شورش در ایرلند شمالی پس از کشتهشدن یک ایرلندی به دست یک مهاجر
سرويس خارجي-
پس از قتل یک شهروند در ایرلندشمالی توسط فردی که گفته میشود مهاجر است، مردم معترض اقدام به بستن خیابانها، آتشزدن خودروها و... کردند.
آنطور که ایرنا به نقل از رویترز نوشته است، مردم ایرلندشمالی عصر سهشنبه در خیابانهای «بلفاست» در ایرلندشمالی، در اعتراض به یک حمله بیرحمانه با چاقو در روز دوشنبه تجمع برپا کردند. تصاویر منتشرشده نشان میدهد که برخی از صدها معترضی که در شهر تجمع کردهاند و بسیاری از آنها نقاب به چهره دارند، یک اتوبوس و سایر وسایل نقلیه را به آتش میکشند. این تصاویر همچنین نشان میدهند که جادهها مسدود و سطلهای زباله به آتش کشیده شدهاند.
در شهرهای دیگر ایرلندشمالی نیز، مردم خشمگین به خیابانها آمده و علیه سیاستهای دولت اعتراض کردند. براساس برخی گزارشهای منتشرشده، ماجرا پس از آن آغاز شد که، یک مرد پناهنده سودانی، روز دوشنبه، به ظن تلاش برای حمله به مرد دیگر و قتل او دستگیر شد؛ تصاویر این حمله ضبط و پخش شده است. قربانی پس از اصابت چندین ضربه چاقو از ناحیه چشم، کمر و صورت دچار جراحات شد. پلیس و سیاستمداران پس از مشاهده خشم و واکنش مردم، خواستار حفظ آرامش مردم شدهاند. فرد مظنون در سال ۲۰۲۳ وارد انگلیس شده است. او روز چهارشنبه در برابر قاضی حاضر خواهد شد. گفتنی است، ایرلندشمالی سرزمینی است که زخمهای تاریخی همچنان در خیابانهایش زنده ماندهاند. از دوران «اولستر» در قرن هفدهم که مهاجران پروتستان اسکاتلندی و انگلیسی توسط دولت «بریتانیا» در شمال ایرلند ساکن شدند تا تعادل جمعیتی را به سود اتحادیهگرایان تغییر دهند، بذر شکاف عمیق مذهبی- سیاسی کاشته شد. این شکاف در دهه ۱۹۶۰ با جنبش حقوق مدنی کاتولیکها (ملیگرایان) که علیه تبعیض، تقسیمبندی ناعادلانه حوزههای انتخاباتی و خشونت پلیس پروتستانمحور اعتراض میکردند، به اوج رسید و دورانی از ناآرامیها را رقم زد: سه دهه درگیری خونین از ۱۹۶۸ تا ۱۹۹۸ که بیش از ۳۶۰۰ کشته و دهها هزار زخمی برجای گذاشت. خیابانهای بلفاست و... صحنه نبردهای فرقهای شد. توافق «جمعه خوب» در ۱۹۹۸ خشونت را بهشدت کاهش داد، اما میراث آن- محلههای جداافتاده، دیوارهای صلح و خاطرات تلخ- همچنان پابرجاست. در سالهای اخیر این الگوی قدیمی خشونت خیابانی (آتشزدن خودروها، بستن جادهها و تجمعات نقابدار) به شکلی نوظهور ظاهر شده: اعتراضات ضدمهاجرتی که گاهی مرزهای فرقهای سنتی را موقتاً درهم میشکند. اعتراضهای ۲۰۲۴-۲۰۲۵ در «بالیمینا» و «بلفاست» پس از جنایات منتسب به مهاجران (مانند حملات چاقو یا تجاوز ادعایی) نشاندهنده گذار از فرقهگرایی کلاسیک به بیگانههراسی است؛ جایی که خشم اقتصادی، فرهنگی و هویتی نسبت به مهاجران جدید (از جمله پناهندگان آفریقایی) با تاکتیکهای آشنا از دوران ناآرامیهای گذشته آمیخته میشود.