طاغوت‌های زمانه یارای مقابله با لشکر بانوان زینبی ایران را ندارند
حضرت آیت‌الله‌العظمی امام سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامی به مناسبت سالروز میلاد حضرت زینب سلام‌الله‌علیها و روز پرستار، نقش بانوان و دختران زینبی ایران اسلامی در دوران بعثتِ بی‌بدیل ملت ایران را شگفت‌آور خواندند و با اشاره به نقش احیاگر و امیدبخش پرستاران و تأثیرگذاری مهم آنان در سلامت و امنیت جسمی و روحی جامعه، مسئولان حوزه سلامت را به توجه ویژه به جامعه پرستاری توصیه کردند.
متن کامل این پیام به شرح زیر است:
بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
پنجم جُمادی‌الاولی در هر سال، یادآور میلاد مبارک بانویی است که در سایه محبت و تربیت و ملازمت خمسه طیبه صلوات‌الله‌وسلامه‌علیهاوعلیهم که برترین‌های خلقت الهی به‌شمار می‌روند، بالید. پرورش و رشد زینب کبری سلام‌الله‌علیها در این مکتب نورانی در طی بیش از پنجاه سال، آن‌چنان جلوه‌ای رنگارنگ از عناصر شرافت و برتری در این ستاره درخشان اعصار بُروز داد که همواره مایه تمجید و تحسین و مباهات اولیاء الهی بوده است. اوج این درخشش در حماسه عاشورا رخ داد. از یک‌سو بذل بی‌‌مُنتهای شفقت و خیرخواهی و غمخواریِ صبورانه نسبت به مظلومان دشت کربلا؛ و از سوی دیگر از ارجمندترین نمادهای صلابت و شجاعت بودن.
تاریخ نهضت و انقلاب اسلامی از ابتدا، مملو از صحنه‌های حضور زینبی بانوان و دختران ایران است. این امر در دوره بعثت بی‌بدیل ملت که در دفاع مقدس سوم رقم خورد، کیفیت و کمیتی شگفت‌آور یافت. اینک بانوان زینبیِ ایران اسلامی، با حضور پررنگ خود در عرصه‌های مختلف به‌خصوص میادین در شهرها و روستاها، پیشگامان تبیین عملی و مقاومت در پشت خطوط جنگِ سخت هستند؛ به‌طوری‌که طاغوت‌های زمانه که همواره رنج و درد و سرکوب این ملت را می‌خواهند، در خود یارای مقابله با این لشکر انبوه را نمی‌بینند.
روز میلاد زینب کبری را مردمان سرزمینی که دلداده عترت طاهره صلوات‌الله‌وسلامه‌علیهم‌اجمعین بوده از سر ملاحظه وجه مهربانی و هم‌زبانی با دردمندان و فداکاری ورزیدن نسبت به ایشان، بحق روز بزرگداشت مقام پرستار دانسته‌اند. چرا که بسیاری از این صفات اخلاقی و ارزش‌های انسانی در قشر زحمت‌کش و ارزشمند پرستار مشهود است. نقش پرستار همچون بعضی دیگر از اقشار از قبیل اطباء، معلمین و مربیان، روحانیون، و امدادگران، نقشی احیاگر و امیدبخش است. از این رو به پرستار، گاه چون فرشته رحمت نگریسته می‌شود و آن، وقتی است که در برابر کج‌خلقی و بی‌تابی اشخاص دردمند و رنجور، موجبات آرامش و امید و بهبود و علاج بیماران و در نتیجه، نزول رحمت الهی را فراهم می‌سازد. البته نقش پرستاران در درمان بیماران برخلاف طبیبان، نیازمند حضوری ممتد، پیگیرانه، و صبورانه است. تأثیر این قبیل حضور فراتر از امورات جسمی بوده و مرهم آلام روانی و روحی، و مانع از غلبه ناامیدی در بسیاری از موارد خواهد بود. این‌گونه است که آنچه از عهده طبیبان خارج است، با ایفای این نقش دلسوزانه به انجام می‌رسد.
در زمانه‌ای که شبکه خبیث استکبار از هیچ سعی‌ای برای وارد ساختن انواع ظلم و جنایت بر ملت‌های آزاده و مقاوم خصوصاً ملت ایران خودداری نمی‌کند و از جمله با ایجاد انواع محدودیت‌های مربوط به امور درمان و دارو به‌دنبال تحمیل رنج بر ملت بزرگ ایران است، توجه به پرستاران، تقویت جامعه پرستاری، حفظ و ارتقای دانش، مهارت، توان، نشاط، انگیزه، و کرامت پرستاران خصوصاً آنها که خود را وقف تلاش در نهادهای غیرخصوصی کرده‌اند، تأثیر مهمی بر سلامت و امنیت جسمی و روحی جامعه دارد. از این‌رو انتظار است که مسئولان عرصه سلامت در امتداد رفتارهای متعهدانه خود، این امور مهم را دارای اولویت بدانند.
بنده این دو مناسبت را به ملت عزیز، بانوان وظیفه‌شناس و پراراده میهن اسلامی و به‌طور خاص به خواهران و برادران پرستار تبریک عرض می‌کنم.
در پایان برای شهدای مظلوم و فداکار جامعه پرستاران خصوصاً شهدای پرستار در جنگ‌های تحمیلی دوم و سوم و فتنه دی‌ماه 1404، رحمت الهی را مسئلت نموده و امیدوارم با دعای سَرورمان عجل‌الله‌تعالی فرجه‌الشریف، خداوند متعال به ملت ایران، عزت و اقتدار بیش از پیش و هر آنچه که شایسته پیروی از مکتب زینب سلام‌الله‌علیها است را عنایت فرمایند.
سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای
۲۴/مهر/۱۴۰۵