چریکی که کابوسِ آمریکا بود (حدیث دشت عشق)

در منظومه درخشان شهدای «جنگ رمضان»، نام سردار سرتیپ پاسدار محمدعلی فتحعلی‌زاده، فرمانده یگان ویژه فاتحین نیروی زمینی سپاه، همچون نگینی بر تارک شجاعت می‌درخشد. او که استادی چیره‌دست در جنگ‌های نامنظم و چریکی بی‌نام اما پرآوازه در میدان‌های نبرد بود، در فروردین‌ماه ۱۴۰۵ و در جریان دفاع مقتدرانه از کیان ایران اسلامی، جان خویش را در طبق اخلاص نهاد و عروجی حماسی یافت. سردار فتحعلی‌زاده مکتب اطاعت محض از ولایت را نه در سخن، که در سخت‌ترین میدان‌های عملیاتی معنا کرد. او که کارشناس برجسته راهبردهای دفاعی بود، همواره با اشرافی تحسین‌برانگیز بر توانمندی‌های بومی، به دشمنان هشدار می‌داد که هرگونه خطای محاسباتی در خاک یا سواحل ایران، هزینه‌ای سنگین و تلفاتی خردکننده برای متجاوزان به همراه خواهد داشت. تخصص او در مقابله با عملیات‌های پیچیده هوابرد و هلی‌برن دشمن، از یگان فاتحین سدی نفوذناپذیر ساخته بود که هیمنه پوشالی ناتو و آمریکا را به چالش می‌کشید.
پیکر مطهر این فرمانده مخلص که اخلاق و نبوغ نظامی را درهم آمیخته بود، در میان غمی آکنده از افتخار، بر دوش همرزمان و مردم قدرشناس در گلزار شهدای بهشت زهرای تهران تشییع شد. او رفت تا ثابت کند امنیت این خاک، خط قرمز مردانی است که خواب را از چشم متجاوزان می‌ربایند. شهادت او نه یک پایان، که استمرار مکتب فاتحین در ایستادن تا آخرین نفس است. در قاموس فاتحین، شکست راه ندارد؛ آنجا که بالگردهای دشمن به تیر غیبِ غیرت گرفتار می‌شوند، خون شهید، ضامن پیروزی نهائی است. یادش گرامی و راهش پررهرو باد.