کد خبر: ۳۴۰۶۵۲
تاریخ انتشار : ۰۲ آبان ۱۴۰۵ - ۲۱:۰۶

این ۷ از آن ۴۷ بزرگ‌تر است (نکته)

۱- ابتدا به این بخش از بیانات آقای شهید نگاهی بیندازید.
«‌اگر بنای بر تحریم باشد، در آینده این ملت ایران است که آنها را تحریم خواهد کرد. بیشترین سهم گاز دنیا در اختیار ماست، مال ملت ایران است. گازی که یک انرژی بسیار مهم و اثرگذار است و دنیا به آن احتیاج دارد. همین اروپای بیچاره احتیاج به این گاز دارد. این گاز در اختیار ماست. ما تحریم می‌کنیم آنها را در وقتی که مناسب باشد و جمهوری اسلامی می‌تواند این کار را بکند‌».
متاسفانه، عمل به این توصیه رهبر شهیدمان اگرچه سال‌ها به تاخیر افتاد و در زمان لازم به اجرا در نیامد -که بماند- ولی جنگ رمضان، به این توصیه فراموش‌شده 
جامه عمل پوشاند و تنگه هرمز که به گفته حکیمانه 
رهبر معظم انقلاب «‌هدیه الهی است‌» به روی کشتی‌های حامل نفت و فرآورده‌های نفتی و سایر کالای تجاری بسته شد.
۲-‌ اعمال حاکمیت جمهوری اسلامی ایران بر تنگه هرمز که در دو کنوانسیون بین‌المللی ژنو و جامائیکا به‌رسمیت شناخته شده است، موضوع یادداشت کوتاه پیش‌روی نیست. سخن درباره فشار اقتصادی سخت و شکننده‌ای است که استفاده از این اهرم بر دشمنان تابلودار ایران تحمیل کرده است و دامنه و عمق آن روز‌به‌روز گسترده‌تر و عمیق‌تر می‌شود. تا آنجا که راه تنفس اقتصادی آمریکا و متحدان اروپایی و منطقه‌ای آن را بسته و به خفگی نزدیک کرده است. به عنوان مثال دیروز بهای نفت خام برنت از ۱۱۷ دلار در هر بشکه نیز عبور کرد و این درحالی است که قیمت فیزیکی نفت به ۱۴۵ دلار هم رسیده است و به گفته مدیرعامل آرامکو، احتمال افزایش آن تا ۲۰۰ دلار نیز، دور از انتظار نیست. کارشناسان، افزایش نگرانی‌ها درباره ادامه اختلال در عرضه نفت خلیج‌فارس و تشدید تنش‌ها در 
تنگه هرمز و مخاطرات مربوط به زیرساخت‌های انرژی منطقه را از عوامل مؤثر در این جهش قیمت می‌دانند. گفتنی است که ادامه روبه گسترش اختلال در عرضه نفت؛ افزایش هزینه تولید بنزین، گازوئیل، حمل‌ونقل کالا، رکود کشاورزی و خدمات فراوان دیگر را نیز به دنبال داشته است. سه روز قبل «فارن افرز‌» نوشت، جغرافیا و مقاومت ایران نه فقط ماشین جنگی آمریکا را زمینگیر کرده است، بلکه آمریکا و متحدانش را با فشار اقتصادی فلج‌کننده‌ای نیز رو‌به‌رو ساخته است. تا آنجا که نیویورک تایمز می‌نویسد‌، نیمی از مردم آمریکا به دلیل تبعات ناشی از این جنگ آن‌قدر فقیر شده‌اند که توان خرید مایحتاج ضروری زندگی خود را هم ندارند و....
این روزها شاهد تظاهرات مردم در آمریکا و شورش‌های گسترده در برخی از کشورهای اروپایی هستیم که جنگ ترامپ را احمقانه می‌دانند و آثار ویرانگر آن را بر زندگی و معیشت خود محکوم می‌کنند و‌... این قصه سر دراز دارد!
۳- و اما، جنگ رمضان به وضوح نشان داد که ایران از قدرت مثال‌زدنی و توان پشیمان‌کننده‌ای برای مقابله با تحریم‌های ظالمانه آمریکا و اروپا برخوردار است. قدرتی که تاکنون از آن غافل بودیم و تقریباً باید گفت که هیچ‌گاه مورد استفاده قرار نگرفته بود. خدای مهربان اما، در جریان جنگ رمضان از این اهرم قدرتمند رونمایی فرموده و نشان داده است که مانند همیشه، مردم پاکباخته ایران را در مقابل دشمنان خونریز تنها نمی‌گذارد. حالا به این نکته توجه کنید؛ آمریکا و متحدان اروپایی آن بیش از ۴۷ سال است که علیه مردم این مرز و بوم به انواع تحریم‌های وحشیانه و ظالمانه دست زده‌اند و اگرچه خسارت‌هایی را باعث شده‌اند ولی مردم سلحشور کشورمان در مقابل تحریم‌های ظالمانه و ضد‌بشری آنها ایستاده و خم به ابرو نیاورده‌اند. اکنون به آن سوی ماجرا نگاهی بیندازید، آمریکا و متحدان اروپایی آن در حالی که فقط ۷ ماه (و نه ۷ سال‌) از تحریم ایران علیه آنها می‌گذرد، با چه فاجعه و خسارت سنگینی رو‌به‌رو شده‌اند. تا آنجا که وال‌استریت ژورنال می‌نویسد؛ ایران، با بستن تنگه هرمز، آمریکا را به زانو در‌آورده است. «کری بیتسوف»‌، مقام سابق وزارت خزانه‌داری آمریکا می‌گوید: محاصره دریایی، ارتش آمریکا را فرسوده کرده و پهپادهای ارزان ایران، تسلیحات گران‌قیمت واشنگتن را به چالش کشیده‌اند! نیویورک تایمز در گزارش خبرنگاران خود از آمریکا و چند کشور اروپایی می‌نویسد: ایران در فاصله کوتاهی پس از بستن تنگه هرمز، اقتصاد آمریکا و اروپا را با چالش بزرگی رو‌به‌رو کرده است. تروئیکای اروپا که تا چند هفته قبل برای ایران شاخ و شانه می‌کشید، امروز به دریوزگی مذاکره آمده است و ده‌ها نمونه دیگر از این دست که به‌وضوح نشان می‌دهد، آثار ویرانگر تحریم ۷ ماهه ما علیه آمریکا و متحدانش، از تحریم ۴۷ ساله آنها علیه ما بسیار فراتر و آسیب‌رسان‌تر بوده است. این‌طور نیست؟! البته که هست! و چه دلنشین و شورانگیز است سرودی که در تجمعات شبانه مردم خوانده می‌شود و مردم با ترجیع‌بند «‌تنگه رو محکم بگیر‌» به تک‌تک گزاره‌های آن پاسخ می‌دهند.

حسین شریعتمداری

captcha