خبرنگار رسانه معاند: ایران از ابتدای جنگ حسابشده و سیستماتیک عمل کرده است
اظهارات اخیر سیاوش اردلان، خبرنگار ارشد بیبیسی فارسی، درباره نحوه پیشروی ایران در جنگ با اسرائیل و آمریکا و همچنین اظهارات سخنگوی سپاه درباره اهداف جدید، از جمله کابلهای اینترنتی متصلکننده آسیا به اروپا، بحثی مهم را پیش کشیده است: آیا تهران در حال بازی مرحلهبهمرحله با هدف تأثیرگذاری بر معادلات انتخاباتی و اقتصادی است؟
این خبرنگار رسانه معاند در ادامه میگوید: ایران از ابتدای جنگ حسابشده و سیستماتیک عمل کرده است؛ هم در جنبه نظامی و هم در جنبه اقتصادی و فشار به دشمن. در سطح نظامی، الگوی رفتاری تهران در سالهای اخیر بیشتر بر «مدیریت تنش» و «پاسخهای مرحلهای» استوار بوده تا جنگ تمامعیار.
در سطح اقتصادی، افزایش حملات به نفتکشها و تنش در مسیرهای دریایی میتواند بهعنوان ابزار فشار و سیگنالدهی به بازار نفت تلقی شود. نزدیک شدن به انتخابات آمریکا و تحولات سیاسی اسرائیل، ارزش چنین سیگنالهایی را برای تهران افزایش میدهد؛ زیرا هر افزایش قیمت نفت میتواند بر دستور کار انتخاباتی و هزینههای سیاسی دولت آمریکا اثر بگذارد.
در حوزه نظامی نیز بسیاری از رسانههای غربی اذعان داشتهاند که ذخایر موشکهای رهگیر ناکارآمد آمریکا رو به اتمام بوده و آمریکا توان مقابله با پهپادهای ارزان قیمت و کارآمد ایرانی را ندارد.
واشنگتن معمولاً به دنبال راهکار کوتاهمدت، برقآسا و مبتنی بر فشار حداکثری یا عملیات محدود است؛ الگویی که در آن نتیجه سریع، بازدارندگی فوری و تغییر رفتار طرف مقابل اولویت دارد. در مقابل، تهران بر تابآوری بلندمدت، تحمل تحریم و محاصره، و توان ادامه فشار در بازه زمانی طولانی سرمایهگذاری کرده است.
همین عدم تقارن در «افق زمانی» یکی از دلایل کندی و پیچیدگی مذاکرات غیرمستقیم است. آمریکا میخواهد پرونده را در کوتاهمدت ببندد و هیچ امتیازی به ایران ندهد و ایران نیز چون دست برتر میدان را دارد قطعا زیربار زیادهخواهی آمریکا نمیرود.
ذخایر موشکی و توان آسیبزدن به زیرساختهای اقتصادی دشمن یکی از ترسهای اساسی دشمن است. تهران معتقد است در حوزه تابآوری، ذخایر موشکی و توانایی ایجاد اختلال در زیرساختهای حیاتی، دست برتر را دارد. سخنگوی سپاه از اهداف جدیدی مانند هفت کابل اینترنتی متصلکننده آسیا به اروپا سخن گفته است.
ایران میتواند نقاط درد اساسی آمریکا و اقتصاد جهانی را هدف بگیرد. کابلهای زیردریایی و تأسیسات مرتبط با هوش مصنوعی، به دلیل وابستگی شدید اقتصاد دیجیتال و ارتباطات جهانی، اهداف بسیار حساسی هستند. اما باید توجه داشت که آسیب به این زیرساختها نهتنها آمریکا، بلکه اقتصاد جهانی و کشورهای منطقه را نیز تحت تأثیر قرار میدهد و میتواند به انزوای بینالمللی و پاسخ جمعی منجر شود. بنابراین «دست برتر» در این حوزه مشروط و پرریسک است، نه مطلق.