سیروس مقدم:  مدیون بچه‌های موشکی هستیم

سیروس مقدم، کارگردان سریال «پایتخت»، در گفت‌وگو با خبرگزاری میزان درباره حضور این هنرمند در پاتوق فرهنگ و هنر گفت: به دلیل اینکه در شهرستان بودم، خبر برگزاری پاتوق فرهنگ و هنر را کمی دیر شنیدم. وقتی دوستان اطلاع دادند که این‌جا هر شب تجمع برگزار می‌شود، خودم را از شهرستان رساندم. به اتفاق دوستان عزیز و همسرم، خانم غفوری، آمدیم و واقعاً لذت بردم و از اینکه در جمع مردم بودم، حال خوبی داشتم.
وی حضور مردم در این تجمع را باشکوه دانست و ادامه داد: در این تجمع‌ها عشق، هیجان، شادابی، امید به آینده و زندگی را در کنار هم دیدم. آدم‌ها با تفکرات مختلف، اندیشه‌های متفاوت، پوشش‌ها و حجاب‌های گوناگون، اما همه در کنار هم بودند. 
این کارگردان افزود: ما هنرمندان خیلی تلاش می‌کنیم با ساخت سریال‌ها و آثار مختلف، مردم و خانواده‌ها را دور هم جمع کنیم، اما این پدیده، این جنگی که به ناحق بر ما تحمیل شده است، یک آورده مهم برای تاریخ ما داشت و آن، اتحاد مردم ایران است. 
وی افزود: مطمئن باشید حتی کسی که ممکن است تحت تأثیر دیگران احساس متفاوتی داشته باشد، ته دلش چیز دیگری است. همان‌طور که الان می‌شنویم بعضی‌ها حلالیت می‌طلبند، آن افراد هم روزی پشیمان می‌شوند و می‌فهمند که خاک با هیچ چیز قابل مقایسه نیست. 
مقدم درباره آینده ایران گفت: بعد از این اتفاق درباره آینده ایران با دوستانم صحبت می‌کردم. به نظرم، با وجود اینکه جنگ خرابی دارد و دشمن حمله کرده است، اما آورده‌ها و فوایدی هم برای ما داشته که قبل از این واقعاً نمی‌دانستیم. یکی همین قدرت جذب آدم‌ها در کنار هم در شرایط خطر است. دوم، استعدادها و توانایی‌هایی که داشتیم اما یا قدرشان را ندانستیم یا درست از آن‌ها استفاده نکردیم؛ مثل تنگه هرمز و از همه مهم‌تر، آن چیزی که به‌عنوان مغزِ رأس هرم است؛ اگر آدم‌ها به آن ایمان نداشته باشند، نمی‌توانند حرفش را بپذیرند. این برگ از تاریخ ما نشان داد که این هرم درست شکل گرفته است. 
وی در ادامه با اشاره به فضای ذهنی خود گفت: کلمه «لانچر» برای من آن‌قدر داستان‌ساز، خاطره‌ساز و جذاب شده است که حتی به شوخی هم از آن استفاده می‌کنم؛ مثلاً با کلمه لانچر قربون صدقه عزیزانم می‌روم، یا اگر غذا یا خوراکی خوشمزه‌ای می‌خورم، می‌گویم «عجب مزه لانچری دارد!» این یعنی این مفهوم وارد زندگی ما شده است. یک قصه زیبایی هم طراحی کرده‌ام که درباره لانچر و رزمندگانی است که کنار آن هستند.