انتقال قدرت
دفتر پژوهش‌های مؤسسه کیهان
بلافاصله در روزهای پس از پیروزی غیرمحتمل ترامپ، به نظر می‌رسید که او نسبت به تنظیم مجدد روابط خود با رسانه‌ها خوش‌بین بود. او از هوپ خواست تحریریه کنده نست1 ناشر نیویورکر، ونیتی فیر، جی کیو و وگو2 را برای یک جلسه به دفتر خود دعوت کند و سخت تلاش کرد تا آنها را مجذوب خود کند. او همین کار را با نیویورک‌تایمز هم انجام داد.
پس از آن، نیویورک تایمز یکی از ناعادلانه‌ترین داستان‌های تاریخ خود را منتشر کرد. رؤسای سازمان‌های اطلاعاتی اوباما – جان برنان3، مدیر سیا، جیمز کلاپر4، مدیر اطلاعات ملی و جیم کومی5، رئیس اف‌بی‌آی – به برج ترامپ آمده بودند تا موضوعات خود را در اولین جلسه اطلاعاتی رئیس‌جمهور منتخب ارائه دهند. با پایان یافتن جلسه، کومی، ترامپ را کنار کشید و در مورد وجود پرونده بدنام کریستوفر استیل6 به او گفت. یک پرونده شرم‌آور و آشکارا جعلی که بعداً متوجه شدیم توسط کمیته ملی دموکرات7 تأمین مالی شده است. بسیاری از روزنامه‌نگاران آن را دیده بودند، اما نتوانستند شایعات بی‌اساس را تأیید کنند. اف‌بی‌آی می‌دانست پرونده تأیید نشده است، اما کومی تصمیم گرفت ترامپ را در مورد پرونده مطلع کند. خود این اطلاع ارزش خبری داشت، بنابراین نیویورک‌تایمز اکنون می‌تواند گزارش منتشر‌شده در مورد پرونده را توجیه کند.
بقیه مطبوعات در مورد این پرونده وسواس داشتند، کمپین کلینتون آن را تقویت کرد، مدیران تلویزیونی گفتند این نوک کوه یخ است، و روایت تبانی بین کمپین ترامپ و روسیه ریشه دوانید. با تماشای این برملاسازی‌ها، بیشتر این ادعاها را رد کردم زیرا می‌دانستم آنها بی‌اساس هستند. فکر می‌کردم یک رسانه معتبر متوجه این موضوع خواهد شد.
ایجاد دولت جدید یک تعهد سرنوشت‌ساز است. در ماه مه 2016، ترامپ کریس کریستی را به عنوان مسئول انتقال قدرت منصوب کرد. من در جلسه بودم. «در مورد کریس چه کنیم؟» ترامپ شروع کرد و به فرماندار نگاه کرد. کریستی توضیح داد او واقعاً می‌خواست انتقال قدرت را رهبری کند و می‌توانست آن کار را به خوبی انجام دهد.
«خب، در مورد موضوع چارلی چطور؟» ترامپ با اشاره به رابطه پیچیده پدرم با کریستی پرسید.
گفتم: «امروز صبح بعد از درخواست شما با پدرم صحبت کردم و او هیچ کینه‌ای ندارد و فکر می‌کند شما باید هر کاری که فکر می‌کنید برای شما و کشور بهترین است، انجام دهید.»
«پس بعد از آن، ما باهم خوب هستیم؟» ترامپ پرسید.
پاسخ دادم: «پدرم مشکلی ندارد. اما درمورد من و کریس، اگر می‌خواهیم با هم کار کنیم، باید به او بگویم احساس می‌کنم نحوه رسیدگی شما به پرونده پدرم بیش از حد جوگیرانه بود و به من و خانواده‌ام آسیب جدی وارد کرد.»
کریستی توضیح داد او فقط کار خود را انجام داده و پدرم مرتکب جرمی شده است، و این کار شخصی نبود.
گفتم: «خب، با احترام، من دیدگاه متفاوتی در این مورد دارم. اگر برای شما شخصی نبود، پس چطور شد که تاریخ آزادی پدرم را پس از گذراندن دوران محکومیتش به چالش کشیدید؟ امیدوارم بتوانید درک کنید داشتن یک عزیز در زندان برای یک خانواده چقدر بی‌رحمانه است. تنها تسلی خاطر این است که تاریخی داشته باشید و کابوس شما در آن تاریخ به پایان برسد. وقتی دادستان به گذشته برمی‌گردد و با تاریخ آزادی مخالفت می‌کند، و آزادی برای مدت نامحدودی به تعویق می‌افتد، این برای یک خانواده ویرانگر است. پس به من نگویید شخصی نبود، زیرا اگر شخصی نبود، به او اجازه می‌دادید به موقع به خانه بیاید.»
کریستی گفت: «می‌دانی، جرمی که پدرت مرتکب شد وحشتناک بود.»
سپس ترامپ مداخله کرد: «کریس، این یک دعوای خانوادگی بود.»
گفتم: «ببین، در پایان روز مهم نیست. دونالد از تو می‌خواهد که کاری انجام دهی. من به شما قول می‌دهم: من این موضوع را در گذشته قرار داده‌ام، از هر‌کاری که بتوانم برای حمایت از شما انجام دهم دریغ نخواهم کرد. من این‌جا هستم تا کمک کنم. این فرصتی برای کمک به کشور است. این در مورد خدمات است. می‌توانیم کدورت شخصی را که در گذشته به وجود آمده است را بگیریم و کنار بگذاریم، زیرا در حال حاضر به کاری که انجام می‌دهیم مربوط نیست.»
کریستی موافقت کرد: «باشه، بیایید این کار را انجام دهیم.»
پی‌نوشت‌ها:
1. Condé Nast
2. New Yorkerk، Vanity Fair، GQ و Vogue
3. John Brennan
4. James Clapper
5. Jim Comey
6. Christopher Steele
7. DNC
Democratic National Committee، هیئت حاکمه حزب دموکرات ایالات متحده است. این کمیته استراتژی را برای حمایت از نامزدهای حزب دموکرات در سراسر کشور برای ادارات محلی، ایالتی و ملی هماهنگ می‌کند، و همچنین برای ایجاد یک «برند حزب» کار می‌کند.