تیرِ گمشده در کمان مدیریت ورزش!(نکته ورزشی)
سرویس ورزشی-
غلامرضا شعبانیبهار، سرپرست فدراسیون تیر و کمان، دیروز پس از برگزاری رقابتهای ریکرو در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶، روی خط رادیو ورزش آمد تا درباره مشکلات و هزینههای این رشته صحبت کند؛ رشتهای که تجهیزاتمحور است و با لوازم تخصصی و هزینههای مشخص و قابل محاسبه سر و کار دارد.
اما آنچه در این گفتوگوی حدوداً ۱۰ دقیقهای بیش از مشکلات تیر و کمان به چشم آمد، آشفتگی عجیب در بیان سادهترین اعداد و ارقام بود. صحبت از قیمت تیر که شد، عددها یکی پس از دیگری تغییر کردند؛ ابتدا ۱۲ میلیون تومان، سپس
۱۲۰ میلیون تومان، بعد یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان و در نهایت بازگشت دوباره به ۱۲۰ میلیون تومان! شنوندهای که قرار بود از مشکلات اقتصادی یک رشته ورزشی مطلع شود، در پایان گفتوگو احتمالاً بیشتر از آنکه بفهمد تیر و کمان چقدر هزینه دارد، با این پرسش مواجه شد که در ورزش چه خبر است؟!
اینجا مسئله فقط یک اشتباه لفظی یا جابهجایی یک صفر نیست، وقتی رئیس فدراسیون، آن هم در رشتهای که سالها در آن حضور داشته درباره یکی از ابتداییترین و اساسیترین هزینههای رشته تحت مدیریت خود نتواند یک عدد روشن و دقیق ارائه کند، باید پرسید چه اتفاقی برای مدیریت ورزش افتاده است؟!
طبیعی است که قیمت تجهیزات تخصصی با توجه به برند، کیفیت، کشور سازنده و سطح ورزشکار متفاوت باشد و انتظار از رئیس فدراسیون این نیست که فهرست قیمت تمام مدلهای تجهیزات را حفظ باشد ولی انتظار این است که وقتی درباره مشکلات رشتهاش با رسانه ملی صحبت میکند، حداقل تصویری روشن، دقیق و قابل اتکا از هزینههای اصلی آن رشته داشته باشد.
یکبار هم که شده باید جدی بپرسیم چه بر سر ورزش آمده که رئیس یک فدراسیون در گفتوگویی رسانهای درباره یکی از ابتداییترین مسائل رشته تحت مدیریت خود، نمیتواند یک عدد مشخص و قابل اتکا ارائه کند؟
البته مسئله فقط شعبانیبهار نیست، مسئله، ساختاری است که در آن گاهی مدیران ورزشی شناختی از مسائل رشته خود ندارند و از بد حادثه تعدادشان هم کم نیست!