مردم ونزوئلا گرفتار زلزله؛ دیپلماتهای آمریکا مشغول غارت نفت
گزارش تازه وبسایت خبری پولیتیکو نشان میدهد، در حالی که مردم ونزوئلا گرفتار ویرانیها و مشکلات وقوع زلزله در کشورشان هستند، دیپلماتها و نظامیان آمریکایی مشغول غارت نفت این مردمند؛ و این در حالی است که برخی تسلیمطلبان وطنی که «مذاکره با ترامپ» یک لحظه از دهانشان نمیافتد، دقیقاً همین سرنوشت را برای ایران میخواهند!
گزارش وبسایت آمریکایی پولیتیکو درباره وضعیت این روزهای ونزوئلا بسیار مهم و عبرتآموز است. طبق گزارش این وبسایت خبری-تحلیلی، دیپلماتهای آمریکایی مستقر در ونزوئلا به جای کمک به مردم زلزلهزده این کشور مشغول غارت منابع طبیعی و ثروتهای ونزوئلا و بهویژه منابع نفتی این کشور هستند.
همین دیروز رئیسجمهوری آمریکا با انتشار تصویر گرافیکی، از ونزوئلا بهعنوان پنجاهویکمین ایالت آمریکا یاد کرد. یعنی تمام این کشور متعلق به آمریکاست! چندی پیش هم «دلسی رودریگز» رئیسجمهور موقت- که برخی معتقدند دلیل ربودن مادورو همکاری او با آمریکاست- با افسران رژیم صهیونیستی در کاراکاس دیدار و درباره گسترش روابط ونزوئلا با رژیم صهیونیستی رایزنی کرد! زمانی که ترامپ شهریورماه سال گذشته بخش زیادی از نیروی دریایی آمریکا را در دریای کارائیب و در نزدیکی مرزهای ونزوئلا مستقر کرد، بسیاری از کارشناسان، رسانهها و حتی مقامات آمریکایی اعلام کردند که آمریکا بهدنبال حمله به ونزوئلا و تصاحب ذخایر عظیم نفتی این کشور است. متأسفانه عدم آمادگی دولت و ارتش در مقابل این توطئه و خیانت بخشهایی از دولت و ارتش ونزوئلا، باعث شد که ارتش آمریکا در عملیاتی مشترک با سازمان سیا، روز شنبه 3 دی 1404 با حمله به کاراکاس پایتخت، نیکولاس مادورو رئیسجمهور و همسرش را برباید و به آمریکا منتقل کند. ضمن اینکه پیش از این عملیات، خبرهایی منتشر شده بود که میگفت مادورو حاضر به مذاکره با ترامپ شده است! همان موضوعی که برخی در کشور ما با اسم رمز «مذاکره» و «دوری از جنگ» دنبال میکنند تا کشور را دودستی تقدیم سگ زرد کنند.
ترامپ قبل و بعد از این آدمربایی بارها صراحتاً اعلام کرد که هدف از این حملات تصاحب ذخایر سرشار نفتی ونزوئلا است. همان موضعی که درباره ایران عزیز ما نیز گرفته است. ذخایر نفتی اثباتشده ونزوئلا حدود ۳۰۳میلیارد بشکه برآورد میشود که این کشور را در رتبه نخست جهان قرار میدهد. طبق اظهارات مقامات آمریکایی، نفت این کشور میتواند نیاز 100 سال آینده آمریکا را تأمین کند. ترامپ حالا به آرزویش رسیده است. چندی پیش روزنامه معتبر اسپانیایی «الاکونومیستا» گزارشی منتشر کرد که نشان میداد «دلسی رودریگز» رئیسجمهور موقت ونزوئلا در ابلاغیهای رسمی به مشتریان نفت ونزوئلا شامل شرکتهای هواپیمایی و کشتیرانی دستور داده است که از این پس بهای سوخت را نه به حساب دولت ونزوئلا، بلکه به طور مستقیم به خزانهداری آمریکا واریز کنند؛ تصمیمی که عملاً کنترل درآمدهای انرژی ونزوئلا را به دولت آمریکا واگذار کرده است! بهدنبال این گزارش، روزنامه فایننشالتایمز هم در گزارش دیگری نوشت: دولت آمریکا از ابتدای سال جاری میلادی بیش از ۱۳میلیارد دلار درآمد حاصل از فروش نفت ونزوئلا را بالاکشیده است. فایننشالتایمز نوشته بود: میلیاردها دلاری که آمریکا از منابع درآمدی نفت ونزوئلا تصاحب کرده است در حالی است که پس از زمینلرزههای ویرانگر ۲۴ ژوئن(3 تیر) نیاز مردم ونزوئلا به این منابع بهشدت افزایش یافته است. سازمان ملل ارزیابی کرده است که خسارت زلزله به ساختمانها و زیرساختهای ونزوئلا بیش از 37میلیارد دلار بوده است.
فلجشدن امدادرسانی در ونزوئلا
از سوی دیگر چند ماه پس از مداخله آشکار واشنگتن در امور داخلی ونزوئلا و روی کار آمدن دولت دستنشانده و تحت حمایت آمریکا، فاجعه زمینلرزه ویرانگر اخیر این کشور، عواقب تلخ و واقعی نفوذ و سلطهگری کاخسفید را برای مردم ونزوئلا برملا کرده است. رسانه خبری- تحلیلی پولیتیکو در این زمینه طی گزارشی با اشاره به غارت منابع ونزوئلا توسط آمریکا نوشته است که مداخلات آمریکا در ونزوئلا فرآیند امدادرسانی به زلزلهزدگان را فلج کرده است.
طبق گزارش پولیتیکو، در استان «لاگوآیرا»، یکی از آسیبدیدهترین مناطق، پس از گذشت هفتهها از این حادثه، بوی تعفن اجساد جامانده زیر آوارها فضا را پر کرده است. بازماندگان و داوطلبان مجبورند با دستهای خالی و ابزارهای ابتدایی، زیر خروارها بتن و خاک بهدنبال پیکر عزیزانشان بگردند. «کریستین»، جوان 22سالهای که مادرش زیر آوار ساختمان 12طبقهای محبوس شده، میگوید: «هیچکس به من کمکی نکرده است؛ هیچ کمکی در کار نیست.» این تصویر واقعی کشوری است که قربانی مداخلات سیاسی کاخسفید شده است.
واشنگتن بهدنبال نفت
به گزارش تسنیم به نقل از پولیتیکو تحلیلگران بر این باورند که مداخلات کاخسفید و تحمیل چارچوبهای سیاسی از سوی آمریکا، نهتنها به استقرار دموکراسی یا بهبود زندگی مردم منجر نشده، بلکه فرآیند امدادرسانی را نیز فلج کرده است. در حالی که نیروهای آمریکایی و دیپلماتهای واشنگتن در کاراکاس حضور دارند، تمرکز اصلی آنها بر معاملات نفتی و حفظ منافع اقتصادی است. یکی از شهروندان معترض در کاراکاس میگوید: «بعد از مداخلات آمریکا امیدوار بودیم، اما ماهها گذشته و همهچیز فقط درباره مذاکرات نفتی است. دیپلماتهای آمریکایی دقیقاً با همان کسانی معامله میکنند که عزیزان ما را به بند کشیدهاند؛ حس تحقیر و ریشخند به ما دست میدهد.»
به نوشته پولیتیکو سرپوش گذاشتن دیپلماتهای آمریکایی بر ناکارآمدی و ناتوانی در مدیریت بحران زلزله، موجی از خشم عمومی را علیه واشنگتن ایجاد کرده است. نظرسنجیها نشان میدهد که محبوبیت مقامات آمریکایی از جمله وزیر خارجه این کشور در ونزوئلا بهشدت سقوط کرده و مردم، واشنگتن را نه یک ناجی، بلکه عامل اصلی تعمیق بحران کشورشان میدانند. «ترینو مارکز»، جامعهشناس ونزوئلایی، میگوید: «مردم انتظار یک گذار واقعی را داشتند، اما این اتفاق نیفتاد چون در برنامههای ترامپ جایی نداشت؛ بیتوجهی و مداخلات منفعتطلبانه آمریکا، به قیمت بیاعتباری کامل واشنگتن در چشم مردم تمام شده است». در پایان این گزارش آمده است: فاجعه زلزله ونزوئلا یکبار دیگر ثابت کرد که مداخلهگری و الگوی نسخهپیچی قدرتهای غربی، هیچ حاصلی جز ویرانی، ناکارآمدی ساختاری و رها کردن مردم در اوج بحرانها ندارد. در حالی که مردم زلزلهزده در لاگوآیرا پیکر عزیزانشان را از زیر آوار بیرون میکشند، کاخسفید تمام همّوغمّ خود را معطوف به بهرهبرداری اقتصادی و تثبیت نفوذ خود در منطقه کرده است.