مدالی که با یک کفش از دست رفت چه کسی پاسخگوست؟!(نکته ورزشی)

سرویس ورزشی-
فاطمه محیطی‌زاده دارنده مدال طلای بازی‌های کشورهای اسلامی، در بازی‌های آسیایی ناگویا تا آستانه کسب مدال پیش رفت اما نه به‌دلیل ضعف فنی یا شکست در میدان رقابت بلکه به‌دلیل مسئله‌‌ای که ظاهراً می‌‌شد پیش از مسابقه به‌‌سادگی از آن جلوگیری کرد، دستش به مدال نرسید!‎
محیطی‌زاده پس از پشت‌سر گذاشتن شش ماده هفتگانه و در شرایطی که می‌توانست صاحب مدال شود، به دلیل غیرمجاز تشخیص داده شدن کفشش از ادامه رقابت‌ها بازماند و حذف شد. در پی این اتفاق فدراسیون دوومیدانی در اعتراض رسمی خود اعلام کرد که کفش ورزشکار پیش از مسابقه در فرآیند بازرسی تجهیزات تأیید شده است.‎ در مقابل اما رئیس مرکز نظارت بر تیم‌‌های ملی کمیته ملی المپیک گفته کفش مورد استفاده محیطی‌زاده برای دوهای سرعت بوده و برای مواد پرشی مجاز نبوده است.‎
این دو روایت، یک سؤال جدی مطرح می‌کند و آن‌هم این است که اگر کفش غیرمجاز بوده، چرا پیش از مسابقه به ورزشکار و کادر فنی اعلام نشده و اگر در بازرسی تأیید شده، چگونه بعداً همان کفش باعث حذف ورزشکار شده است؟!
اینجا دیگر نمی‌توان همه‌‌چیز را به یک اشتباه ساده نسبت داد.‎ فدراسیون دوومیدانی باید روشن کند چه کسی مسئول کنترل تجهیزات ورزشکار بوده، چه کسی مقررات مربوط به کفش را بررسی کرده و چرا چنین مسئله‌‌ای پیش از آغاز رقابت حل نشده است؟!
محیطی‌‌زاده کار خودش را انجام داده بود اما مدیریت ضعیف فدراسیون مدال را از او گرفت؛ مدیریتی که در چند ماه اخیر انواع و اقسام دسته‌گل‌ها را به آب داده ولی یک نفر در سیستم ورزش پیدا نشده به او بگوید بالای چشمش ابروست! وزارت ورزش‌وجوانان به عنوان نهاد ناظر بر عملکرد فدراسیون‌ها ورزشی، در تمام این مدت فقط تماشاگر بوده و تصور می‌کند با بستن چشم و گوش، مشکلات به خودی خود حل می‌شود. غافل از اینکه نه‌تنها حل نمی‌شود بلکه مشکلات به شکلی دیگر از فدراسیون‌های دیگر بیرون می‌زند؛ از جمله یکی از فدراسیون مطرح رزمی که داستان‌ها و اتفاقات مدیریتی آن نقل محافل ورزشی شده است.