مرد خانواده، سرباز وطن(حدیث دشت عشق)

شهید رضا رحمانی از سربازان شهید در حملات ناجوانمردانه آمریکا و رژیم صهیونی به ایران است. این سرباز شهید ۲۶ خرداد سال ۱۳۸۶ به عنوان فرزند کوچک یک خانواده پنج‌نفره در روستای ارجناوند از توابع شهرستان خنداب دیده به جهان گشود. پدرش کشاورز بود و مادرش بانویی مؤمن. رضا در دامان طبیعت و سختی‌های روستا رشد کرد. از همان کودکی غیرت، کار و مسئولیت را در خانه از خانواده‌اش یاد گرفت. مادرش می‌گوید: «رضا از همان کودکی روحیه مسئولیت‌پذیری عجیبی داشت. دوست داشت به هر کسی که نیاز به کمک دارد کمک کند.» در روستا، کمک به همسایه و احترام به بزرگ‌تر‌ها جزء ذاتش بود و همیشه قدردان پدرش بود که با زحمت به دنبال نام حلال برای خانواده است. او نمی‌خواست پدرش تنها بار هزینه‌ها را به دوش بکشد. برای همین رضا در سن نوجوانی به شهر اراک رفت و مشغول کار شد. دستمزد اندکش را با جان و دل تقدیم خانواده می‌کرد. این تصمیم در آن سن کم، نشان از غیرت مردانه او داشت.» زمان سربازی که فرا رسید، رضا با تمام وجود لباس مقدس خدمت را بر تن کرد. او سربازی را فرصتی برای دفاع از وطن و آرمان‌های انقلاب و کشورش می‌دانست، نه یک اجبار. شوق عجیبی در چشمانش دیده می‌شد. قرار بود بعد از پایان سربازی، به کربلا و مشهد مقس برود. قصد داشت امام حسین(ع) و امام رضا(ع) را زیارت کند. اما خداوند زودتر او را میهمان خود کرد.در نهایت روز چهارشنبه دوازدهم اسفند سال ۱۴۰۴ مصادف با سیزدهم ماه رمضان، در سایت پدافندی ارتش بندر امام خمینی(ره) به شهادت رسید و پیکر پاکش در کنار شهید قنبرعلی عباسی در گلزار شهدای روستای ارجناوند آرام گرفت.