هشدار نجباء عراق به دولت الزیدی درباره هرگونه تلاش برای تضعیف حشدالشعبی
سرویس خارجی-
مقاومت اسلامی نجباء با صدور بیانیه‌ای نسبت به هرگونه تلاش برای تضعیف، ایجاد چنددستگی یا انحلال حشدالشعبی هشدار داد و اصلاحات پیشنهادی در قانون این نیرو را نتیجه «دخالت‌های مشکوک وهابی و صهیونیستی» دانست.
حشدالشعبی در سال ۲۰۱۴ و در پی فراخوان مرجعیت دینی عراق برای مقابله با پیشروی گروه‌های تکفیری شکل گرفت و به‌سرعت به یکی از اصلی‌ترین ستون‌های دفاعی کشور تبدیل شد. این نیرو که از ترکیب نیروهای داوطلب مردمی و یگان‌های سازمان‌یافته تشکیل شده بود، نقش تعیین‌کننده‌ای در بازپس‌گیری شهرها و مناطق وسیعی از دست داعش ایفا کرد و در عملیات‌های مهم از جمله آزادسازی فلوجه، رمادی، موصل و مناطق غربی و شمالی عراق حضوری پررنگ و مؤثر داشت. حشدالشعبی با تلفیق انگیزه‌های دینی، ملی و مردمی، توانست در شرایطی که ارتش رسمی با چالش‌های جدی روبه‌رو بود، خلا امنیتی را پر کند و به نماد مقاومت داخلی در برابر تهدیدات وجودی تبدیل شود، نقشی که همچنان در حافظه جمعی عراقی‌ها به‌عنوان نقطه عطف دفاع از تمامیت ارضی و استقلال کشور ثبت شده است. در این مسیر، پیوند عمیق و دیرینه نیروهای مقاومت عراق با جمهوری اسلامی ایران نقشی محوری ایفا کرد، حمایتی که شامل اعزام مستشاران نظامی، انتقال تجربیات میدانی، تأمین تسلیحات و هماهنگی عملیاتی بود و به‌ویژه با حضور و هدایت سردار قاسم سلیمانی، به یکی از عوامل تعیین‌کننده در شکست داعش و تثبیت امنیت نسبی در عراق تبدیل شد. این همکاری استراتژیک، فراتر از کمک نظامی صرف، بر پایه اشتراکات مذهبی و نگاه مشترک به مفهوم مقاومت شکل گرفت و همچنان به‌عنوان یکی از ارکان همبستگی محور مقاومت در منطقه شناخته می‌شود. اما حالا دولت غربگرای الزیدی در مسیری گام برمی‌دارد که همان مسیر آمریکا در تضعیف مقاومت است و همین باعث روانه شدن سیل هشدارهاست.
هشدار نجباء عراق به دولت الزیدی
مقاومت اسلامی نجباء در بیانیه‌ای نسبت به تلاش‌های مشکوک برای تضعیف، چنددستگی و محدودسازی جایگاه حشدالشعبی هشدار داد و تأکید کرد که قانون حشدالشعبی با اصلاحاتی ناعادلانه روبه‌رو شده که دست‌های وهابی و صهیونیستی در پشت‌پرده آن نمایان است. این گروه اعلام کرد نباید اجازه داده شود تغییراتی که به تضعیف یا انحلال این نهاد مردمی می‌انجامد به تصویب برسد و ایستادگی در برابر این توطئه را کمترین ادای دین به خون شهید ابومهدی المهندس و دیگر شهدای والامقام دانست. نجباء حشدالشعبی را قلب تپنده و ستون فقرات عراق و تجلی راستین باور به مقاومت اسلامی توصیف کرد و یادآور شد که این نیرو از نخستین روزهای مقابله با فتنه تکفیری تا امروز پیوسته آماج توطئه‌ها بوده و جریان‌های وابسته‌ای که در ازای منافع مادی موضع‌گیری می‌کنند همواره برای خلع‌سلاح و انحلال آن کوشیده‌اند. این گروه بر مخالفت صریح خود با اصلاحات مشکوک تأکید ورزید و تنها قانونی را مشروع دانست که عادلانه باشد، حقوق حماسه‌آفرینان حشد را به‌طور کامل به رسمیت بشناسد، آنان را هم‌تراز با دیگر نیروهای نظامی و امنیتی قرار دهد و کلیه حقوق کنونی و آینده این دلاورمردان را تضمین کند.
پیشتر نیز نیروهای مقاومت در عراق نسبت به جهت‌گیری دولت فعلی و تلاش برای محدودسازی گروه‌های مسلح همسو با محور مقاومت هشدار داده بودند. از جمله ابومجاهد العساف، مسئول امنیتی گردان‌های حزب‌الله عراق، در پیامی خطاب به علی فالح الزیدی و اعضای چارچوب هماهنگی، ضمن انتقاد از پرونده‌های فساد و قراردادهای نفتی با تخفیف‌های قابل توجه، به دستکاری لایحه قانون حشدالشعبی اشاره کرده است.
ادامه اعتراض‌ها به تعطیلی گذرگاه چذابه
به گزارش ایرنا به نقل از شبکه المنار، تظاهرات مردمی در استان میسان واقع در جنوب شرقی عراق در اعتراض به تعطیلی گذرگاه الشیب ادامه دارد. تظاهرات‌کنندگان ضمن مخالفت با تعطیلی این گذرگاه، خواستار بازگشایی آن به دلیل اهمیت اقتصادی و تجاری برای ساکنان منطقه مرزی شدند. شماری از رانندگان کامیون، تاکسی و کارگران شاغل در گذرگاه مرزی چذابه نیز در جاده منتهی به این گذرگاه تجمع کرده و تأکید کردند استمرار بسته ماندن آن به منافع و منابع درآمدی و معیشتی آنها آسیب جدی وارد کرده است؛ آن هم در شرایطی که طیف وسیعی از ساکنان این استان به فعالیت حوزه‌های حمل‌ونقل، تجارت و تردد مسافران از طریق این گذرگاه وابسته‌اند. دولت عراق بیستم اکتبر جاری بدون ذکر دلایل انسداد یا تعیین زمان مشخص برای بازگشایی، دستورالعمل‌هایی مبنی بر بسته شدن گذرگاه مرزی الشیب با ایران صادر کرده بود. پیشتر نیز مسئول امنیتی گردان‌های حزب‌الله عراق در پیامی به دولت فالح الزیدی، ضمن انتقاد از پرونده‌های فساد مالی و نقض حاکمیت عراق، تأکید کرد هر کس در محاصره ملت برادر ایران مشارکت کند دست‌کمی از ابولهب و مشتی از کفار قریش ندارد.
در پهنه پرتلاطم تاریخ منطقه، جایی که مرزهای جغرافیایی همواره با خطوط نامرئی مشترکات و مقاومت درهم تنیده‌اند، نیروهای برآمده از بطن جامعه نه صرفاً ابزار دفاعی، بلکه تجسم زنده‌ای از اراده جمعی برای حفظ کرامت و استقلال به شمار می‌روند، نیروهایی که در لحظات بحرانی فاصله میان فروپاشی و بقا را پر می‌کنند و با پیوندی ناگسستنی میان باورهای عمیق مردمی و ضرورت‌های استراتژیک، ساختارهای امنیتی را از درون بازتعریف می‌کنند. این پدیده‌ها، فراتر از معادلات قدرت‌های خارجی، ریشه در حافظه تاریخی ملت‌هایی دارند که تجربه کرده‌اند چگونه خلاهای امنیتی می‌توانند به فرصت‌هایی برای دخالت‌های بیگانه تبدیل شوند و در مقابل، چگونه همبستگی‌های منطقه‌ای مبتنی بر اشتراکات فرهنگی و ارزشی، می‌توانند سپر دفاعی ماندگاری بسازند. در چنین بستری، هرگونه تلاش برای بازآرایی نهادهای دفاعی، نه تنها مسئله‌ای اداری یا قانونی، بلکه آزمونی برای سنجش اصالت حاکمیت و وفاداری به میراث مبارزاتی است که نسل‌ها برای آن هزینه پرداخته‌اند.