تفکر «سلیمانی» و تفکر «قارونی»
وقتی در کارت موفق میشوی؛ یا پولی به دست میآوری یا آزمونی را قبول میشوی، اولین صدایی که در ذهنت میپیچد چیست؟
دو سبک تفکر داریم، فقط یکیاش راه درست است:
۱- تفکر «قارونی» (تلهمنیت): قارون وقتی ثروتش را دید، گفت: «انما اُوتیتُهُ عَلَی عِلمٍ عِندی»؛ (قصص/۷۸) فقط به خاطر دانش «خودم» به دست آوردم.
نتیجه این تفکر: «من» پررنگ میشود، تواضع میمیرد و سقوط در پیش است.
۲- تفکر «سلیمانی» (تفکر توحیدی):
سلیمان (ع) وقتی در اوج قدرت بود و عظیمترین قصر را داشت، گفت: «هَـذَا مِن فَضلِ رَبِّی»؛ (نمل /۴۰) فضلِ پروردگارِ من است.
نتیجه این تفکر: «خدا» پررنگ میشود و برکت جاری میگردد.
تمرینِ عملی برای «قرآنیها»:
از امروز هر بار که در موفقیتی «من» در ذهنت پررنگ شد، همان لحظه ترمزِ ذهن را بکش!
بگو: «این از فضلِ اوست که به من توانِ انجامش را داد.»
اوست که «توانِ» فکر کردن، «فرصتِ» اجرا و «نتیجه» را به تو داده.
این را بدان کسی که میگوید: «من کردم»، همیشه نگرانِ از دست دادن است؛
اما کسی که میگوید: «خدا کرد»، هیچوقت دلنگران نمیشود.