نوروزی: نمی‌خواهم در جام جهانی به روی تشک بروم (گفت و گو)

* متاسفانه سه‌شنبه در تمرین کشتی انگشت دست راستم شکست و این موضوع نیز به آسیب دیدگی‌ کمر و پایم اضافه شد. کشتی، تنیس و یا شطرنج نیست که به ورزشکار فشار نیاید،‌ بلکه ورزشی پرفشار و درگیرانه‌ است و هر کشتی‌گیری امکان آسیب دیدگی‌اش در هر لحظه وجود دارد.
* از کادر فنی تیم ملی توقع دارم که کشتی‌گیران را درک کنند. من بسیار واضح به آنها اعلام کردم که به علت آسیب دیدگی‌ نمی‌توانم در جام جهانی کشتی بگیرم بنابراین از آنها می‌خواهم که من را درک کنند. رقابت‌های جام جهانی به عنوان یک میدان درجه سه و یا چهار محسوب می‌شود. ما امسال سال سختی را پیش‌رو داریم. هم باید سهمیه حضور در المپیک را بگیرم و هم باید به مدال مسابقات جهانی برسم. به همین علت توقع من این است که کادر فنی تیم ملی هوای قهرمانان را داشته باشد، اگر غیراز این باشد هم آنها، هم قهرمانان و هم فدراسیون کشتی ضرر می‌کنند.
*ما چهار بار قهرمان جام جهانی شدیم که در هر چهار دوره آن من حضور داشتم. آیا یک مسابقه درجه چهار ارزش آن را دارد که از هدف اصلی خود که کسب مدال طلای مسابقات جهانی و المپیک است، دور شوم؟ مگر آنها نمی‌گویند که قصدمان پشتوانه‌سازی در تیم ملی است، خب از نفرات دوم و سوم در این چنین رقابت‌هایی استفاده کنید تا هم آنها بتوانند کسب تجربه کنند و هم شناخت کادر فنی تیم ملی نسبت به این کشتی‌گیران بیشتر شود.
* پس از مصدومیت در مسابقات جهانی هزینه معالجه‌ام را خودم پرداخت کردم و همچنین هزینه زیادی برای تهیه بلیت هواپیما جهت حضور در اردو متقبل شدم. البته باید بگویم توقعی از فدراسیون کشتی ندارم، چرا که متاسفانه برخی‌ها با سنگ اندازی‌های خود باعث شدند که هیچ اسپانسری به سمت کشتی نیاید. رسول خادم، شخصی است که زحمات بسیاری می‌کشد، اما هزینه‌ها زیاد است و من به هیچ وجه توقعی ندارم که فدراسیون بتواند تمام هزینه‌ها را پرداخت کند.