سهم ورزش در «ایرانِ هر چه قوی‌تر»(نکته ورزشی)
سید سعید مدنی
تردیدی نیست که تحقق آرمان بزرگ انقلاب اسلامی که در شعار «هرچه قوی‌تر شدن ایران» متبلور است، بیش از هر چیز در گروی مجاهدت مخلصانه و بی‌امان همگانی در عرصه‌های گوناگون است. «هرچه قوی‌تر شدن ایران بزرگ و عزیز» خواسته اصلی و مطالبه مردمی است که برای تحقق این شعار انقلاب برپا کرده و تنها و با دست خالی به مصاف شیاطینی رفتند که ایران را «هرچه ضعیف‌تر» می‌خواهند تا فرهنگ آن را نابود و ثروتش را غارت کنند و شیره جانش را زالوصفتانه بمکند ولی مردم ما در برابر آنها مقاومت می‌کنند. این مصاف هر چه بر عمر انقلاب می‌گذرد، صریح‌تر و شدیدتر می‌شود و این مقاومت هرچقدر بیشتر صورت می‌گیرد، طلایه‌های پیروزی را ملموس‌تر و شکست اردوگاه دشمن وحشی و جنایت پیشه را قطعی‌تر می‌کند و هیبت ظاهری و هیمنه پوشالی آن را فرو می‌ریزد. سخن در این باره مفصل است و این‌جا منظور اصلی همان سخن آغازین است که با الهام از پیام اخیر رهبر معظم انقلاب به رشته تحریر درآمد. تلاش در راه تحقق آرمان «ایران هرچه قوی‌تر» وظیفه‌ای همگانی و برعهده یکایک آحاد مردمی است که به سربلندی کشورمان به معنای واقعی عشق می‌ورزند و این عشق را بارها در صحنه‌های مردافکن و با خلق حماسه‌های به یادماندنی به بهترین و خالصانه‌ترین وجه اثبات کرده‌اند.
ورزش یکی از حوزه‌های بزرگ و مؤثری است که از این قاعده نه تنها مستثنی نیست، بلکه چنان که در پیام اخیر رهبری هم دیدیم مقوله‌ای مهم و حساس محسوب می‌شود که در کنار «علم» و میادین علمی بر آن تاکید شده است.
ورزش همچنان که تاکنون با کسب پیروزی‌های بزرگ و خلق افتخارات قاره‌ای و جهانی و المپیکی جهانیان را متوجه نام و سرود و پرچم مقدس کشور سرافراز ما کرده، باید به سهم خود در تحقق آرمان « ایران هرچه قوی‌تر» ایفای نقش و دل دوستان را شاد کند و خار چشم بدخواهان خبیث این ملک و ملت باشد.
طبیعی است این اتفاق زمانی چهره می‌بندد که حال و روز ورزش تجسم شعار و مطالبه‌ای باشد که از رهبر شهید به یادگار مانده، یعنی «ایران قوی، ورزش قوی».
چنان که بارها نوشته و تأکید کرده‌ایم این امری است «شدنی» و تحقق‌یافتنی، چنان که رشته‌ای مثل کشتی با خلق افتخارات بزرگ و پیروزی‌های به یادماندنی بارها- از جمله همین یکی، دو هفته اخیر- نقش خود در این زمینه را به بهترین وجه ایفا کرده است. واقعیت این است که علی‌رغم تلاش‌های صورت گرفته اکثر رشته‌های فعال در ورزش ما فاصله‌ای بعید با کشتی دارند و به طور طبیعی نمی‌توانند خواسته‌ها و انتظارات به حق و منطقی دوستداران را برآورده سازند و به طریق اولی در مسیر تحقق شعار «هرچه قوی‌تر شدن ایران» نقشی جدی داشته باشند.
این در حالی است که به گواه واقعیات، جوانان ورزشکار ما نشان داده‌اند که در اکثر رشته‌ها صاحب استعداد هستند و ظرفیت و انگیزه « از این بهتر و قوی‌تر شدن» را دارند اما چرا این اتفاق نمی‌افتد دلیلی ندارد جز آنکه بارها (از جمله در شماره قبل) به سهم خود نوشته‌ایم و آن اینکه اداره کشتی در اکثر جاها و سطوح از رأس هرم (که فدراسیون باشد) تا قاعده آن در دست اهل فن و آگاهان و دلسوزان است اما در اکثر رشته‌ها این اتفاق نیفتاده و عوضی آمده‌ها و فرصت‌طلبان و کاسب‌کاران از سرو‌کول آن بالا می‌روند. البته ناگفته نماند که در این میان رشته‌هایی مانند والیبال و تکواندو و... راه خود را پیدا کرده‌اند و اوضاع روبه‌راهی دارند و در مسیر بهتر و قوی‌تر شدن همراه با افت‌و‌خیزهایی رو به جلو حرکت می‌کنند ولی رشته‌هایی (مثل فوتبال) هم هستند که اصلاً حال و روز خوشی ندارند و علی‌رغم ظاهر بزک کرده و پر هیاهوی خود درون بیمار و باطن معیوبی دارند. در این رشته‌ها ظاهرا نشانی از آن «اراده و انگیزه» تحقق شعارهای بزرگ و متعالی برگرفته از انقلاب اسلامی چون «ایران هرچه قوی‌تر» و «ایران قوی، ورزش قوی» و... نزد مسئولان و مدیران و دست‌اندرکاران نمی‌بینیم و درعوض یک نوع وادادگی و انفعال مدیریتی دیده می‌شود که منجر به رخنه عناصر مخرب و منفعت‌پرست و دلال مسلک در این رشته‌ها و حوزه‌های مدیریتی و تصمیم‌گیری آن شده است. مسئولان و مدیران ورزش که حتماً به خاطر صبغه و انگیزه انقلابی صاحب پست شده‌اند باید وظیفه خود را درباره تحقق «ایران هر چه قوی‌تر» انجام دهند و با تغییر روش و منش فعلی، غیرت مسئولیت خود را به نمایش بگذارند و انقلابی و جهادی چنان عمل کنند که کلیت ورزش ایران (و نه فقط مثلاً کشتی) در مسیر مطالبات مردم بزرگ ما و تحقق شعارهای انقلاب اسلامی و کوری چشم دشمنان این سرزمین حرکت کند. ان‌شاءا...