعه این تحولات، این سؤال اساسی را در اذهان همگان سبز می‌کند که آیا این‌ها پیش‌درآمد یک سونامی مخالف اسرائیل در جامعه آمریکاست یا خیر؟! پاسخ ظاهراً مثبت است!