ایستادگی؛ رمز پیروزی در سه دفاع مقدس(یادداشت روز)
واکاوی تاریخ پرفرازونشیب چهلوهشتساله انقلاب اسلامی ایران،
پیش و بیش از هر خوانش سطحی و تقلیلگرایانه، بیانگر یک حقیقت بنیادین و تغییرناپذیر است. تخاصم مستمر و عنادورزی بیپایان جبهه استکبار جهانی به سردمداری آمریکا با جمهوری اسلامی ایران ، ریشه در یک اصطکاک زودگذر دیپلماتیک یا اختلافنظر مقطعی بر سر منافع مرزی و ژئوپلیتیک ندارد، بلکه این هماوردی تاریخی، ریشه در نزاعی ماهوی و تقابلی آشتیناپذیر میان دو الگوی زیست و حکمرانی دارد؛ الگویی برآمده از دکترین رهاییبخش
«نفی سبیل» و حاکمیت مردمپایه دینی در برابر ساختار تمامیتخواه نظام سلطه که حیات خود را در گرو بلعیدن استقلال ملتها و تحمیل نظم تکقطبی تعریف کرده است.
از نخستین روزهای استقرار نظام مقدس جمهوری اسلامی، اتاقهای عملیات روانی و کانونهای طراحی راهبردی در واشنگتن، ایده «مهار قطعی و اسقاط ساختاری» این کانون بیداری را بهعنوان سرفصل سیاستهای ضدایرانی خود تثبیت کردند. تجربه این دههها گواهی میدهد که استکبار هرگاه در پروژههای نفوذ، کودتاهای مخملی، شبیخون فرهنگی و اعمال تروریسم اقتصادی به بنبست محاسباتی رسیده، گزینه تحمیل جنگ آشکار و مواجهه مستقیم یا نیابتی خود همچون دفاع مقدس اول که صدام به نیابت از آمریکا وارد جنگ با ایران شد یا در دفاع مقدس دوم و سوم ۱۲ روزه و ۴۰ روزه - که هنوز با وجود امضای تفاهمنامه اسلامآباد ادامه دارد- بهصورت مستقیم توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی البته با در اختیار داشتن زمین و امکانات شیخنشینهای خلیج فارس صورت گرفت. اما ملت مؤمن و رشید ایران اسلامی در طول حیات مبارک خود، سرافرازانه از دل سه آزمون بزرگ دفاعی و جنگ تحمیلی عبور کرده یا در میانه آن ایستاده است؛ آزمونهایی که جوهره هر سه، تقابل جبهه حق با ائتلاف تجاوزکار استکبار بوده و یگانه پیشران پیروزی در آنها، عنصر بیبدیل «ایستادگی» و «ابتناء بر قدرت لایزال الهی» است. آنچه مسلم است نزاع و تقابل ایران با جبهه دشمن آمریکایی- صهیونیستی ، نزاع و تقابل ماهوی بر سر استقلال و نفی سلطه است.
۱- دفاع مقدس اول ملت ایران در واقع پس از یک دوره طولانی شکستها از حکومت قاجار گرفته تا پهلوی اول و دوم ، توانست دکترین تسلیم در نبرد ۸ ساله را درهم بشکند و دشمن را برای اولین بار با وجود وسعت منطقه جغرافیایی نبرد و دوره طولانی جنگ
در ۸ سال پشیمان کند . بنابراین نخستین فراز از این مواجهه بزرگ، تحمیل جنگ هشتساله توسط ماشین جنگی رژیم بعث صدام در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ بود؛ تهاجمی که در آن، دیکتاتور بغداد صرفاً نقش پیادهنظام و ماشهچکان را برای اجماعی شوم از قدرتهای بلوک شرق و غرب و دلارهای نفتی مرتجعین منطقهای ایفا میکرد. برآورد طراحان پنتاگون و دستگاههای اطلاعاتی ناتو این بود که ایرانِ پس از انقلاب، متأثر از تصفیههای ارتش، عدم سازمانیافتگی ساختار دفاعی کلاسیک و منازعات زودگذر سیاسی، ظرف چند روز تسلیم خواهد شد و خوزستان از پیکره وطن جدا میگردد. اما آن متغیر حیاتی که در هندسه ذهنی و محاسبات مادیگرایانه غرب هرگز محاسبه نشده بود، جوشش فرهنگ عاشورایی، تدبیر بیبدیل حضرت امام خمینی (رضواناللهعلیه) و حضور تودههای مؤمن در آوردگاه جهاد فیسبیلالله بود. در این هشت سال نبرد نابرابر، ملت ایران با دستانی خالی اما با قلوبی آکنده از ایمان و شهادتطلبی، نهتنها متجاوز را گامبهگام از سرزمینهای اشغالی به عقب راند، بلکه با ابداع تاکتیکهای نوین عملیاتی در فاو، شلمچه و هویزه، هیمنه پوشالی ماشین جنگی مدرن جبهه کفر را در هم شکست. خروجی آن حماسه بیمانند، تثبیت اصل بازدارندگی و اثبات این گزاره راهبردی بود که: «در منظومه انقلاب اسلامی، هزینه تسلیم در برابر زیادهخواهی مستکبران به مراتب سنگینتر و ویرانکنندهتر از بهای پایداری و شهادت است.»
۲- با ناکامی غرب در جنگ سخت مستقیم و توسعه عمق راهبردی و پیشرفتهای حیرتانگیز دفاعی نیروهای مسلح ایران، اردوگاه خصم در خرداد ۱۴۰۴ دست به قماری دیگر زد. استراتژیستهای کاخ سفید و دنبالههای منطقهای آنها با این تصور باطل که میتوان از طریق یک حمله غافلگیرکننده، برقآسا و پرحجم، مراکز حساس و سلسله فرماندهی را هدف قرار دهند و توان بازدارندگی نظام را فلج سازند، جنگ ۱۲ روزه را در خرداد ۱۴۰۴ علیه ایران اسلامی تحمیل کردند.
هرچند در این جنگ نابرابر به جهت خوشبینی به مذاکراتی که با آمریکاییهای عهدشکن در عمان بودیم در وهله اول با غافلگیری حملات دشمن مواجه شدیم و بسیاری از فرماندهان طراز اول کشور را از دست دادیم اما در نهایت با پاسخ کوبنده و یکپارچگی ارکان دفاعی کشور و ابتکار عمل پدافندی و آفندی غیورمردان نیروهای مسلح، تمام سناریوهای دشمن را در همان روزهای اول نقشبرآب کردیم. این دفاع مقتدرانه ۱۲روزه نشان داد که سامانه دفاعی جمهوری اسلامی به درجهای از بلوغ، انعطاف و سرعتعمل دست یافته است که قادر است هرگونه تجاوز کور را در کوتاهترین زمان ممکن با ضربات پشیمانکننده و غیرقابلمحاسبه مواجه سازد. این آزمون به اردوگاه استکبار بهوضوح نشان داد که قدرت بازدارندگی ایران اسلامی درونزا و متکی به شبکهای مستحکم از فناوری و ارادهای است که با تهاجم نظامی متزلزل نمیگردد.
۳- سومین مرحله از این هماوردی بزرگ و تاریخی، مقطع حاضر است که هنوز از آن خارج نشدهایم و از اسفند ۱۴۰۴ با ترکیب پیچیدهای از تروریسم کور و هدف قرار دادن شخصیتهای طراز اول کشور بهویژه امام امت آیتاللهالعظمی خامنهای عزیز (قدسالله نفسه الزکیه) ، مراکز فرماندهی و فرماندهان ارشد، جنایت علیه غیرنظامیان بیدفاع نظیر شهدای مظلوم مدرسه میناب و تلفیق آن با جنگ شناختی، تحریمهای جدید همچون محاصره دریایی و هوایی ایران و ارعاب رسانهای آغاز گردید و کشور را در وضعیت «نه جنگ، نه صلح» قرار داده است.
هدف استکبار در این مرحله، ایجاد فرسایش روانی در جامعه، ایجاد رخنه در محاسبات حاکمیتی و القای یأس برای تحمیل اراده باطل خود است. دشمن تصور میکرد با حذف فیزیکی بزرگان و فرماندهان میدان، شیرازه نظام
از هم گسیخته و اراده ملی دچار لغزش خواهد شد؛ اما تاریخ پرافتخار این مرز و بوم همواره شهادت داده است که درخت تناور انقلاب اسلامی با خون پاکترین فرزندان و رهبرانش آبیاری شده و تنومندتر میگردد. «شهادت»، نه پایانی بر یک راه، بلکه آغازی بر رویش نسلهای تازه و طوفانی از خشم مقدس علیه عاملان جنایت است. آنچه امروز در افکار عمومی و صفوف بههمپیوسته ملت مشاهده میشود، تبدیل اندوه جانکاه شهادت به سرمایه عظیم اجتماعی برای پایداری و انتقام قطعی از متجاوزان است.
۴- مرور این سه جنگ تحمیلی و دفاع مقدس ملت ایران نشان میدهد که پیروزی همواره مرهون تحقق سه مؤلفه راهبردی بوده است:
الف) جنایتکاران کاخ سفید به سبب نگرش مادی، همواره جامعه ایرانی را با معیارهای شکننده جوامع لیبرال- دموکراسی میسنجند و تصور میکنند با ترور و فشار اقتصادی، پیوند امت و حاکمیت گسسته میشود؛ حال آنکه تجارب عینی نشان داده است فشار بیرونی همواره ضریب همبستگی ملی و انسجام انقلابی را به اوج میرساند و حضور بیش از ۲۰۵ شب مردم در خیابان و حمایت از نظام و رهبری عزیز انقلاب گواه بر این مدعاست.
ب) دستیابی به فناوریهای بازدارنده نظامی و تثبیت استقلال در عرصههای کلیدی سبب شده است که حتی تحت شدیدترین تدابیر تحریمی، توان پاسخ متقابل و ضربه دوم کشور دستنخورده و ویرانگر باقی بماند. این در حالی است که با استفاده از هر تسلیحات نظامی و موشکی در جنگ سوم شاهد یک رونمایی جدید بودهایم و همین عامل اساسی در تعلل دشمن برای تشدید حملات نظامی در این جنگ بوده است که انفجار موشک بر فراز ناو جنگی آمریکا نمونه روشن این توانمندی است که اگر ارادهای بر زدن ناو جنگی آمریکا بود، یقیناً این اتفاق میافتاد.
ج ) پیوند معنوی و استوار ملت با ولایت فقیه، همان لنگرگاه ثباتبخشی است که تاکنون اجازه نداده امواج سهمگین حوادث و توطئهها، مسیر حرکت کاروان انقلاب را دچار انحراف یا سردرگمی استراتژیک سازد و تا زمانی که بر این خط استوار حرکت شود ، هیچ دشمنی را یارای مقاومت در برابر ملت ایران نخواهد بود.
۵- اکنون در چهلوششمین سالگرد حماسه نخستین دفاع مقدس، جامعه ما بار دیگر در بزنگاهی سترگ و خطیر ایستاده است. درس بنیادین و بیبدیل تاریخ چهلوهشتساله انقلاب اسلامی به همه ما، از مسئولان و کارگزاران تا آحاد مردم، این است که صلح شرافتمندانه، امنیت درونزا و رفاه پایدار، هرگز از معبر کرنش، وادادگی، اعتماد به بیگانگان و تن دادن به مذاکرات فرسایشی از موضع ضعف به دست نمیآید. چرا که آمریکا و ایادی منطقهایاش تنها زبان «اقتدار» و «قاطعیت» را میفهمند. یقین داریم ملت مؤمن ایران که از کوران نبردهای سهمگین پیشین سربلند و پولادین بیرون آمده، در دفاع مقدس جاری نیز با اتکا به نصرت لایزال الهی، حفظ وحدت کلمه، پایداری در میدان و حفظ هوشیاری در جنگ شناختی دشمن، این مرحله حساس را نیز با عزت پشت سر خواهند گذاشت و به جهانیان اثبات خواهند کرد که پیروزی، سرنوشت حتمی صابران و مجاهدان فیسبیلالله است.
حسن رشوند