نشریه آمریکایی «فارن افرز»: جنگ با ایران، شکستی استراتژیک بود
نشریه آمریکایی «فارن افرز» در تازه‌ترین تحلیل منتشره شده، جنگ با ایران را این‌گونه توصیف کرد: «جنگ با ایران یک شکست استراتژیک بود».
«آمریکا و اسرائیل نشان دادند که رسیدن به برخی از اهداف نظامی و اولیه ممکن است؛ اما پس از هشت ماه جنگ و فشار، نتوانستند به اهداف کلان از جمله تغییر حکومت، نابودی برنامه هسته‌ای ایران یا حتی بازگشایی تنگه هرمز دست یابند»؛ این اولین پاراگراف از مقاله‌ای به قلم «آلیسون مینور» و «نیت سوانسون» است.
آلیسون مینور، پژوهشگر برنامه خاورمیانه در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی(CSIS) و نیت سوانسون، مدیر پروژه استراتژی ایران در شورای آتلانتیک و مدیر پیشین بخش ایران در شورای امنیت ملی آمریکا با انتشار یادداشتی تحلیلی، چالش‌ها و موانع جنگ با ایران را بررسی کردند.
سوانسون و مینور معتقدند که جنگ با ایران به «بن‌بست» رسیده، انعطاف لازم در مذاکرات به چشم نمی‌خورد و هیچ یک از طرفین (آمریکا و ایران) حاضر به دادن امتیاز نیستند؛ از این رو نویسندگان پیشنهاد عوارض منطقه‌ای را در قالب یک تئوری فریبنده و با عبارات بدون بار و خنثی مطرح کردند.
در ادامه متن آمده است: «از نظر تئوری، کشیده شدن جنگ به یک بن‌بستِ دردناک باید راه را برای دستیابی به نتایج دیپلماتیک هموار کند. اما هر دو طرف نشان داده‌اند که قادر به دادن امتیازات لازم برای رسیدن به توافق نیستند ... اما یک راه آبرومندانه برای ایران و ایالات متحده وجود دارد تا خود را از این درگیری خلاص کنند: آتش‌بس با میانجیگری و مدیریت کشورهای عربی خلیج‌فارس... این توافق این‌گونه شروع می‌شود که کشورهای خلیج‌فارس به ایران کمک‌های اقتصادی ارائه می‌دهند، در ازای آن ایران محدودیت‌های خود را بر تنگه هرمز لغو می‌کند».
پیشنهاد «کمک اقتصادی کشورهای عربی به ایران در ازای باز شدن تنگه هرمز» همان «عوارض» است؛ اما کشورهای اروپایی، آمریکا و شرق دور از آن مستثنی شده‌اند؛ در این پیشنهاد به صورت کاملا هوشمندانه، عبارت عوارض به کار نرفته است تا احساس پیروزی به ایران و تصور شکست به آمریکا منتقل نگردد درحالی که کمک اقتصادی به ایران در ازای بازگشایی تنگه معنایی بجز عوارض ندارد.
به نظر می‌رسد، نخبگان آمریکایی نیز مانند سیاستمداران و مقامات این کشور به دوشیدن اعراب معتقدند؛ چرا که تاوان جنایات و تعدی ارتش آمریکا به ایران را از خزانه اعراب و با دینار پرداخت می‌کنند نه دلار ایالات متحده؛ به عبارتی دیگر، اعراب گوشت قربانی و وجه‌المصالحه می‌شوند تا حیثیت آمریکا به عنوان یک «هژمون» در جامعه بین‌المللی حفظ شود.