شهدای جمکران
کامران پورعباس
یکی از مهمترین پایگاههای شیعیان شیفته و عاشقان دلسوخته حضرت بقیهالله (ارواحنا فداه) مسجد مقدس جمکران در مجاورت شهر مذهبی قم است. مطابق آمار، هر سال بیش از بیست میلیون عاشق دلباخته از سرتاسر میهن اسلامی و جهان به این پایگاه معنوی مشرف میشوند، نماز تحیت مسجد و نماز حضرت صاحبالزمان (عجلالله تعالی فرجهالشریف) را در این مکان مقدس به جای میآورند، با امام زمان راز دل میگویند، استغاثه میکنند، نداى «یا بن الحسن» سر میدهند، از مشکلات مادی و معنوی خود سخن میگویند و با دلی خونبار، از طولانی شدن دوران غیبت، شکوهها میکنند و برای سلامتی امام زمان و تعجیل در ظهور دعا میکنند.
آنچه مسلم است، این است که این مسجد، بیش از یک هزار سال پیش به فرمان مهدی موعود تأسیس گردید و در طول قرون و اعصار، پناهگاه شیعیان و آزادگان و پایگاه منتظران و تجلیگاه حضرت صاحبالزمان (علیهالسلام) بوده است.
نکته دیگر آنکه چند شهیدِ جنگهای تحمیلیِ اول و دوم و سوم در سعادتی عظیم در مسجد مقدس جمکران آرمیدهاند و سالهاست این مکان مقدس و نورانی میعادگاه ستارگان آسمان ایثار و شهادت گردیده است و زائران میتوانند در پرتو توفیقات و برکات الهی و معنوی و مهدوی، از فیض شهدایی نیز بهرهمند گردند.
سلام میکنیم بر آقا امام زمانمان و سلامتی و تعجیل در فرجشان را از درگاه خداوند متعال مسئلت مینماییم و درود میفرستیم بر تمامی شهدای اسلام و انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی ایران و یادی میکنیم از شهدای مسجد مقدس جمکران.
شهدای گمنامِ جمکران
رهبر شهیدمان حضرت آیتالله سید علی خامنهای در یکی از پیامهایشان در دیماه ۱۴۰۰ در مورد عظمت مقام شهدای گمنام و آثار و برکات تشییعشان تصریح فرمودند:
«سلام بر شهیدان گمنام، گمنام در میان خاکیان و معروف در عرصه افلاکیان. فداکارانی که پس از گذشت سالیان دراز از لحظه شهادتشان کشور را با رایحه معنویت و جهاد، معطّر میسازند و پرچم افتخار به خونهای ریخته شده در راه اسلام و قرآن را، بیش از پیش به اهتزاز در میآورند... به ارواح طیبه این شهیدان و به چشمها و دلهای منتظر پدران و مادران و همسران آنان سلام و درود میفرستم و فضل و رحمت فزاینده پروردگار را برای همه آنان مسألت میکنم.»
دو شهید گمنام در صحن جامع امام مهدی، در حیاط اصلی، روبهروی گنبد فیروزهای مسجد مقام حضرت صاحبالزمان آرمیدهاند.
این دو شهید عزیز، از شهدای هشت سال دفاع مقدس هستند. یکی از این شهدای گمنام در ۲۶سالگی در سال ۱۳۶۵ در عملیات کربلای ۵ منطقه شلمچه و شهید گمنام دیگر در ۲۲سالگی در سال ۱۳۶۴ در عملیات عاشورای ۲ منطقه چنگوله ملکوتی و عاشورایی گردیدند و تاریخ رجعتشان چهاردهم اردیبهشت ۱۴۰۳ مصادف با شهادت امام جعفر صادق(ع) است.
گلزار شهدای مسجد مقدس جمکران به تازگی ایجاد شده است و در صحن خضر نبی در ضلع جنوبی مسجد مقدس جمکران و پشت گنبد فیروزهای جنب واحد برق واقع گردیده و فضاسازی زیبا و شهدایی برای آن انجام شده است. تا کنون چهار شهید در گلزار شهدای جمکران آرمیدهاند و البته ظاهراً قرار است شهدای دیگری هم در آینده در این قسمت تشییع و تدفین گردند.
شهدای جنگ ۱۲ روزه
سه شهید جنگ ۱۲ روزه در گلزار شهدای مسجد مقدس جمکران آرمیدهاند که اطلاعات و مشخصات آنها را مرور میکنیم.
خادمالرضا شهید سردار سرتیپ دوم پاسدار حاج مجید پرتویان متولد ۳۰ شهریور ۱۳۴۷ در همدان است که در ۲۵ خرداد ۱۴۰۴ مقارن با عید غدیر در جریان حمله رژیم منحوس و جعلی صهیونیستی در تهران به فیض عظیم شهادت نایل گردید.
همسر گرامی شهید پرتویان در مراسم تشییع پیکر مطهر شهید در مسجد جمکران با صلابت سخنرانی کرد و گفت: شهید بزرگوارم راه امام خود اباعبدالله الحسین(ع) را در پیش گرفت و برای مبارزه با ظلم، اطاعت از امر رهبر فرزانه انقلاب و حفظ خاک و سرزمین خود جانش را فدا کرد. تا نابودی کامل اسرائیل، این غده سرطانی منطقه میجنگیم و با اطاعت از ولیفقیهمان راه شهدایمان را ادامه خواهیم داد.
شهید سردار پاسدار اسماعیل شاکری فرمانده پادگان شهید مصطفی خمینی(ره) در قم متولد ۱۲ آذر ۱۳۵۷ است که در ۲۷ خرداد ۱۴۰۴ در راه دفاع از جمهوری اسلامی ایران در جریان حمله رژیم اشغالگر قدس به فیض عظیم و مقام والای شهادت نایل گردید.
شهید سرهنگ پاسدار میثم سلگی متولد ۲۵ آذر ۱۳۶۱ است که در ۲ تیر ۱۴۰۴ در جریان نبرد با رژیم کودککش و تروریست صهیونیستی به فیض عظیم شهادت نایل گردید.
شهید میثم سلگی در کنار سابقه درخشان نظامی، از خادمان بااخلاص بارگاه نورانی حضرت فاطمه معصومه(س) بود و همگان وی را به خلوص، ولایتمداری، اخلاق نیکو و محبت عمیق به اهلبیت(ع) میشناختند.
توصیههای شهید سلگی از زبان همسرش: نماز اولوقت، حفظ حجاب و تبعیت از ولایتفقیه، نهتنها راهنمای زندگی خانوادگیاش بود، بلکه امروز بهمثابه منشورِ راهِ جاویدانِ شهیدان برای نسل جوان ایران زمین باقیمانده است.
شهیدِ جنگ رمضان
شهید سهیل کیارش نخستین و تا به حال یگانه شهیدِ جنگ رمضان است که در گلزار شهدای مسجد مقدس جمکران آرمیده است. شهیدی که از خانواده شهدا و دانشجوی دانشگاه شاهد و مشاور رئیس کل بنیاد شهید انقلاب اسلامی بوده است و سربازی امام زمان و زمینهسازی ظهور و پیروی عملی از نایب امام زمان و مجاهدت خستگیناپذیر و شبانهروزی در عرصه جهاد تبیین از ویژگیهای ممتازش به شمار میآید.
دکتر سهیل کیارش متولد ۹ دی ۱۳۷۰ در خرمآباد است. عمویش سرلشگر خلبان علی کیارش در ۲۳ آذر ۱۳۵۹ به شهادت رسیده است. وی عضو هوانیروز و مربی و خلبان باسابقه بالگردهای کبری بود که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، به مقابله با اشرار و معارضان در کردستان پرداخت و در جنگ رژیم صدام علیه ایران نیز چندین مأموریت هوایی موفق داشت و در آخرین پروازش در مأموریتی بر روی رودخانه کرخه، بالگردش مورد اصابت دشمن قرار میگیرد و به سختی مجروح میشود و پس از انتقال به بیمارستان در پایگاه دزفول به شهادت میرسد.
آقا سهیل در خانوادهای که معطر به رایحه جهاد و شهادت بود، پرورش یافت. آنقدر درسخوان بود که دبیرستان را مدرسه تیزهوشان علامه حلی قبول شد و از خرمآباد به تهران آمد.
در کودکی باهوش، ریزبین و نکتهسنج و بسیار محجوب و مودب بود. در نوجوانی کاملاً مقید به اصول دینی و شرعی و علاقهمند به سخنان امام خمینی بود و بیشتر وقت خویش را صرف گوش دادن به تلاوت قرآن و مطالعه نهجالبلاغه میکرد. جوانی سادهزیست بود و تمام وقتش را صرف دفاع از انقلاب اسلامی و تبیین فرمایشات حضرت آقا کرد.
مادر گرامیاش میگفت: شهید فوقالعاده باهوش و دلداده ولایت بود.
دکتر سهیل کیارش در ۱۹ سالگی ازدواج کرد، با همسری که واقعاً همراه و هممسیرش بود و همیشه نهایت همراهی را داشت. از آقا سهیل دختر خردسالی به نام حنانه خانم به یادگار مانده است که در هنگام شهادت پدر فقط پنج سال داشت.
شهید کیارش در سال ۱۳۸۹ در رشته پزشکی دانشگاه شاهد تهران مشغول تحصیل شد و فعالیتهای جهادی و انقلابی گستردهای انجام داد که برخی از آنها عبارتند از:
- فرماندهی بسیج دانشگاه شاهد به مدت چهار سال و پویایی و تحرکبخشیِ حیرتانگیز به آن
- شرکت در اردوهای جهادی در مناطق محروم
- فرماندهی گردان امام علی(ع)
- مجروحیت در اغتشاشات دیماه ۹۶ که چون همیشه معتقد بود که من با خدا معامله کردم و در ازایش هم تنها از خداوند پاداش خواهم گرفت، برای جانبازی اقدام نکرد.
- شبکهسازی نیروهای انقلابی و حزباللهی در سراسر کشور طبق فرمایش حضرت آقا در سال ۹۶
- راهاندازی کاروان خودرویی به نام مسجد پناه مردم و احیاسازی مساجد در شهرها و روستاها برای مطالبهگری مردم و حل مشکلاتشان از طریق مساجد با هزینه کاملاً شخصی
- دستیار ارشد رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران در دولت شهید رئیسی و دوران ریاست دکتر قاضیزادههاشمی
- دستیار مردمیسازی رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران در دولت شهید رئیسی
- معاون امور اجتماعی و حاکمیتی ستاد امر به معروف تهران
- سفیر فرهنگی فدراسیون بسکتبال
- استاد در عرصه جهاد تبیین: در مقطعی که امام شهیدمان امر به جهاد تبیین فرمودند، تمام قد پای کار آمد و با هزینه شخصی از شهری به شهری و از روستایی به روستایی دیگر میرفت و رهنمودهای حضرت آقا را تبیین میکرد.
بعد از شروع جنگ رمضان، شهید کیارش در تجمعات مردمی و بعثت ملت ایران حضوری فعال داشت و کاروان خودرویی راه میانداخت. دکتر کیارش و گروهی از بچههای فعال و متعهد انقلابی گرد هم آمدند و برای دفاع از مردم و حریم شهر، ایست و بازرسی بسیج در ابتدای خیابان قائممقام در میدان شهدای هفتم تیر راهاندازی کردند.
سهیل کیارش به همراه یاران شهیدش و تنی چند از دوستان دیگرش برای انجام وظیفه و ادای دین خود به انقلاب در یکی از میادین اصلی تهران تور ایست و بازرسی میزنند که سرانجام پس از ۱۰ روز انجام وظیفه، تور ایست و بازرسی توسط پهپاد رژیم صهیونیستی مورد اصابت قرار گرفته و به درجه رفیع شهادت نایل میآیند. سحرگاه ۲۷ اسفند ۱۴۰۴ (۲۸ رمضان)، برادر سهیل کیارش به همراه آقایان مجید اردش، علی محققی، مصطفی رحیمی، حسن خیران (پاکبان) و علی ناظم به فیض شهادت نایل آمدند.
فعالیتهای گسترده انقلابی و تبیینیِ شهید سهیل کیارش جهادی و با هزینه شخصی بودند و محل درآمدش از کافهرستوران پلاکهشت بود که خانوادگی ادارهاش میکردند. سهیل کیارش با جمعی از دوستان مذهبیاش بیهیچ چشمداشت مالی، این رستوران را به شکلی مذهبی راهانداخته بودند تا جایی باشد برای خانوادههای دغدغهمند که ساعتهای خوبی کنار هم سپری کنند. حالا قاب عکس شهید کیارش روی دیوار رفته است. کنار قاب عموی شهیدش که میگفتند خیلی هم با وی شباهت داشت و حالا هم بزرگترین اشتراک این عمو و برادرزاده متجلی گردیده است: شهادت.
۱ فروردین ۱۴۰۵، پیکر مطهر شهید سهیل کیارش از شهدای تجاوز آمریکایی صهیونی به کشور عزیزمان، پس از اقامه نماز عید فطر بر روی دستان نمازگزاران مسجد مقدس جمکران تشییع و در گلزار شهدای مسجد آرام گرفت.
۱۸ اسفند ۱۴۰۴، شهید سهیل کیارش در پیامی در فضای مجازی نوشته بود: «بیعت میکنم با امام سید مجتبی حسینی خامنهای و عهد میبندم با مال و جان و آبرویم پای بیعتم میمانم، انشاءالله تعالی.» بیعتی که با خون امضا شد...
دکتر سهیل کیارش، با آن ایمان، صلابت، ولایتمداری و مجاهدت ماندگار، از تربیتشدگان مکتب امام خامنهای و دانشآموختگان اندیشه علامه مصباح یزدی بود که شهادت توفیق ویژه خداوند به وی بود.
حجتالاسلام آرمید نقل میکند: من هر بار که با علامه مصباح تلفنی صحبت میکردم، ایشان با ذکر نام، حال سهیل کیارش را جویا میشد. ایشان خود را شاگرد علامه مصباح میدانست و در جلسات مختلف خصوصی خدمت علامه رسیده بود.
امامزمانی بودن و شهادتطلب بودن
ولایتمحوری و عاشورایی بودن و امامزمانی بودن و شهادتطلب بودن، در وصیتنامه شهید سهیل کیارش فوقالعاده چشمگیر است و عشق سوزان و آتشینش در این عرصهها بسیار نمایان است.
متن وصیتنامه شهید کیارش بدین شرح است:
در تمام سالهای جوانی شوق شهادت داشتم و عاشق این بودم که در جهت کسب رضایت ولی امر مسلمین، نائببرحق امام زمان روحی لهما فداء کاری انجام دهم. آنچه که در این سالهای حضورم در عالم دنیا فهمیدم را به پدر و مادرم، همسرم، فرزندم، عزیزانم و دوستانم عرض میکنم: یاد مرگ را فراموش نکنید.
توصیه حاج قاسم در مورد امام خامنهای را جدی بگیرید. من اینطور فهمیدم و یقین کردم بدون عاشق او بودن و فدایی او بودن، عاقبتبهخیر نمیشویم. خودتان را آلوده غیرضروریات دنیا نکنید که زنجیر دور پا بهنگام جهاد خواهد شد.
بدانید که فهمیده بودم و میدانستم در چه نقطه مهمی از تاریخ بشریت و در آستانه ظهور امام زمان(ارواحنا فداه) توفیق نفس کشیدن داشتم. سعی کردم همه زندگی و همه قول و فعل خودم را در جهت زمینهسازی ظهور قرار دهم و به همگان بفهمانم که نزدیک ظهور مبارک امام هستند و اگر کوتاهی شود، این نعمت بزرگ را از دست میدهیم. اما ضعف نفس مانع شد و بسیاری از فرصتها را از دست دادم.
برای دوستان و برادران عزیزم که در مقاطع مختلف در مسیر کار انقلابی و جهادی به ویژه تبیین بیانات امام خامنهای به حقیر سراپا تقصیر بیمقدار کمک کردند، آرزوی توفیقات مستدام دارم و از همه ایشان ملتمسانه تقاضای دعا و آمرزش الهی دارم.
ضمناً به همه محارم خودم و همه خواهران مؤمنه توصیه اکید میکنم که حتی یک درصد هم در حجاب کوتاهی نکنید، من یقین کردم که در عاقبتبخیری خیلی مؤثر است.
در پایان خواهش میکنم وقتی از مراسمات فارغ شدید، حتماً از طرف من به زیارت شهدای گمنام مدفون در دانشگاه شاهد بروید و از آن دو ولی الهی شفاعت برای حقیر را طلب کنید و عرض کنید این رفیق بیلیاقت شما گفت: «هر چه خواستم نه نگفتید و گره از کارهایم باز کردید، الان بیش از همیشه نیاز به مدد شما دارم که اگر مدد نکنید و نزد سیدالشهدا شفاعتم را نکنید، اوضاعم خیلی خراب است، پس کرمنمایید و شفاعتم کنید.»
به غیر از روضه اربابم اباعبداللهالحسین (علیهالسلام) و اهلبیت(علیهمالسلام) چیزی نخوانید و برای چیزی غیر از این گریه نکنید. به دخترم از مصائب حضرت رقیه(سلامالله علیها) بگویید اگر بیتاب شد. از عموی شهیدم نیز مدد خواستهام. از رفقا و برادران و خواهران ایمانی هم طلب حلالیت دارم. هر چه بر گردنم دارید در راه امامهادی(علیهالسلام) حلال کنید. از روح بلند حاج قاسم و سید حسن نصرالله عزیز برایم طلب شفاعت کنید. امیدوارم شما رساندن پرچم توسط امام خامنهای به دست مبارک فرزند عزیز حضرت زهرا(سلامالله علیها) را ببینید. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
در کفنم تربت سیدالشهدا حتماً بگذارید.
جوانِ پاکباخته انقلابی
دکتر سید امیرحسین قاضیزادههاشمی، در دوران ریاستجمهوریِ شهید سید ابراهیم رئیسی، معاون رئیسجمهور و رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران بود. شهید سهیل کیارش دوست و رفیقِ دکتر قاضیزادههاشمی و دستیار ارشد رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران در آن برهه بود. دکتر قاضیزادههاشمی، پس از شهادتِ دکتر کیارش، در موقعیتهای مختلف از عظمت شخصیت و خدمات درخشانِ یار و همراه صدیقش یاد کرده است.
گزیدهای از اظهارنظرهای دکتر قاضیزاده هاشمی چنین است:
- با اینکه پنج سال از عمر این رفاقت بیشتر نگذشته بود، جای بسیاری از رفاقتهای قدیمی را گرفت، چون هم در هدف مشترک بودیم و هم در گفتمان. این اواخر، خیلیها من را به او میشناختند و شاید او را به من.
- او یک جوان پاکباخته انقلابی بود که بدون اینکه امام را ببیند، عاشق امام بود و اصلیترین هدف زندگیاش احیای ارزشهای انقلاب اسلامی در جامعه بود.
- تمامی مسائل کشور برایش جدی بود و خودش را پیشمرگ آقا میدانست و برای این پیشمرگی هم تلاش میکرد.
- یکی از وظایفی که برای خودش فرض میدانست، این بود که تمامی بیانات آقا را با دقت بخواند و برای جامعه در سراسر کشور تبیین کند، آن هم برگرفته از کلام خود آقا.
- یکی از فعالیتهای گسترده او، در حوزه امر به معروف و نهی از منکر به عنوان واجبی الهی و ضامن بقای جامعه دینی بود. این موضوع باعث شده بود که با شبکه گستردهای از نیروهای انقلاب، اعم از نمایندگان مجلس، اهالی رسانه، اهالی هنر و... در ارتباط باشد و فردی مؤثر در سازماندهی بخشی از فعالان انقلابی کشور باشد.
- شهادت امام خامنهای زندگی را برای او سخت کرد. آخرین دیدار ما هم برمیگردد به هماهنگی ایشان برای سخنرانی من در میدان انقلاب و در جمع مردم. در این ایام دوستان جوانش را برای حفظ امنیت شهر سازماندهی کرد و نهایتاً دعای شبهای قدرش مستجاب شد و در حال پاسداری از مردم در یکی از ایست و بازرسیها مورد هدف قرار گرفت و به وصال رسید.
- او الگوی یک رویش جدی انقلاب و تربیتشده مکتب امام خامنهای بود و خوشا به حال امام ما که چنین جانفداهایی داشت. روحش شاد و راهش پررهرو باد.
- شهید کیارش، تجسمی از عقیده و جهاد خالصانه، تمام وجود، خانواده، اموال و زندگی خود را وقف آرمانهای دینی و انقلابی کرد و بدون چشمداشت مادی یا معنوی، در مسیر تبیین حقیقت گام برداشت. او که از فعالان اصلی جهاد تبیین بود، با هزینه شخصی در سراسر کشور به روشنگری پرداخت، جلسات و کلاسهای متعدد برگزار کرد و در برابر انحرافات و غربگرایی با حرکتی انقلابی ایستادگی نمود.
- در وجود شهید سهیل کیارش، هیچگونه تردید یا یأس نسبت به امر ولایت مشاهده نشده بود. این ویژگی، مصداقی از جمله حاج قاسم سلیمانی مبنی بر «عاقبتبهخیری داشتنِ هر فردی که رابطه قلبی با امام دارد» بود.
- شهید کیارش جوانان مستعد و برجستهای را گرد خود جمع کرده بود و در کارهای بنیاد شهید، از جمله اعزام بازرس و سازماندهی ظرفیت خانواده شهدا برای ایام اربعین در عراق (مرزها و مسیرها) جهت کمکرسانی و هماهنگی، حضوری فعال و مؤثر داشت.
- این انقلاب با نور ولایت و امام زمان(عج) و به برکت فداکاری شهدا حفظ شده است.
- روحیه حمایتگر و حامیاش نسبت به جوانان انقلابی سراسر کشور مثالزدنی بود. به جرأت میتوان گفت دو برابر عمرش تلاش و مجاهدت کرد و همانند همه شهدا، انتخاب شد و مزدش را از خدا گرفت.
- ایشان از فعالان باسابقه بسیج دانشجویی، از نیروهای مؤثر در بنیاد شهید و امور ایثارگران، و از خدمتگزاران صادق این مسیر نورانی بود.
مجاهد خوشفکر و انقلابی
سیداحمد عبودتیان و همسنگران ستاد حکمرانی مردم و شبکه دستیاران مردمیسازی دولت شهید مظلوم آیتالله سیدابراهیم رئیسی(ره) در پیامی، خدمات گسترده انقلابیِ شهید کیارش را برشمرده و ستایش کردند:
«شهادت پرافتخار مجاهد جوان، خوشفکر و انقلابی، شهید «سهیل کیارش» بار دیگر خون یاران و عزیزانش را به جوش آورد و خروشی دیگر در جانهایمان انداخت و ثابت کرد که سرنوشت مقلدان خمینی و خامنهای جز شهادت نیست.
«سهیل عزیز» که افتخار پیشرانی و حرکت برای تحققِ دولت اسلامی را در سنگر مقدس بنیاد شهید و امور ایثارگران در دولت «شهید مظلوم آیتالله سیدابراهیم رئیسی» داشت، افتخاری شد برای همسنگرانش در این جبهه، همدانشگاهیان، خانواده سرافراز و همه جوانان و تربیتشدگان مکتب خامنهای شهید. او عمر بابرکت خود را این چنین وقف دفاع از آرمانهای اسلام عزیز و میهن اسلامی کرد:
در ساحت اندیشه با انس به مبانی فکری و کلام مولای شهیدش امام خامنهای، تبیینگری قابل بود و در اقصینقاط کشور «جلسات تبیینی بصائر» و دورهها و کارگاههای اثبات مبانی عقلی ولایتفقیه به زبان ساده را برگزار میکرد.
«سهیلِ شهید» در دوران تصدی مسئولیت دستیاری مردمیسازی بنیاد شهید و امور ایثارگران در دولت شهید رئیسی، با خلوص نیت و تلاشی شبانهروزی، خادم بیمنت خانوادههای شهدا و ایثارگران بود و پیشران و حامی حرکتهای مردمی در این عرصه شد.
و سرانجام در آخرین شبهای رمضانِ سرخ، در میدان شهدای هفت تیر شهادت را در آغوش کشید و مزد سالیان؛ «جهاد تبیین منویات ولایت»، «جهاد خدمت به خانواده شهدا» و «جهاد در میدان دفاع از امنیت» را گرفت تا انشاءالله در سرای ابدی در رکاب و ملازم امام شهیدش باشد و به حق نمونهای شد در مجاهدت توأمان «تبیین» و «میدان».
احمد چلداوی رئیس سابق دانشگاه شاهد تهران در مورد رویه معنوی و کاریِ شهید کیارش خاطرنشان میسازد:
«در مدتی که به عنوان رئیس دانشگاه شاهد خدمت میکردم، ایشان دستیار و مشاور عالی بنیاد شهید بودند. بارها با ایشان جلسه داشتم و از صفای روحی و جلای باطن ایشان بهرهها بردم. این جوان همواره مرا به یاد دوستان شهیدم در دوران دفاع مقدس میانداخت. همواره لبخند ملیحی بر لبانش بود که حاکی از صفا و آرامش درونش بود.
ایشان در عرصه جهاد تبیین هم بسیار فعال بود و دلسوزانه به اقصی نقاط کشور سفر میکرد و برای مردم کوچه و بازار سخنرانی میکرد.»
جاودانگی در لباس بسیجی
مهدی بادپا، هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد و مدیرکل سابق فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم از جهاد در چند جبهه و عاقبتبخیری ویژه و خوب جاودانه شدنِ شهید کیارش میگوید:
«دوست عزیز و انقلابی، سهیل کیارش به کاروان امام شهید آقا سید علی خامنهای پیوست و با او ابدی شد. چه خوب انتخابی و چه خوش سعادتی.
سهیل کیارش عزیز، در کنار فعالیتهای شخصی و خانوادگی، فضای کاریاش هم وقف فرهنگ و امور فرهنگی بود. به واقع در چند جبهه جهاد کرد: جهاد نفس، جهاد مال، جهاد و گذشتن از آبرو که به قول علامه مصباح یزدی یکی از سختترین جهادهاست. جوانی که در رشته پزشکی میتوانست به طبابت بپردازد ولی جبهه اصلی را طبابت روح و جان و روشن کردن چراغ اندیشه مردم و جوانان کشور
یافت...
با ممارست و تلاش شبانهروزی و جهادی و از جیب خرج کردنهای خودش در راه تبیین اندیشههای مقام معظم رهبری شهر به شهر گذشت. یادم است بارها به من گفت هدف از کار اقتصادی و مدیریت پلاک ۸ (که به یاد ثامنالائمه امام رضا(ع) نام نهاد)، هم که انجام میدهم برای این است که برای کار فرهنگی به کسی وابسته نباشم.
امروز سهیل کیارش ستاره پرنور و درخشان در جهتیابی و راهنمایی خط امام، الگویی شد برای جوانان تشکیلاتی و دانشجویان انقلابی. خود را خوب جاودانه کرد.»
جهادگر انقلابی
اظهارنظرهای گوناگون و متعددی از جانب دوستان و شاگردانِ شهید سهیل کیارش در مورد عظمت شخصیت و نقشآفرینیهای اعلای این جهادگر انقلابی در عرصههای مختلف منتشر گردیده است که منتخبی از آنها را مرور
میکنیم:
سهیل زندگیشو وقف هدف و اعتقادش کرد و نشون داد که لیاقت رسیدن به شهادت رو داشته. به قول حاج قاسم: تا شهید نباشی، شهید نمیشوی.
---
شهیدی که همیشه و هرلحظه و هرقدمش هدفمند و انقلابی بود و اصلاً شاید به جرأت بشه گفت که موضوع ولایت و رهبری و شهادت و شهید و احترام به شهدا رو ما از ایشون یاد گرفتیم.
از دعاهای عهدی که هرروز صبح در فضای دانشکده پخش میکرد، از برنامههای مستند ظهور که هرهفته در سالن آمفیتئاتر دانشکده برامون تدارک میدید، از زیارت قم و جمکرانی که با شور و شوق و اشتیاق بچهها رو میبرد.
همون سالها راهشو انتخاب کرده بود و با صلابت پیش رفت. دغدغهاش بود که ماها رو با خودش همراه کنه.
شهید همون جا عهدشو با آقا امام زمان(عج) بسته بود؛ حقیقتاً که خود آقا خریدار وجود مبارکش شدن و مقیم حریم یار شد. خوشا به سعادتش.
---
یه نفر آمد و اسم بسیج دانشگاه شاهد را برد بالا. هر برنامه دانشجویی سطح بالا فقط بسیج برگزار میکرد. صفر تا صد کارها را یه تنه پیش میبرد و بچهها را هدایت میکرد به سمت مسئولیت. راهیان نور، اعتکاف، برگزاری نمایشگاه شهدا در سطح شهر در میدان ولیعصر، دیدار از خانواده جانبازان دفاع مقدس، اردو مشهد، جلسات دوساعته تبیین در قم، شبهای شیدایی، جلسات پیاپی بدون کمترین خستگی.
فقط میخواست اسم بسیج دانشجویی مطالبهگری افراد دغدغهمند فعال از بین دانشجویان گلخانه عطرآگین شاهد به جامعه تحویل دهد؛ همه بشوند جوان مؤمن انقلابی به تعبیر آقای شهیدمان... بلند پروازهای دانشجویان با جان دل گوش میکرد و در چهارچوب دانشگاه آنها را عملی میکرد.
خلاصه فرمانده کیارش حرف نبود، عمل بود. رفتار، اخلاق، منش، اخلاقش شهید زنده در میان دانشجویان بود... نمیتوانست برتابد حرف آقا و مطالبهگریهاش از دانشجو جماعت بر زمین بماند.
و چه خوشحالیم در سالهای طلایی دانشجو بودنمان در کنار اینگونه فرماندهها، نگرش به زندگی آینده، به ایران اسلامی یاد گرفتیم.
---
شهید دکتر سهیل کیارش، یک جوان مؤمن دهههفتادی، باسواد، باتقوا، به شدت دلسوز و دغدغهمند و متواضع بود.
---
رحمت خدا بر عمار گمنام امام سیدعلی خامنهای که پس از شهادت مظلومانهاش، با خلف صالحش امام سیدمجتبی خامنهای(حفظهالله) عهد خون بست و چندی نگذشت که در حملات شیاطین آمریکایی و صهیونی در دفاع از انقلاب اسلامی، به امام شهیدش پیوست. سهیل عزیز ما رو نزد سیدالشهدا شفاعت کن.
---
یک دورهای همهکارهی بنیاد شهید کشور و امین و مشاور مدیرکل بود، منتهی حقوق نمیگرفت و از کافهرستوران پلاکهشت که خانوادگی ادارهاش میکردند نان میخورد. خودش غروبها کتش را در میآورد و آستین بالا میزد و برای مشتریها غذا میبرد.
---
عاشق روضه و سینهزنی بود، شبهای محرم و ایام عزا معتکف هیئتهای جنوب شهر و شلوغ و ساده بود. مثل زنها بلند بلند گریه میکرد و حسابی مردانه سینه میزد.
---
اینطور نبود که فقط سرباز جنگ نرم باشد، نه! به محض بروز خطر و بحران به هزار جا زنگ میزد که در گشت ثارالله و ایست بازرسی و گردان عملیاتی جا باز کند و درگیر کار شود. بلد هم بود، مدتی فرمانده یکی از گردانهای عملیاتی امام علی(ع) بود.
ستارۀ سهیل شدی و دستنیافتنی
سهیل همه کاری کرد برای انقلاب اسلامی و امام، همه کار، حتی شهید شدن!
آنقدر تلاش کرد تا بالاخره شهید شد.
نوشتم «بالاخره» چون تمام سالهایی که خودش را شناخت برای همین هدف جنگید.
منزل نو مبارک عزیز دل
خیلی پشت سرت گریه کردیم
حالا دیگر ستارۀ سهیل شدی و دستنیافتنی...
---
شهید دکتر سهیل کیارش از مصادیق السابقون نسل جوان انقلاب اسلامی بود. بسیجی خالص که سالها از نزدیک شاهد بذل مال و آبرو و در آخر جانش در راه اسلام عزیز بودم.
---
چقدر دیر با تو آشنا شدم. توئی که همه دغدغهات احیای امر ولی بود. چقدر ریزبینانه کلمه به کلمه فرمایشات امام شهیدمون رو موشکافی میکردی. هم در حرف، هم در عمل، پای کار انقلاب بودی و شب و روز نداشتی. از این جلسه به اون جلسه، از این شهر به اون شهر، میگشتی تا بچههای انقلاب رو دور هم جمع کنی تا اینکه حرف امام شهیدمون زمین نمونه. آخرش هم در حال تأمین امنیت پرواز کردی و به وصالت رسیدی.
---
چند روز پیش هم تو ویراستی نوشت با جان و مال و آبرو با امام سید مجتبی خامنهای بیعت میکنم. خلاصه دیشب تو یکی از ایست و بازرسیهای تهران آسمانی شد و به امام شهیدش ملحق شد تا به امام زمانش ثابت کنه که بیعتش با آقا مجتبی واقعی بود.
---
کمتر فعال فرهنگی و جهادگر عرصه تبیینی را دیده بودم که به زیبایی و همهفهمی استاد سهیل کیارش کلام به کلام رهبری شهید را به زیبایی هرچه تمامتر و به شیرینی عسل تفسیر کند و از آن برنامه عملیاتی میدانی استخراج کند. ایشان آفتاب شهد بیان بود و پاسدار آرمانهای انقلاب.
---
شهید کیارش عجیب دلداده انقلاب اسلامی بود و زندگیاش تماماً وقف مجاهدت در عرصه تبیین... خانهبهدوش شهر به شهر میچرخید و حتی از رفتن به جلسات چند نفره در شهری دور برای تبیین مبانی انقلاب اسلامی ابایی نداشت.
---
چند شب پیش، افطار با هم بودیم، خیلی گریه کرد برای شهادت آقا و یه حرفهایی میزد که... بعدش گفت یه کاروان خودرویی راه انداختم میای بریم سطح شهر؟ گفتم پایم... وقتی بعضی از میدونها متوقف و پیاده میشدیم برای شعار دادن، سهیل از اعماق وجودش شعار میداد و میونداری میکرد...
---
تمام دغدغهش، اجتماع اصحاب حق بود و یافتن فصل مشترک اندیشکدهها و مجامع علمی-تخصصی برای جهاد تبیین.