دفتر نمایندگی ایران در چین ادعای شروط پکن برای تقویت روابط با تهران را تکذیب کرد
دفتر نماینده ویژه جمهوری اسلامی ایران در امور چین برخی ادعاها مربوط به تعیین شروطی برای گسترش روابط ایران با چین را تکذیب کرد.
دفتر نماینده ویژه جمهوری اسلامی ایران در امور چین در پی انتشار برخی اظهارات و مطالب رسانهای مبنی بر اینکه جمهوری خلق چین، سفر نماینده ویژه کشورمان در امور چین و گسترش روابط تهران و پکن را مشروط به تحقق مجموعهای از شروط از سوی جمهوری اسلامی کرده است، اطلاعیهای به شرح زیر صادر کرد:
«انتساب چنین شروطی به طرف چینی و ادعای مشروط شدن سفر و توسعه روابط دو کشور به تحقق موارد مطرحشده، فاقد صحت است. مخالفت قاطع و صریح جمهوری خلق چین در برابر تحریمهای یکجانبه آمریکا نشاندهنده رویکرد حمایتی چین در قبال جمهوری اسلامی ایران است. روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین بر پایه احترام متقابل، منافع مشترک و مشارکت جامع راهبردی دو کشور استوار بوده و همکاریها و رایزنیهای دو طرف در حوزههای سیاسی، اقتصادی، تجاری، سرمایهگذاری و سایر زمینههای مورد توافق، بهطور مستمر در حال پیگیری و توسعه است. از رسانهها، فعالان سیاسی و صاحبنظران انتظار میرود در انتشار مطالب مرتبط با روابط خارجی کشور، بهویژه مناسبات با شرکای مهم بینالمللی، دقت لازم را به عمل آورده و از انتشار اخبار، برداشتها و گمانهزنیهای تأییدنشده که میتواند بر منافع ملی و روابط خارجی جمهوری اسلامی ایران تأثیرگذار باشد، خودداری کنند. روابط خارجی کشور و منافع ملی، عرصه رقابتها و منازعات جناحی و رسانهای نیست و صیانت از آن، مسئولیتی مشترک است».
به گزارش تسنیم، حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی اخیراً در مصاحبهای گفته است که چین سفر نماینده ویژه ایران را مشروط به چهار شرط کرده است که عبارتند از: 1. باز کردن تنگه توسط ایران 2. دریافت نکردن هیچگونه عوارضی 3. پایان دادن به اختلافات خود با عربستان 4. پایان دادن به اختلافات خود با آمریکا!
ادعای مرعشی در حالی است که چنین مسئلهای را حتی بازوهای عملیات روانی آمریکایی هم منتشر نکردهاند اما مرعشی از این سوی دنیا احساس تکلیف کرده است که حافظ منافع ترامپ در سطح روابط بینالملل باشد و از این زاویه به موضوع روابط ایران و چین ورود سمّی داشته باشد.
البته مسئله سوگیری غلط یا صحیح سیاسی برای مرعشی یا هر فرد سیاسی دیگر یک چیز است، دروغگویی یک چیز دیگر! یک فرد سیاسی میتواند سیاست کاملاً غلطی اتخاذ کند و در عین حال، برای سیاست غلطش به دروغ علنی تکیه نکند. اما وقتی یک فرد سیاسی سیاست غلطش را به دروغ واضح هم متصل میکند، فاجعه بارتر و سخیفتر میشود.