بفــرمـا سـانـدویـچ
ابوالقاسم محمدزاده
نزدیک به دویست و چند شب است که مردم در چهارراه‌ها و میادین شهر حضور دارند و با استقامت و صلابت پرچم گردانی می‌کنند و من هم از این قافله عقب نیستم و همراه و همصدای آنها هستم.
گاهی با آنها شعار می‌دهم و رفیق می‌شویم که این از برکات تجمعات خیابانی است و گاهی در جمع آنها حرف می‌زنم.
دیشب هم یکی از شب‌هایی بود که به جمع مردم پیوستم. گفتیم و گفتند. شعار دادیم و فریاد مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل سردادیم.
کار که تمام شد و بساط میدان‌داری و حضورمان در شرف جمع‌شدن بود و وقت رفتن به خانه؛ کسی گفت:
- آقا ساندویج بدم خدمتتون.
می‌خواستم بروم، اما ایستادم و با لبخند گفتم: بله داداش، نیکی و پرسش.
نان سنگکی در حد یک نان ساندویچی پیچیده‌شده‌ای را به دستم داد و آهسته گفت:
- ساندویچ نون و پنیره.
- چی ازین بهتر، خیلی هم خوبه، خدا قبول کنه.
انگاری یخش تازه باز شده باشد و برقی توی چشمانش دوید و با خنده گفت:
- نوش جانت.
اولین گاز را که به ساندویچ زدم و از گلویم پایین رفت، طعم خوشی داشت و گفتم:
- خوشمزه‌اس. هر شب ساندویچ نون پنیر میدی؟
- آره از شب پنجم تجمع.
- چرا؟
-دیدم بعضی‌ها از سر شب میان اینجا. حتما گشنه میشن. پیش خودم گفتم یه لقمه بدم ضعف نکنن...
در حیرتم. آقای شهیدمان چه چیزی را دیده بودند که فرمودند:
- اگر اتفاقی برای این مملکت بیفتد، این مردم مبعوث خواهند شد و از این مملکت محافظت می‌کنند.
و به راستی بعثت چه جالب و زیبا به وقوع پیوسته است.
عده‌ای مبعوث شده‌اند تا مدافع کشور و مملکت و دین باشند و در این میانه، کسانی پیدا می‌شوند، ظهور پیدا می‌کنند تا با بعثت‌شان حرکات و سکناتی انجام بدهند که غیرمنتظره است، یکی مخترع نگهداری شبانه‌روزی پرچم در اصلی‌ترین چهارراه شهر می‌شود و دیگری نذر فرهنگی می‌کند و میزی در محل تجمع مردمی قرار می‌دهد تا کودکان در آنجا به سلیقه خودشان نقاشی بکشند و پدر و مادرها با فراغ خاطر، شعار حمایت از نظام سر دهند و انواع حرکت‌های نویین مردمی شکل می‌گیرد که در دنیا
بی‌نظیر است.
چه خوش‌طعم و به‌یادماندنی بود طعم ساندویچ نان و پنیر
آخر شب.
- خدا برکت بدهد به مال و سفره‌اش. ثوابش ذخیره آخرتش باشد.
و تا کور شود هر آنکه نتواند دید اتحاد و حضور این مردم را در صحنه صحنه‌های انقلاب...