من هرگز به این عادت نخواهم کرد
دفتر پژوهش‌های مؤسسه کیهان
به‌عنوان یک نیویورکی، عادت داشتم پشت ترافیک بمانم، نه اینکه باعث ایجاد آن شوم. با این حال، سی ساعت پس از پیروزی ترامپ، خودم را در یک کاروان سرویس مخفی دیدم که در کنار یک تیم حفاظتی با تفنگ‌های نیمه‌خودکار و عینک دید در شب از خیابان‌های منهتن به سمت فرودگاه لاگاردیا(۱) عبور می‌کرد.
از طریق شیشه‌های ضدگلوله زره‌پوش خودروی شوی سابربان(۲)، بلوک‌ها را تماشا می‌کردم؛ دیواره انسانی از افسران پلیس نیویورک(۳) از عبور و مرور ماشین‌ها و عابران پیاده جلوگیری می‌کرد.
حتی سیستم حمل‌ونقل اف‌دی‌آر درایو(۴) اجازه ورود به منهتن را نداشت. برای اولین بار، شروع کردم به درک اینکه چه میزان زندگی‌ام قرار است تغییر کند.
از ترامپ پرسیدم آیا فکر می‌کند به آن شرایط عادت خواهد کرد؟
او گفت: «من به عنوان یک کودک در کوئینز(۵) بزرگ شدم. من هرگز به این چیزها عادت نمی‌کنم، بلکه همیشه فقط برایم جالب خواهد بود.»
همان‌طور که ما به سمت جاده آسفالت فرودگاه لاگاردیا می‌رفتیم، ماشین‌های آتش‌نشانی اداره امور بندری(۶)، لوله‌های آب‌پاش خود را پنجاه فوت در آسمان بلند کردند و طاقی از آب را بر فراز هواپیمای ۷۵۷ ترامپ که برای چندین دهه در آنجا پارک کرده بود، تشکیل دادند.
افسران اداره امور بندری عاشق ترامپ بودند. همیشه وقتی به فرودگاه می‌رسید، سلام و احوال‌پرسی می‌کرد و تشکر می‌کرد. ادای احترام آن‌ها در آن روز نشانه نهایت احترام بود.
ما در راه بودیم تا رئیس‌جمهور اوباما را ببینیم. او ترامپ و ملانیا را برای بازدید از کاخ سفید دعوت کرده بود. همان‌طور که مسیر دایره‌ای طولانی که حلقه‌ای را در اطراف چمن جنوبی(۷) کاخ سفید، جایی که هلیکوپتر مارین وان(۸) رئیس‌جمهور در آن فرود می‌آید، تشکیل می‌دهد، طی کردیم، دو تفنگد‌ار دریایی با لباس رسمی که خبردار ایستاده بودند، از ما استقبال کردند. رئیس‌جمهور اوباما بیرون از کاخ سفید با ما ملاقات کرد و ما را با مهربانی به اتاق پذیرش دیپلماتیک(۹)، که دفتر کار زیبای رئیس‌جمهور(۱۰) است و اغلب برای خوشامدگویی به رهبران خارجی در طول سفرهای دولتی استفاده می‌شود، راهنمایی کرد. دن اسکاوینو در حال فیلم‌برداری از ورود ترامپ و ملانیا بود، اما یکی از مقامات تشریفات کاخ سفید به او گفت زمانی که بانوی اول، میشل اوباما(۱۱)، به ملانیا خوشامد می‌گوید، دوربین را خاموش کند. هنگامی که آن دو برای صرف چای به طبقه بالا، به اقامتگاه اجرائی(۱۲)، رفتند، رئیس‌جمهور اوباما، ترامپ و بقیه ما را از رواق ستون‌دار معروفی که اقامتگاه را به بال غربی متصل می‌کند، هدایت کرد.
من راهرو را از تلویزیون دیده بودم، اما این اولین باری بود که از راهروی طبقاتی از کنار باغ گل رز(۱۳) عبور می‌کردم و سعی کردم در طول این چهل‌و‌پنج ثانیه پیاده‌روی، همه‌چیز را درک کنم.
به عنوان کسی که همیشه به املاک و مستغلات توجه می‌کرد، از مساحت محدود بال غربی شوکه شدم. میزهایی در اطراف اتاق‌های تنگ و بدون پنجره قرار داشتند که در آن پوشه‌های اداری روی هم چیده شده بودند. دفاتر کارمندان ارشد در سه طبقه پراکنده بودند.
این دقیقاً برعکس فضاهای کاری باز بود که برای همکاری در شرکت‌هایم مفید می‌دانستم. زیبا بود، اما به نظر نمی‌رسید برای جهان آزاد(۱۴) پویا در دوران مدرن طراحی شده باشد. با این حال، به‌محض اینکه وارد دفتر کار رئیس‌جمهور شدیم، فهمیدم که چرا این مکان مردم را شیفته خود کرده است. مهیّج بود. سقف هجده فوتی که با یک مهر ریاست‌جمهوری گچی بزرگ تزیین شده است؛ مناظر خیره‌کننده باغ رز و چمن جنوبی با بنای یادبود واشنگتن(۱۵) در دوردست. فرش بیضی سفارشی که محیط دایره‌ای صد فوت با کف بلوط و گردو را می‌پوشاند. حکاکی‌های پرآذین چوب‌هایی که از کشتی بریتانیایی(۱۶) برای ساختن میز نمادین بازیافت شده‌اند. دفتر کار رئیس‌جمهور بزرگ‌ترین مزیت زمین خانگی(۱۷) در جهان است. بعداً شاهد بودم که سران کشورها، غول‌های تجارت و قانون‌گذاران قدرتمند چنان از ابهت اتاق متحیر می‌شوند که در سخنانشان به اشتباه می‌افتند و سعی می‌کردند اظهارات خود را که با دقت آماده شده بودند، در چند دقیقه ارزشمند خود با رئیس‌جمهور ایالات متحده بیان کنند.
اوباما و ترامپ حدود یک ساعت و نیم به طور خصوصی با یکدیگر دیدار کردند. پس از آن، ترامپ اوباما را سیاستمداری صریح توصیف کرد که صمیمی و حتی خونگرم بود.
او به یاد می‌آورد اوباما جلسه آن‌ها را با یک حرف دوپهلو آغاز کرد: «من سخنرانی‌های شما را در سال‌های گذشته تماشا کرده‌ام و باید بگویم شما سیاستمداری شگفت‌انگیز هستید. در مورد بسیاری از مسائل، من هنوز نمی‌توانم بفهمم موضع شما چیست. آیا طرفدار اسلحه هستید، آیا مخالف اسلحه؟ آیا طرفدار زندگی هستید؟ آیا طرفدار انتخاب هستید؟ شما این توانایی شگفت‌انگیز را دارید که در هر طرف یک موضوع حضور داشته باشید.» اوباما به ترامپ هشدار داد ژنرال مایکل فلین(۱۸) را به عنوان مشاور امنیت ملی استخدام نکند و گفت او معتقد است کره شمالی بزرگ‌ترین تهدید آمریکاست.
پس از ملاقات آن‌ها، اوباما به یک دستیار اشاره کرد تا خبرنگاران را وارد کند. هوپ هیکس(۱۹)، دن اسکاوینو و من دعوت شدیم در پشت اتاق بایستیم. آرامش دفتر کار رئیس‌جمهور با عجله خبرنگاران برای ورود و با فریاد پرسش‌های پیاپی‌شان، درحالی‌که دوربین‌ها در هر ثانیه بیست‌بار عکس می‌انداختند، از بین رفت.
شبیه هیچ چیزی که قبلاً تجربه کرده بودم نبود، حتی در مبارزات انتخاباتی. به همان سرعتی که ازدحام شروع شده بود، تمام شد و اوباما به ترامپ توصیه‌ای کرد: «اگر به سؤالات آن‌ها پاسخ ندهی، دیگر سؤال نمی‌پرسند.» پیشنهاد خوبی بود، اما نمی‌توانستم تصور کنم پدر همسرم آن را قبول کند.
در راه خروج به سمت کاروان، در حالی که دوباره از راهروی ستون‌دار عبور می‌کردیم، اوباما به سمت من برگشت و پرسید: «آیا شما و ایوانکا تصمیم گرفته‌اید به واشنگتن بیایید؟» گفتم که تصمیم نگرفته‌ایم. او تشویق کرد: «حتماً باید این کار را بکنید. شما می‌توانید در این جا کارهای خوبی انجام دهید.»
ملانیا در بازگشت به نیویورک‌سیتی اشاره کرد که اقامتگاه کاخ سفید قدیمی بود و قبل از نقل مکان باید کارهایی در آنجا انجام شود. ترامپ رو به او کرد و گفت: «عزیزم، زیاد کار نکن. این کاخ سفید است ـ عالی است. اگر برای آبه لینکلن صادق(۲۰) به‌اندازه کافی خوب بوده، برای ما هم به اندازه کافی خوب خواهد بود.»
ترامپ به طور فوق‌العاده‌ای اهل فکر بود. او سنگینی مسئولیتی را که به او سپرده شده بود احساس می‌کرد. او واقعاً می‌خواست به اتحاد کشور کمک کند. او از ایوانکا خواست که با چلسی کلینتون(۲۱)، که دوست اجتماعی ما بود، تماس بگیرد و بگوید ترامپ قصد ندارد به عقب نگاه کند و امیدوار است با هیلاری رابطه صمیمانه‌ای داشته باشد تا کشور را متحد کند.
او حتی به ایوانکا گفت هیلاری و بیل را برای شام در هفته‌های آینده دعوت کند.
ایوانکا با چلسی تماس گرفت، اما چند روز بعد هیلاری از چالش جیل استین(۲۲) در انتخابات حمایت کرد و ترامپ دست از همکاری بیشتر کشید.
درحالی‌که ترامپ قصد ساخت پل‌های ارتباطی داشت، کمپین کلینتون قبل از شروع ریاست‌جمهوری ترامپ، مشغول طرح‌ریزی در سایه، برای فلج‌کردن ریاست‌جمهوری بود. همان‌طور که جاناتان آلن(۲۳) و امی پارنز(۲۴) در کتاب «شکسته‌شده»(۲۵) گزارش دادند، کمتر از بیست‌و‌چهار ساعت پس از شکستشان، در مقر کلینتون، جان پودستا(۲۶) و رابی موک(۲۷)، از اعضای بسیار مهم کمپین انتخاباتی، این ایده را مطرح کردند که علت باخت هیلاری را دخالت روسیه بدانند.
وقتی گزارش‌های خبری منتشر شدند، فکر می‌کردم این ادعاها پوچ هستند و هرگز جدی گرفته نمی‌شوند. من نمی‌دانستم سایه این داستان ساختگی سال‌ها بر سر دولت ترامپ خواهد بود.
پانوشت‌ها:
۱- LaGuardia Airport
۲- Chevy Suburban
۳- NYPD
۴- FDR Drive
Franklin D. Roosevelt East River Drive، که معمولاً به اختصار FDR Drive نامیده می‌شود، یک پارک‌راه با دسترسی محدود به طول ۹.۶۸ مایل (۱۵.۵۸ کیلومتر) در سمت شرقی ناحیه شهر نیویورک منهتن است.
۵- Queens
۶- Port Authority
۷- South Lawn
۸- Marine One
۹- Diplomatic Reception Room
۱۰- Oval Office
۱۱- First Lady Michelle Obama
۱۲- Executive Residence
۱۳- Rose Garden
۱۴- free world
جهان آزاد یک اصطلاح تبلیغاتی است که عمدتاً در طول جنگ سرد از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۹۱ برای اشاره به بلوک غرب و کشورهای مشابه استفاده می‌شود.
۱۵- Washington Monument towering
۱۶- HMS Resolute
HMS Resolute یک کشتی باری در اواسط قرن نوزدهم متعلق به نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا بود که مخصوصاً برای اکتشاف قطب شمال تجهیز شده بود. Resolute در یخ به دام افتاد و در سال ۱۸۵۴ رها شد. او توسط یک صیاد نهنگ آمریکایی بازیابی شد و در سال ۱۸۵۶ به ملکه ویکتوریا بازگردانده شد.
۱۷- در بسکتبال، عبارت «مزیت زمین خانگی» معمولاً به مزایای جسمی و روانی اشاره دارد که یک بازیکن هنگام مسابقه در میدان خود تجربه می‌کند.
۱۸- General Michael Flynn
۱۹- Hope Hicks
۲۰- Honest Abe Lincoln
«آبه صادق» نام مستعاری بود که آبراهام لینکلن آن را با افتخار پذیرفت. او به صداقت خود اعتقاد داشت و برای حفظ شهرت خود به عنوان یک سیاستمدار و وکیل صادق تلاش کرد.
۲۱- Chelsea Clinton
چلسی ویکتوریا کلینتون (زاده ۲۷ فوریه ۱۹۸۰) نویسنده آمریکایی و مدافع سلامت جهانی است. او تنها فرزند بیل کلینتون، رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده، و هیلاری کلینتون، وزیر امور‌خارجه سابق و نامزد ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا است.
۲۲- Jill Stein
جیل استین، نامزد سابق ریاست‌جمهوری حزب سبز، از دادگاه فدرال خواسته است که چندین شهرستان پنسیلوانیا را از استفاده دستگاه‌های رأی خود منع کند، زیرا به عنوان بخشی از یک اختلاف طولانی‌مدت مبنی بر اینکه این دستگاه‌ها ناامن هستند و از توافق‌نامه حل‌وفصل منعقدشده در سال گذشته پیروی نمی‌کنند. خانم استین و چهار حامی می‌گویند که ماشین‌های مورد بحث در برابر هک یا سایر نقص‌ها آسیب‌پذیر هستند، زیرا رأی‌دهندگان باید به جای نوشتن مستقیم روی برگه‌های رأی، از صفحه لمسی استفاده کنند و نمی‌توانند به‌راحتی انتخاب‌های خود را دوباره بررسی کنند.
۲۳- Jonathan Allen
۲۴- Amie Parnes
۲۵- Shattered
«شکسته‌شده: درون کمپین محکوم‌به‌فنای هیلاری کلینتون» کتابی است نوشته روزنامه‌نگاران سیاسی جاناتان آلن و امی پارنز درباره مبارزات ناموفق هیلاری کلینتون در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶. این کتاب در ۱۸ آوریل ۲۰۱۷ توسط انتشارات کرون منتشر شد و هدف آن تعیین علت شکست کلینتون در انتخابات به دونالد ترامپ است.
۲۶- John Podesta
۲۷- Robby Mook