ذکر آخرین لحظه زندگی(حدیث دشت عشق)
شهید مدافع حرم روحالله طالبی متولد ۱۳۶۶ در کُشکسرای آذربایجانشرقی بود. در سنین جوانی به استخدام سپاه پاسداران درآمد و در غرب کشور با گروهکهای تروریستی مقابله کرد. سال 1389 عقد کرد و سال 1392 با یک مراسم ساده زندگی تازه خود را آغاز نمود و خدا دختری به اسم حنانه به او عطا کرد. وی اول آبان 94 مصادف با روز تاسوعای حسینی(ع) به شهادت رسید و پیکر مطهرش مدتی در سوریه مفقود شده بود. بعد از تأیید شهادت وی و شناسایی پیکر این شهید والامقام، برای تشییع به تبريز منتقل شد. در عملیاتها برای اینکه به بچههای گردان روحیه مضاعف بدهد با ذکر «امداده گل اباالفضل» همه را به وجد میآورد. بهشدت برای اقامه نماز جماعت اول وقت پیگیری میکرد و به مؤذن میگفت برای اذان آماده شود و خودش امام جماعت بود و معمولاً بین دو نماز مطالبی را از نهجالبلاغه امیرالمؤمنین علی(ع) بیان میکرد. روحالله تا آخرین لحظات شهادتش این ذکر ورد زبانش بود: «یا کاشف الکرب عن وجه اخیک الحسین اکشف کربتنا بحق مولاک الحسین». شهید مدافع حرم روحالله طالبی در قسمتی از وصیتنامهاش نوشته بود: آخرتتان را به دنیای فانی نفروشید و بدانید در آنجا میخواهیم به خدا در قبال خون شهدا جواب پس بدهیم، نکند شرمنده امام حسین(ع) شویم.