سرنوشت آمریکاییها در ازای «یک مشت دلار»
رئیس جمهور تاجرپیشه آمریکا پس از شکست سیاستهای هیجانی و کاهش اعتبار، به وعده 5 هزار دلاری متوسل شد و ثابت کرد که در منطق معاملهگری ترامپ، همه چیز خریدنی است؛ حتی سرنوشت آمریکا که در ازای «یک مشت دلار»، کالایِ حراجی میشود.
22 اسفند 1404، شبکه آمریکایی «سی.ان.ان» طی گزارشی اعلام کرد که «دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا فکر نمیکرد که ایران با آغاز جنگ، تنگه هرمز را ببندد»؛ محاسبات غلط ترامپ در جنگ با ایران و سیاستهای هیجانی او در ارتباط با سایر کشورها منجر به کاهش اعتبار و از دست رفتن پایگاه اجتماعی او شد.
پس از این محاسبه غلط، قیمت بنزین در آمریکا، 2.5 دلار به ازای هر گالن افزایش یافت که افزایش انتقاد به دولت و رنج آمریکاییها را به همراه داشت؛ چندی بعد نرخ گازوئیل نیز متاثر از بنزین سیر صعودی گرفت.
خبرگزاری آمریکایی «رویترز» نوشت: «میانگین قیمت گازوئیل در آمریکا برای نخستینبار از ۶ دلار به ازای هر گالن عبور کرد».
ترامپ برای «ترمیم اعتبار» و جبران تصمیمات اشتباه گذشته، دست به جیب شد و با سخنرانی در نخستین گردهمایی حزب جمهوریخواه با وعدههای دلاری، رشوه داد و رأی خرید؛ معاملهای که در پوشش «سهام» به آمریکاییهای ناراضی «حقالسکوت» میدهد.
او در شهر «دالاس» وعده داد: «اگر جمهوریخواهان در انتخابات مجلس نمایندگان و سنای ایالات متحده پیروز شوند... من به هر شهروند بزرگسال در ایالات متحده آمریکا مبلغ 5 هزار دلار بهعنوان سود سهام پرداخت خواهم کرد».
پس از این سخنرانی، ترامپ در فرودگاه در پاسخ به پرسش خبرنگاری که پرسید «چرا باید برای رای دادن به مردم مشوق دلاری بدهید؟» گفت: «من این کار را برای رای دادن نمیکنم، این پاداش مردمی است که چهار سالِ وحشتناک، بایدن را تحمل کردند».
چندی قبل از پیشنهاد دلاری و تلاش برای خرید رای، ترامپ مدعی شد که ایران میخواهد با تاثیرگذاری بر انتخابات آمریکا یک «گروه ضعیف» را حاکم کند؛ این ادعا درحالی مطرح شد که بیشترین آسیب به اعتبار ایالات متحده و معیشت آمریکاییها ناشی از رؤیاپردازی ترامپ و سیاستهای غلط دولت اوست.