جنگ اقتصادی با مدیران پاداش‌بگیر ممکن نیست
14 آبان رئیس‌جمهور گفت: «درگیر جنگ تمام عیار اقتصادی هستیم»؛
3 روز بعد، دستور توقف پاداش برای مدیران شرکت‌های زیان‌ده صادر شد؛ اقدامی ضروری، لازم و شایسته که در وضعیت فعلی کافی نیست.
مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور روز پنجشنبه 14 آبان 1405 به صورت ویدیوکنفرانس در نشست شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان گیلان حاضر شد و گفت: کشور در شرایط نه جنگ نه صلح قرار ندارد، بلکه درگیر جنگ تمام‌عیار اقتصادی است؛ جنگی که با وجود نبود درگیری نظامی، از طریق مسدودسازی مسیرهای آبی و ایجاد محدودیت در مسیرهای زمینی علیه کشور دنبال می‌شود.
17 آبان یعنی 3 روز بعد، رئیس‌جمهور در جلسه هیئت دولت با اشاره به اینکه برخی مدیران توانایی لازم برای اداره مجموعه‌های تحت مدیریت خود را ندارند و شرکت‌ها را به سمت زیان‌دهی سوق داده‌اند، تصریح کرد: این رویه مسیر درستی نیست و باید با آن برخورد شود و جلوی پرداخت پاداش‌ها و مزایای غیرمتعارف به مدیران شرکت‌های زیان‌ده گرفته شود.
کشوری که با جنگ اقتصادی دست و پنجه نرم می‌کند، نیازمند مدیریت و آرایش جنگی در حوزه اقتصاد است؛ دستور رئیس‌جمهور برای توقف پرداخت پاداش‌های غیرمتعارف بخشی از همین نیاز را تامین می‌کند اما به همین میزان نباید اکتفا کرد.
توقف پاداش مدیران شرکت‌های زیان‌ده، اگرچه اقدامی اصلاحی است اما در شرایط جنگی، «تنبیه» محسوب نمی‌شود؛ تداوم مدیریت افراد ناتوان یعنی ادامه خسران و زیان؛ هزینه‌ای که در وضعیت فعلی باید از آن پرهیز داشت.
پرسشی که پس از دستور رئیس‌جمهور باقی مانده این است که «چرا مدیر ناتوان در شرایط نامساعد جنگ اقتصادی باید در جایگاه مدیریت باقی بماند؟!»؛ در چنین شرایطی بسنده کردن به توقف پاداش، شانس مجدد به مدیر ناکارآمد و فرصت‌‌سوزی است.
با وجود تصریح و تاکید رئیس‌جمهور بر حساسیت وضعیت فعلی، کمترین انتظار برکناری مدیران ناکارآمد است ولی این مدیران هنوز بر اریکه قدرت تکیه زده‌اند!
نکته دیگر اینکه، زیان‌دهی شرکت‌های دولتی صرفاً ناترازی مالی نیست؛ هر زیان به معنای کاهش منابعی است که باید صرف توسعه زیرساخت‌ها، حمایت از تولید و بهبود وضعیت اقتصادی مردم شود؛ از این منظر، ادامه فعالیت مدیران ناکارآمد، تاثیر مستقیم بر بودجه عمومی داشته و با منافع جمعی در تعارض است.